We zijn weer terug in Zhongwei om op het station kaartjes te kopen voor de trein naar Liuyuan in de provincie Gansu. We zijn goed voorbereid en hebben op een papiertje geschreven waar we naar toe willen, welke klasse we willen rijden en met welke trein we willen reizen. We kunnen de dienstregeling op het station inmiddels al aardig ontcijferen. We krijgen het alleen...
Vroeg in de ochtend zitten we in de bus voor de rit van een uur naar Shapatou. Deze plaats is wereldberoemd vanwege het ‘Shapatou Desert Experimental Research Station’. Hier wordt onderzoek gedaan naar duinstabilisatie door middel van grassen, waarmee verder woestijnvorming wordt voorkomen en zelfs wordt teruggedrongen. We rijden door een gebied vol irrigatiewerken...
We worden wakker in weer een nieuwe stad. Voor we kunnen douchen moeten we eerst van kamer wisselen, want de douche in onze kamer geeft geen water. Zhongwei is met iets meer dan 1 miljoen inwoners, een naar Chinese maatstaven kleine stad. Ook hier is een enorme bouwwoede aan de gang. Tientallen appartementengebouwen staan in verschillende stadia van af tot bijna...
bestemmingonbekend.nl
Op het station van Hohhot krijgen we het net niet helemaal voor elkaar om zelf kaartjes te kopen voor de trein naar onze volgende bestemming. Met dank aan de Lonely Planet voor het vermelden van de Chinese karakters bij de plaatsnamen, kunnen we de Chinese karakters voor ‘Zhongwei’ overschrijven. Daarbij vermelden we het aantal kaartjes voor de trein en het tijdstip van...
bestemmingonbekend.nl
Na negen uur treinen komen we aan in Hohhot. Het is de hoofdstad van de autonome regio Binnen-Mongolië en heeft ruim 2 miljoen inwoners. De naam is Mongools voor ‘Blauwe Stad’. De Chinese karakters zijn voor ons volkomen onbegrijpelijk. De Koreaanse familie Lee beveelt ons het ‘Xin Cheng Hotel’ aan. Voor 50 RMB (€ 5) krijgen we een Spartaanse kamer met twee bikkelharde...
bestemmingonbekend.nl
De trein stopt in Zamyn-Uud. In deze stoffige plaats moeten de Mongoolse formaliteiten worden afgehandeld. Vrij snel na aankomst op het verrassend mooie station worden de paspoorten ingenomen. Waar onze medepassagiers de gestempelde paspoorten na een paar uur weer terugkrijgen, moeten wij de trein verlaten. Ons visum blijkt te zijn verlopen. Het visum is 30 dagen geldig,...
bestemmingonbekend.nl
Vanavond om 20.00 uur vertrekt de trein naar China. We hebben nog alle tijd om naar de Chinese ambassade te gaan om het visum op te halen. Al vroeg staan we voor de deur waar zich nog geen rij heeft ontwikkeld. We zijn dus snel aan de beurt. Voor de visa moeten we $ 100 betalen, maar dan wel met nieuwe biljetten. De $ 20 biljetten die wij hebben zijn van een oude serie....
bestemmingonbekend.nl
Vanuit Ulaan Baatar is het zestig kilometer met de bus naar Nationaal Park Gorkhi-Terelsj. Het is dan wel het meest toeristische deel van Mongolië, voor kamperen wel het meest geschikt. Langs het water van de rivier staan al vele stadse Mongolen te kamperen. Niet voor niets staat Mongolië bekend als de grootste camping ter wereld. Als een ware expeditie volgen we het heldere...
Nationaal Park Gorkhi-Terelsj National Park. Het is dan wel het meest toeristische deel van Mongolië, voor kamperen wel het meest geschikt. Langs het water van de rivier staan al vele stadse Mongolen te kamperen. Niet voor niets staat Mongolië bekend als de grootste camping ter wereld. Als een...
Terug in Ulaan Baatar worden we door ‘Bobby’ in het UB Guesthouse welkom geheten met het treffende ‘welcome back to civilisation’. Dat hebben we inderdaad wel even nodig, voordat we ons in een volgend avontuur storten: het Nadaam festival. Naadam is het nationale festival van Mongolië, dat ieder jaar van 11 tot en met 13 juli wordt gehouden. Het festival wordt...
