Bangkok
Geplaatst op 28-01-12 om 15:50 door Annie Pam
Na de dut een verfrissende douche. Maar echt bij ben ik nog alles behalve. De rest van de dag maar lekker rustig aan. Mijn eerste blog wordt afgewerkt. Het plaatsen op internet kost nog heel wat moeite. Aad moet eerst ergens een aansluitkabeltje voor Maccie versieren en de technische dienst van het hotel moet er nog aan te pas komen om een nieuwe doos te plaatsen. Ik rust wat uit, kijk TV (BVN hier standaard op TV) en Aad gaat nog voor een paar rondjes zwembad. ’s Avonds eten we boven op het terras. Eerst een proost op onze vakantie!! Het is lekker, niet duur en tenminste een normale portie. De spinazie met knoflook is meer knoflook met spinazie maar vooruit in ieder geval gezond. Ook de chilisaus Thaise stijl mag er zijn. Voor het eerst merken we weer een kleine typische reactie op. Ik probeer degene die wat moeite heeft met het opnemen van de bestelling wat op haar gemak te stellen door aan te geven dat het ook niet meevalt al dat Engels. Zij wringt zicht in alle bochten om haar excuus aan te bieden: “Sorry madaaam, sorry.” Het is heerlijk buiten. Alleen vanmorgen heeft het even geregend. Het is wel bewolkt gebleven. Van daarboven kunnen we weer wat beter de mogelijkheden van Cameraadje bekijken. Het resultaat is niet eens zo slecht. (1)
’s Nachts even de naweeën van de jetlag. Om 4 uur zijn we allebei wakker. Het duurt weer even voor ik in slaap val. Om half tien moet Aad me wakker maken. Uiteindelijk toch een tijdje lekker vast geslapen. Ik ben zo stijf als een plank. Na de douche en een goed ontbijt met teveel lekkernijen, ben ik een stuk opgeknapt.
We besluiten om het vandaag ook nog kalm aan te doen. Wat heb je er tenslotte aan om de hele vakantie achter jezelf aan te blijven hollen?
Aad maakt even een ochtendwandeling. Hij komt er achter dat het kabaal van een soort hoorn inderdaad van een trein komt zoals we eerder dachten. De reden: die trein rijdt midden door een markt. Daar hebben we weer iets heel typisch te pakken. Stel je dat bij ons eens voor.
We maken een wandeling naar en in het Lumphini park. Al met al zijn we toch nog een uur of vijf onderweg geweest maar met de nodige rustpauzes lukt het prima.
Vandaag staan we weer midden in het Thaise leven. Daarnaast zien we dat ook hier de ontwikkelingen niet stilstaan. Bij onze eerste koffiestop krijgen we twee i-pads aangereikt. Dan meteen maar even kijken hoe onze jongens het er gisteren afgebracht hebben. Mooi, met 3-1 gewonnen. Het valt ons sowieso op dat het er hier zeker niet slechter op wordt. Veel meer nieuwe auto’s, moderne winkels etc. dan een aantal jaar geleden.
Wat het straatbeeld betreft kan ik nu en nooit niet, wennen aan de aanleg van de elektriciteit (2). Als we een rivier oversteken is het opletten waar je loopt. Aad loopt, als hij niet uitkijkt, zo met zijn hoofd tegen de bedrading.
Ook op medisch gebied lopen ze zeker niet achter. We lopen voorbij een grote kliniek voor “assisted conception” en een holistisch pijncentrum. We vragen ons af of de zebra in verband wordt gebracht met vruchtbaarheid o.i.d. Voor het altaartje en bij de kliniek staan heel veel zebra’s (3).
In het Lumphini park zien we de eerste varaan. Natuurlijk valt ook de prachtige beplanting weer op (4,5). Er staan verschillende prieeltjes in het park (6). En een park zonder vijver met symbolen van lang leven en geluk, de schildpad en de lotusbloem is haast ondenkbaar (7). Wat laten de jongens die net uit school komen zich weer graag fotograferen (8). Smoeltjes die ik bijna niet kan weerstaan: open en vrolijk. Het valt wel tegen als we echt dorst krijgen dat er geen enkel terrasje open blijkt te zijn. Ik wist dat er in dit park zich met name ’s morgens veel mensen ophouden om de dag fris te beginnen met gym en yoga. Maar zo vroeg. De stalletjes blijken openingstijden te hebben van half vijf tot tien uur ’s morgens. Voor de rest, forget it. Het is er ook wel heel rustig en dat heeft zijn voordelen.
