Si Phang Nga nationaal park, Tam Nang waterval
Geplaatst op 11-02-12 om 11:16 door Annie Pam
Updated 11-02-12 om 14:45 door Annie Pam (plaatsen video)
Updated 11-02-12 om 14:45 door Annie Pam (plaatsen video)
9 februari
Ontbijtje. Tot 2 uur gelummeld op ons balkonnetje. Naast de aalscholver geeft nu ook een salamander een show weg in het meertje beneden (1).
Zo langzamerhand wordt het tijd actief te worden. We gaan naar het Nationaal Park Si Phang Nga. Na de entree van 100 baht betaald te hebben parkeert Aad de auto even verderop. We weten helemaal niet wat ons te wachten staat. We besluiten van hieraf te gaan lopen. We zijn nog geen 100 meter van de auto vandaan en er stopt een grote truck vol kokosnoten naast ons. Het raam wordt opengedraaid en vriendelijk wordt gevraagd wat we in het park willen zien. Ik heb al vaker aangegeven dat ik een keer wat vroeger naar een park wil om iets te zien te krijgen van de vogels. Je hoort ze overal maar je ziet bijna nooit iets. Aad gaat hierop in. De man spreekt overigens prima Engels. Hij geeft aan dat vroeg komen het best is. Binnen 5 minuten heeft hij in het Thai een briefje geschreven met onze vraag en de naam van de man die ons kan helpen. Als we bij het verlaten van het park dit briefje laten zien wordt er iets geregeld. Dan zegt hij de auto te pakken en achter hem aan te komen. Hij wacht boven, ca 1 km verder bij de parkeerplaats voor de bezoekers van de waterval. De waterval Tam Nang (2) waar wij eigenlijk naar op weg zijn. Een waterval van 63 meter hoog. Oke, we zien elkaar boven. Als we boven komen zijn er al nieuwe plannen voor ons gesmeed. Als we zorgen dat we morgenvroeg om half negen hier zijn zal degene die nu boven visvoer zit te verkopen ons mee op “vogeltoer” nemen. In het Thai wordt druk over en weer gepraat en gewezen en het schijnt voor de jongeman helemaal duidelijk waar hij ons morgen het best mee naar toe kan nemen om om ons iets speciaals te kunnen laten zien. Geregeld.
Wij op weg naar de waterval die makkelijk te bereiken is.
Het duurt maar kort. Na een klein eindje lopen heb ik helemaal het gevoel weer in een tropisch woud te zijn: reuzen van bomen met uitgebreide wortelvertakkingen, overal bamboe (3), het geluid van stromende beekjes, overal geritsel en gefluit van vogels. Ik zie hier en daar door de dieren uitgelopen smalle paadjes. Ik ruik hun aanwezigheid.
Bij de waterval aangekomen maak ik een filmpje. Maar omdat de zon ongunstig staat “loop ik wel even naar de overkant” over de keien die in het water liggen. Mooi niet dus, daar ga ik onderuit op een gladde steen. Daar lig ik dan in het water. Gelukkig verder geen ongelukken gebeurd. Een blauwe plek later, da’s alles. In een reflex, gelukkig is het ondiep draai ik me op mijn linkerzij. Mijn camera!! Aad is er snel bij en weet hem droog uit mijn rechter broekzak te halen. Een zucht van verlichting. Pfffft. Nou filmen maar weer.
Als we weer aan de overkant staan ziet Aad het hele kleurenspectrum in de waterval. Niet te geloven, vorig jaar zagen we iets soortgelijks. Nu is er over de volle breedte van de waterval een “regenboog” te zien (4). Dat had ik niet verwacht. Wat een geluk.
Terug bij een rustpunt bij de plek waar veel en grote vissen rondzwemmen zit er plotseling een vlinder (5) op mijn hand. Zij, want het blijkt een vrouwelijke blue brillant te zijn, schijnt dit wel een geschikt plekje te vinden. Tot tweemaal toe komt ze terug.
