Mo Ku Nationaal Park Chumphon - Snorkeltrip

6 februari

Vandaag voor een keer vroeg uit de veren. We zijn mooi op tijd. De chauffeur die ons ophaalt met de zgn. Songthaew is tegen Thaise gewoonte in zelfs een kwartier te vroeg. Hij brengt ons naar de Thipmarina pier voor een snorkeltoer langs de vele eilanden die voor de kust liggen en ook behoren tot het Mo Ku nationaal park Chumphon. We worden hartelijk ontvangen door onze gids Taiki die ons een kop koffie, thee aanbiedt. Nog voor vertrek zien we een paar ijsvogels. Aad maakt er een foto van (1). Jammer dat hij geen telelens bij zich heeft. En ik heb voor een keer mijn Cameraadje thuis gelaten. We zijn nauwelijks onderweg of ik heb daarvan spijt als haren op mijn hoofd. Kort na vertrek valt mijn mond haast open van verbazing. Ik heb hier al veel vissersboten gezien, maar wat hier in de haven ligt overtreft alles. We varen tussen honderden boten door. Het ene beeld is nog mooier dan het andere. Wat een leven hebben deze mensen. Hele families leven en werken aan boord van de schepen. Hier staat er een zich te wassen met het water dat hij uit een ton schept, daar zit een hele familie netten te maken (2) weer andere zitten in een klein donker hoekje op de grond met de hand een bordje leeg te eten. Nee dit is niet te beschrijven, dit moet je zien. Ik schreef net mooi, maar eigenlijk bedoel ik blij te zijn dat ik dit allemaal mag zien. Het levert veel respect voor deze mensen op. Hun getekende gezichten verraden de barre omstandigheden waarin zij vaak moeten werken op de oude schuiten. Wat zou dit een karakteristiek filmpje hebben kunnen opleveren. Ja dit laat een diepe indruk bij me achter. En ik zeg het nog maar eens, overal vrolijke, gemeende begroetingen. Later op zee trouwens ook (3).

Wij zijn maar met 4 mensen. Wij tweeën en een Duitser met zijn Thaise vriendje. Een van de vooroordelen die er over Thailand bestaan wordt door hun aanwezigheid een klein beetje bevestigd. Wij vieren houden wel 6 mensen aan het werk. Eerst de 2 chauffeurs die ons naar de pier hebben gebracht en straks weer op zullen halen, de gids en de kapitein met zijn twee hulpjes.
We worden de hele toer enorm verwend. Bij vertrek (4) krijgen we meteen frisdrank met een koek aangeboden. Steeds wordt de verse vruchtenvoorraad aangevuld en te pas en te onpas staan ze klaar met gekoeld water. Ik weet zeker dat ik nog nooit in mijn leven op een dag zoveel bananen heb gegeten. Zeker 15. Klein formaatje, maar lekker!
We varen eerst naar het eiland (Koh) Matta (5). We blijven daar een uur. Het is er prachtig snorkelen. Bij Koh Lawa krijgen we een lunch aangeboden. Wie wil kan daar ook nog zwemmen c.q. snorkelen. De twee hulpjes die mee zijn, zijn wat dat betreft ook enorme liefhebbers. Dat is aan alles af te lezen. Ze genieten. Er wordt een derde en laatste stop gemaakt bij het Koh Lang Ga Jiw (6,7). Daar krijgen we iets te zien van de vogelnestjes waarvan deze eilanden met name bekend zijn. Ze worden verzameld in de grotten waar de vogels nestelen en gebruikt in een speciale vogelnestjessoep. Schijnt een dure lekkernij te zijn. Dat verzamelen is nog een hele toer. Eerst zetten 2 tot 5 mensen een heel fijnmazig net (salen) op net boven de vloer van de grot. Dit om te voorkomen dat de nestjes uiteenvallen. De verzamelaars hangen aan touwen of klimmen langs rotsen of gebruiken eigengemaakte bamboetrappen om bij de nestjes te kunnen komen. Zij werken bij kaarslicht en gebruiken een speciaal mes (Yod Tor) om de nesten op een goede manier van de rotswand te kunnen halen. Altijd trots op het koningshuis in Thailand vertelt Taiki dat koning Rama V hier tweemaal is geweest. Ze laat ons de inscriptie zien die hij in een grot heeft achter gelaten. De houten afdakjes die we tijdens de tocht links en rechts op de eilanden zagen worden gebruikt voor beschutting van de “vogelnestjesplukkers”(8) .

Ook bij dit eiland is het prachtig snorkelen. Over de verschillende snorkelplaatsen verspreid zien we o.m. zeekomkommers, zee-egels, mooi koraal, klein paarsachtig kwalletje, grote groenblauwe vis, gele-, oranje- noem maar op. Namen ken ik allemaal niet in elk geval waren er verschillende soorten vlindervissen te zien, groot en klein.

Ja fantastisch mooi om te zien, maar als ik zie hoe de gevangen vis hier in keurig gespannen touwtjes zo in de volle zon te drogen hangt lijkt me dat iets minder gezond. Alhoewel, ze zijn zo natuurlijk ongeveer al gebarbecued.

Op een gegeven moment merkt Aad op dat mijn rug aan het verbranden is. Je hebt niet in de gaten dat je met het snorkelen eigenlijk zo goed als helemaal op het water ligt. We zijn vlakbij de boot dus ik houd het dan maar voor gezien. Bovendien, ondanks dat je eigenlijk alleen maar hoeft te liggen en zo nu en dan een armslag hoeft te maken word ik er doodmoe van. Het is mooi geweest.
Dan is het nog zeker anderhalf uur terug varen naar de haven van Pak Nam. Dat is genieten van de mooie omgeving. Weer door die enorme massa boten en bootjes. En langs de inhammen en weelderige groei van het mangrove.

We hebben in het verleden al verschillende van dit soort tochten gemaakt. Dit is een uitschieter. Zo op het gemak, overal tijd genoeg en begeleiding die zelf volop meedoet en mee geniet. Trouwens de kapitein zelf is ook een mooi voorbeeld van die rust als Thaise gewoonte (9).

Na het thuiskomen het zeezout er onder de douche maar een goed afspoelen. Mijn haar voelt aan als een harde bezem. Oh, niet vergeten, dus maar meteen doen een sms-je naar de buurvrouw want die is vandaag jarig. Techniek ik heb er nooit veel van gesnapt en zal dat ook nooit doen. Aad heeft nog maar amper op de verzendtoets gedrukt of we hebben al weer een berichtje terug. Onbegrijpelijk. Daarna ga ik een uurtje plat.

We besluiten om alleen een toetje te bestellen vanavond. Een soort pannenkoek, jawel met banaan … en chocola. Paar potjes thee erbij en we zijn helemaal verzadigd.

Foto's bijlage later. Uploaden lukt niet. http://www.wereldwijzer.nl/images/smilies/mad.gif

Bijgesloten foto's