Midden op de Mongoolse steppe, ligt het weinig inspirerende Tsetserleg. In deze grauwe hoofdstad van de provincie Arhandgaj staan geen struiken en al helemaal geen bomen. Aan het einde van de hoofdstraat ligt een Boeddhistisch klooster met de onuitspreekbare naam Buyandelgeruulekh Khidd. Het is gebouwd in 1586 en heeft de vernielingen van de Communisten overleefd....
Aamaa heeft een groot verantwoordelijkheidsgevoel. Hij wil er dan ook zeker van zijn dat we ergens staan, waarvan hij weet dat we er staan. De enige manier om dit te bereiken, is ons daar te brengen. Voor een ervaren chauffeur en met de Russische minibus, is geen weg te ruig en geen plek onbereikbaar. We klimmen over de eerste rij heuvels, waarna we diep in een...
Aamaa heeft een groot verantwoordelijkheidsgevoel. Hij wil er dan ook zeker van zijn dat we ergens staan, waarvan hij weet dat we er staan. De enige manier om dit te bereiken, is ons daar te brengen. Voor een ervaren chauffeur en met de Russische minibus, is geen weg te ruig en geen plek onbereikbaar. We klimmen over de eerste rij heuvels, waarna we diep in een...
Het is ruim 300 kilometer over zandwegen, door kuilen en over hobbels, naar het zuidelijk gelegen Terkhiin Tsagaan Nuur (het grote witte meer). We steken de beboste bergen over, om weer in de lege Mongoolse steppe uit te komen. Boven op een pas hebben we zicht op een geweldig Mongools panorama. Hier stoppen we voor de lunch. Het opwarmen van de soep duurt alleen...
Terwijl Björn en Jeroen zich afvragen waar die heipaal in hun hoofd vandaan komt, komt de gids met de paarden voorgereden; te paard welteverstaan. De paarden zijn vanochtend uit de bergen gehaald, waar ze een half wilde kudde hebben rondlopen. Ze zijn van een beduidend kleiner type dan dat we in Nederland kennen, waardoor we er wat suffig uitzien als we de paarden...
Vanaf Mőrőn is nog een kleine 100 kilometer naar Khovsgol Nuur, het grootste en naar verluid mooiste meer van Mongolië. Omdat de weg voornamelijk bestaat uit sporen vol kuilen en gaten, hebben we er toch nog drie uur voor nodig. Bij de ingang van het nationale park moeten we 2 dollar per persoon betalen. Voor dat bedrag mogen we hier nu drie dagen verblijven....
We rijden over de hoofdwegen van Mongolië. Dit zijn niet meer dan zandwegen met flinke kuilen en gaten, die zich door het landschap slingeren. Ieder jaar liggen de wegen weer anders, omdat ze min of meer de gerkampen verbinden, die ook ieder jaar weer ergens anders staan. Bij een stop wil Aamaa worstelen. Hij is klein, maar zeer gespierd en sterk. Natuurlijk verliest...
We staan vroeg op om het klooster te bezoeken dat naast onze ger staat. Er zou een ochtend ceremonie plaatsvinden, maar de enige activiteit in de weide omtrek komt van de honderden grondeekhoorns die rennen, springen, vallen en weer door gaan. Het is een bijzonder fijn tafereel zo vroeg in de ochtend. Beter dan het ontbijt dat ons wordt voorgeschoteld, want echt...
Direct na de grens is het lege en kale Mongoolse landschap bijzonder indrukwekkend. Met de mede passagiers doen we een spelletje ‘wie spot de eerste ger’. Geheel tegen de verwachting blijkt dit spel kinderlijk eenvoudig te zijn, want na de eerste Mongoolse bocht wordt de eerste witte stip gespot. En nog één, en nog één en daar nog twee. Blijkbaar is...
Voordat we op de trein naar Mongolië kunnen stappen, moeten we de in Nederland bestelde treinkaartjes nog ophalen bij het reisbureau in Irkutsk. We volgen de aanwijzingen op de ons gemailde routebeschrijving, waardoor we ons al snel in een bus bevinden die ons naar de buitenwijken van de stad brengt. Op aanwijzing van de buschauffeur stappen we uit in een wijk...