Op de weg terug stoppen we even bij een langs de weg gelegen Chinese tempel. Alles lijkt vrij nieuw. Een oudere vrouw komt naar ons toe en geeft zo goed en kwaad als ze kan uitleg. Ze brengt ook een paar mandarijntjes voor ons mee. De tempel staat er nu 6 jaar (6). Over twee jaar moet het hele complex klaar zijn. Er is nog het een en ander in aanbouw (7). Midden op het terrein staat een soort toren van ca. 3 meter hoog. Hierin worden de spullen als bijvoorbeeld kleding van overledenen verbrand. Dit heb ik eerder in Bangkok gezien. Men gelooft dat op deze manier de dode zijn/haar spullen kan meenemen. Dit is overigens alleen in het Chinese Boeddhisme zo. Naast alle fraaie versieringen en beelden staat ook veel kitsch (8,9). Ik vraag nog hoe de tempel heet. Het antwoord luidt Koela Boeli. Ik vraag Aad dit te onthouden. Ik prent het eerste gedeelte in en om dat in elk geval te onthouden bedenk ik dat het veel op “cola” lijkt. Dat wordt lachen later. Op weg naar huis vraag ik Aad “Hoe heette die tempel nou? Het eerste deel leek op cola.” Dan is het lachen geblazen. Broodnuchter krijg ik het antwoord: “Gewoon Khura Buri, naar het dorp/omgeving hier. Och ja een Chinees maakt van een r een l. Ik had dus echt helemaal niets in de gaten.
Op het terras drinken we eerst een cappuccino, dan een pilsje. In het winkeltje bij het resort koop ik nog een rokje van zegge en schrijven € 7.- De rest van de dag brengen we op ons balkonnetje door. Tussendoor even naar het restaurant voor een maaltijd van € 1,70. We zijn blij met de wierook die we vanmiddag kochten. Dat bespaart ons een hoop muggenoverlast. Het is ’s avonds zo lekker buiten. Oh,de raam rechts op de foto is die van ons stekkie hier (10).
Internetverbinding is heel slecht filmpjes die ik maakte van de waterval en de vlinder houden jullie te goed. Tot een volgend keer.
Ontbijtje. Tot 2 uur gelummeld op ons balkonnetje. Naast de aalscholver geeft nu ook een salamander een show weg in het meertje beneden (1).
Zo langzamerhand wordt het tijd actief te worden. We gaan naar het Nationaal Park Si Phang Nga. Na de entree van 100 baht betaald te hebben parkeert Aad de auto even verderop. We weten helemaal niet wat ons te wachten staat. We besluiten van hieraf te gaan lopen. We zijn nog geen 100 meter van de auto vandaan en er stopt een grote truck vol kokosnoten naast ons. Het raam wordt opengedraaid en vriendelijk wordt gevraagd wat we in het park willen zien. Ik heb al vaker aangegeven dat ik een keer wat vroeger naar een park wil om iets te zien te krijgen van de vogels. Je hoort ze overal maar je ziet bijna nooit iets. Aad gaat hierop in. De man spreekt overigens prima Engels. Hij geeft aan dat vroeg komen het best is. Binnen 5 minuten heeft hij in het Thai een briefje geschreven met onze vraag en de naam van de man die ons kan helpen. Als we bij het verlaten van het park dit briefje laten zien wordt er iets geregeld. Dan zegt hij de auto te pakken en achter hem aan te komen. Hij wacht boven, ca 1 km verder bij de parkeerplaats voor de bezoekers van de waterval. De waterval Tam Nang (2) waar wij eigenlijk naar op weg zijn. Een waterval van 63 meter hoog. Oke, we zien elkaar boven. Als we boven komen zijn er al nieuwe plannen voor ons gesmeed. Als we zorgen dat we morgenvroeg om half negen hier zijn zal degene die nu boven visvoer zit te verkopen ons mee op “vogeltoer” nemen. In het Thai wordt druk over en weer gepraat en gewezen en het schijnt voor de jongeman helemaal duidelijk waar hij ons morgen het best mee naar toe kan nemen om om ons iets speciaals te kunnen laten zien. Geregeld.
