Stap 2

Geen vooruitgang staat gelijk aan stilstand.

Dat is niet goed. Nadat mijn ouders mij weer hadden afgezet bij Aidan en Rahel, moesten zij weer terug naar Nederland. Maar in die twee week was er veel veranderd. Bij Aidan en Rahel maar ook met mij. Ik had meer gezien van Africa, andere plekken, andere mensen, andere sfeer, meer beschaving. Ik wist dat ik niet te lang meer bij Aidan en Rahel moest blijven, het zou routine worden. En daar zit totaal geen avontuur in. Daarbij was er ook geen water meer (voor afwas, was, douche, de tuin), ze wachten met smart op de zomer en het regenseizzoen, en zonder water kan je ook geen gasten ontvangen. Het was er stil. Ik had geen zin om te wachten op het water, en net zo still te worden als de gasten die er niet waren.

Maar het lot hielp een handje, heerlijk als dat gebeurt. Ola een jonge meid die in de backpackers van haar ouders werkt belde. Ze zouden het erg druk hebben in september, en toen ik daar met mijn ouders had gelogeerd heb ik laten weten dat als ze ooit hulp nodig hadden, ik met alle plezier langs wou komen.
Het is een mooie backpackers, aan de Garden Route, Nature's Valley. Prachtige natuur, bergen, oerbossen, watervallen, strand... Alles in een! Wat wil je nog meer? Nou.. eigenlijk, haha. Is er nog meer. Namelijk; heerlijke positieve mensen, die me met open armen hebben ontvangen, en ik ze dus met alle plezier help. Op welke manier dan ook, de receptie, gasten rondleiden, tuinieren, schilderen, van alles. En dat doe ik met plezier, geniet van de mensen, en de beschaving waar ik in zit nu.

Jeetje in Lubanzi is het erg rustig en je moet anderhalf uur over een hobbellige zandweg om bij een supermarkt te komen, de elektra komt van de generator, die maar een paar uur per dag aan staat, en het internet was ronduit kut. En dan zit je hier, wel midden in de mooie natuur, maar een stad, met meerdere supermarkten, meer mensen meer beschaving, en de hele dag internet, als je bij de receptie zit
Eerst had ik het niet eens gemist, maar nu ben ik blij dat het er weer is. Niet dat lubanzi zo erg was, het was een mooie tijd. Alleen naar verloop van tijd (bijna 2 maand) Was ik ECHT toe aan verandering.

Heerlijk als het lot je een eindje op weg helpt, en een nieuwe kans op je pad waait. Ik geniet. Jullie ook? Zo niet; verander dat! Je hebt het in je eigen hand. Als het lot je niet een eindje op weg helpt, moet je het zelf doen. Mijn wijze les voor jullie.

Veel liefs,

jullie vriensin/dochter/kleindochter/zus..
Die alles uit haar avontuur haalt!