In Listvyanka wordt het ons duidelijk dat er geen vervoer is naar Bolsiye Koty. We zullen hier dus een overnachting moeten organiseren. Het voordeel van een toeristisch oord als Listvyanka is dat er een informatiecentrum is, waar de medewerkers Engels spreken. Zo komen we al snel terecht bij een homestay, waar we voor 400 Roebel (€ 12,-) een kamer krijgen zonder...
Op 5.200 kilometer van Moskou rijdt de trein Irkutsk binnen, hoofdstad van de gelijknamige regio (oblast) Irkutsk, gelegen aan de Angara tussen het stuwmeer van Irkutsk en het Baikalmeer. Het is nog vroeg op de ochtend, maar ondanks het vroege uur is het kwik al gestegen tot iets boven de 30 graden. Dit is geen temperatuur om, met een zware rugtas op de rug, door...
We stappen in de trein en worden dit keer begroet door een mannelijke Provodnitsa. Hij controleert onze kaartjes en reageert op onze Nederlandse paspoorten met: 'Niederlande?! Ruud Guullet!'. Naast nederwiet is voetbal Nederlandse beste exportproduct. Dit keer moeten we een coupe delen met een Russisch echtpaar dat nogal aan de maat is. We hebben al snel onenigheid...
We hebben Novosibirsk uitgekozen voor een stop, omdat het ongeveer in het midden van de lijn Moskou – Irkutsk ligt en we wel eens willen meemaken hoe de mensen het koude Siberië overleven. Het vinden van een betaalbaar hotel valt vies tegen. Ondanks dat we beschikken over een zakenvisum waarmee we in theorie geheel vrij zouden moeten kunnen reizen, worden we overal...
Voor de komende dagen en nachten nestelen we ons in de tweepersoons coupe die ons in het tweedeklas rijtuig wordt toegewezen. Deze coupe is normaal gesproken de slaapplaats van de conductrice (Provodnitsa), maar nu dus even niet. Het zou ook leuk zijn geweest om de coupe te delen met Russen, maar we vinden de privacy nu wel even lekker. De Provodnitsa fluit haar...
We blijken ons te hebben vergist in de datum van vertrek van onze trein. Op het treinkaartje staat 11 juni om 00.35 uur. Maar is dat dan de nacht van 10 op 11 juni, of die van 11 op 12 juni? Intourist brengt het tegenvallende bericht dat we maar één dag hebben om Moskou, met haar misschien wel 14 miljoen inwoners, te leren kennen. De Moskovieten verplaatsten zich...
Alle Russische wegen leiden naar Moskou, maar als we op hetzelfde bord zowel Helsinki als Moskou zien staan, moeten we concluderen dat er iets niet klopt. We keren en rijden voor de tweede keer dwars door de stad om de M10 te bereiken. Deze verbindt St. Petersburg met Moskou, een afstand van bijna 700 kilometer. Vlak buiten St. Peterburg worden we aangehouden door...
Over een weg vol gaten en stinkende vrachtwagens gaan we op weg naar St. Petersburg. Langs de weg liggen versleten dorpen met deels ingezakte houten huizen in het uitgestrekte moeras. Het begin van de stad wordt gemarkeerd door een woud van reclameborden. Reclame die kleur geeft aan de uitgestrekte wijken vol met grauwe sovjetflats dat ons uitzicht 56 kilometer...
Aan de grens met Estland komen we er achter dat de cocktails in Riga toch niet zo goedkoop waren. Door een 'kleine' rekenfout hebben we € 375,- uitgegeven in minder dan twee dagen Omdat we al depressief worden van het slechte weer, staan we niet te lang stil bij deze vergissing. We rijden door een landschap dat alleen maar uit bos bestaat, met af en toe een venster...
Het verlaten van de camping in Polen wordt ons belet door een hek dat vannacht op slot is gedaan. De camping is dan wel verlaten, dat betekent niet dat er gratis gebruik van kan worden gemaakt. Als we de beheerder hebben gevonden en hem tevreden hebben gesteld met enige bankbiljetten, is hij zo vriendelijk het hek weer te openen. We kunnen naar Litouwen. Het eerste...