Op de weg terug zien we nog een staaltje van brandpreventie en een heel typisch gebruik. Enkele jongeren zitten op straat met de vlag van het achter hen liggende appartementencomplex te zwaaien. Zeker bedoeld als een manier van reclame maken. We kijken nog even rond bij een klein chinees tempeltje dat helaas gesloten blijkt (9). Ik neem de tijd om nog wat straatgezichten te fotograferen. Ja, we zijn weer echt in Thailand (10, 11, 12).
Bij thuiskomst is de verleiding erg groot om lekker even te gaan dutten. We gaan nog even naar het zwembad. Ik bekijk mijn foto’s, die later een goede leidraad blijken te zijn voor mijn blog. We drinken wat, Aad trekt een paar baantjes. Maar als de muggen, het is ondertussen donker, van plan zijn om me helemaal lek te prikken maak ik dat ik wegkom.
De foto's 11 en 12 zal ik in het volgende blogbericht plaatsen. Tot dan
’s Nachts even de naweeën van de jetlag. Om 4 uur zijn we allebei wakker. Het duurt weer even voor ik in slaap val. Om half tien moet Aad me wakker maken. Uiteindelijk toch een tijdje lekker vast geslapen. Ik ben zo stijf als een plank. Na de douche en een goed ontbijt met teveel lekkernijen, ben ik een stuk opgeknapt.
We besluiten om het vandaag ook nog kalm aan te doen. Wat heb je er tenslotte aan om de hele vakantie achter jezelf aan te blijven hollen?
Aad maakt even een ochtendwandeling. Hij komt er achter dat het kabaal van een soort hoorn inderdaad van een trein komt zoals we eerder dachten. De reden: die trein rijdt midden door een markt. Daar hebben we weer iets heel typisch te pakken. Stel je dat bij ons eens voor.
We maken een wandeling naar en in het Lumphini park. Al met al zijn we toch nog een uur of vijf onderweg geweest maar met de nodige rustpauzes lukt het prima.
Vandaag staan we weer midden in het Thaise leven. Daarnaast zien we dat ook hier de ontwikkelingen niet stilstaan. Bij onze eerste koffiestop krijgen we twee i-pads aangereikt. Dan meteen maar even kijken hoe onze jongens het er gisteren afgebracht hebben. Mooi, met 3-1 gewonnen. Het valt ons sowieso op dat het er hier zeker niet slechter op wordt. Veel meer nieuwe auto’s, moderne winkels etc. dan een aantal jaar geleden.
Wat het straatbeeld betreft kan ik nu en nooit niet, wennen aan de aanleg van de elektriciteit (2). Als we een rivier oversteken is het opletten waar je loopt. Aad loopt, als hij niet uitkijkt, zo met zijn hoofd tegen de bedrading.
Ook op medisch gebied lopen ze zeker niet achter. We lopen voorbij een grote kliniek voor “assisted conception” en een holistisch pijncentrum. We vragen ons af of de zebra in verband wordt gebracht met vruchtbaarheid o.i.d. Voor het altaartje en bij de kliniek staan heel veel zebra’s (3).
In het Lumphini park zien we de eerste varaan. Natuurlijk valt ook de prachtige beplanting weer op (4,5). Er staan verschillende prieeltjes in het park (6). En een park zonder vijver met symbolen van lang leven en geluk, de schildpad en de lotusbloem is haast ondenkbaar (7). Wat laten de jongens die net uit school komen zich weer graag fotograferen (8). Smoeltjes die ik bijna niet kan weerstaan: open en vrolijk. Het valt wel tegen als we echt dorst krijgen dat er geen enkel terrasje open blijkt te zijn. Ik wist dat er in dit park zich met name ’s morgens veel mensen ophouden om de dag fris te beginnen met gym en yoga. Maar zo vroeg. De stalletjes blijken openingstijden te hebben van half vijf tot tien uur ’s morgens. Voor de rest, forget it. Het is er ook wel heel rustig en dat heeft zijn voordelen.
Op de weg terug zien we nog een staaltje van brandpreventie en een heel typisch gebruik. Enkele jongeren zitten op straat met de vlag van het achter hen liggende appartementencomplex te zwaaien. Zeker bedoeld als een manier van reclame maken. We kijken nog even rond bij een klein chinees tempeltje dat helaas gesloten blijkt (9). Ik neem de tijd om nog wat straatgezichten te fotograferen. Ja, we zijn weer echt in Thailand (10, 11, 12).
Bij thuiskomst is de verleiding erg groot om lekker even te gaan dutten. We gaan nog even naar het zwembad. Ik bekijk mijn foto’s, die later een goede leidraad blijken te zijn voor mijn blog. We drinken wat, Aad trekt een paar baantjes. Maar als de muggen, het is ondertussen donker, van plan zijn om me helemaal lek te prikken maak ik dat ik wegkom.
De foto's 11 en 12 zal ik in het volgende blogbericht plaatsen. Tot dan
Alle reacties 0