Wij op weg naar de waterval die makkelijk te bereiken is.
Het duurt maar kort. Na een klein eindje lopen heb ik helemaal het gevoel weer in een tropisch woud te zijn: reuzen van bomen met uitgebreide wortelvertakkingen, overal bamboe (3), het geluid van stromende beekjes, overal geritsel en gefluit van vogels. Ik zie hier en daar door de dieren uitgelopen smalle paadjes. Ik ruik hun aanwezigheid.
Bij de waterval aangekomen maak ik een filmpje. Maar omdat de zon ongunstig staat “loop ik wel even naar de overkant” over de keien die in het water liggen. Mooi niet dus, daar ga ik onderuit op een gladde steen. Daar lig ik dan in het water. Gelukkig verder geen ongelukken gebeurd. Een blauwe plek later, da’s alles. In een reflex, gelukkig is het ondiep draai ik me op mijn linkerzij. Mijn camera!! Aad is er snel bij en weet hem droog uit mijn rechter broekzak te halen. Een zucht van verlichting. Pfffft. Nou filmen maar weer.
Als we weer aan de overkant staan ziet Aad het hele kleurenspectrum in de waterval. Niet te geloven, vorig jaar zagen we iets soortgelijks. Nu is er over de volle breedte van de waterval een “regenboog” te zien (4). Dat had ik niet verwacht. Wat een geluk.
Terug bij een rustpunt bij de plek waar veel en grote vissen rondzwemmen zit er plotseling een vlinder (5) op mijn hand. Zij, want het blijkt een vrouwelijke blue brillant te zijn, schijnt dit wel een geschikt plekje te vinden. Tot tweemaal toe komt ze terug.
Op de weg terug stoppen we even bij een langs de weg gelegen Chinese tempel. Alles lijkt vrij nieuw. Een oudere vrouw komt naar ons toe en geeft zo goed en kwaad als ze kan uitleg. Ze brengt ook een paar mandarijntjes voor ons mee. De tempel staat er nu 6 jaar (6). Over twee jaar moet het hele complex klaar zijn. Er is nog het een en ander in aanbouw (7). Midden op het terrein staat een soort toren van ca. 3 meter hoog. Hierin worden de spullen als bijvoorbeeld kleding van overledenen verbrand. Dit heb ik eerder in Bangkok gezien. Men gelooft dat op deze manier de dode zijn/haar spullen kan meenemen. Dit is overigens alleen in het Chinese Boeddhisme zo. Naast alle fraaie versieringen en beelden staat ook veel kitsch (8,9). Ik vraag nog hoe de tempel heet. Het antwoord luidt Koela Boeli. Ik vraag Aad dit te onthouden. Ik prent het eerste gedeelte in en om dat in elk geval te onthouden bedenk ik dat het veel op “cola” lijkt. Dat wordt lachen later. Op weg naar huis vraag ik Aad “Hoe heette die tempel nou? Het eerste deel leek op cola.” Dan is het lachen geblazen. Broodnuchter krijg ik het antwoord: “Gewoon Khura Buri, naar het dorp/omgeving hier. Och ja een Chinees maakt van een r een l. Ik had dus echt helemaal niets in de gaten.
Op het terras drinken we eerst een cappuccino, dan een pilsje. In het winkeltje bij het resort koop ik nog een rokje van zegge en schrijven € 7.- De rest van de dag brengen we op ons balkonnetje door. Tussendoor even naar het restaurant voor een maaltijd van € 1,70. We zijn blij met de wierook die we vanmiddag kochten. Dat bespaart ons een hoop muggenoverlast. Het is ’s avonds zo lekker buiten. Oh,de raam rechts op de foto is die van ons stekkie hier (10).
Internetverbinding is heel slecht filmpjes die ik maakte van de waterval en de vlinder houden jullie te goed. Tot een volgend keer.
Alle reacties 0
