Wereldwijzer Reis Forums - Blogs

Mongolie | Nadaam Festival

bestemmingonbekend — Thu, 09 Feb 2012 16:47:55 GMT

bestemmingonbekend.nl

Terug in Ulaan Baatar worden we door �Bobby� in het UB Guesthouse welkom geheten met het treffende �welcome back to civilisation�. Dat hebben we inderdaad wel even nodig, voordat we ons in een volgend avontuur storten: het Nadaam festival. Naadam is het nationale festival van Mongoli�, dat ieder jaar van 11 tot en met 13 juli wordt gehouden. Het festival wordt ook wel het �Eriin Gurvan Naadam� genoemd, dat �de drie mannelijke spelen� betekent. De spelen zijn Mongools worstelen, paardenraces en boogschieten.

Het is al flink druk wanneer we een kaartje voor de openingsceremonie bemachtigen. Voor drie euro per persoon zitten we tussen de Mongolen. De angst dat de ceremonie voor toeristen zou zijn,, blijkt ongegrond. Het stadion zit stampensvol Mongolen in hun traditionele kostuums, met her en der een plukje blanken. De ceremonie zelf is een potpourri van folklore en moderniteit; van dansen en kostuums, van Mongoolse keel-muziek tot hedendaagse rock en zelfs breakdancing. Omdat er niet zo iets is als een back-stage gaat alles even soepel en strak georganiseerd, maar dat zou hier ook helemaal niet passen. Het zijn tenslotte niet de Olympische Spelen. Nadat de Mongoolse president een lange en voor ons onbegrijpelijke toespraak heeft gehouden is het moment daar om de sponsoren te presenteren: praalwagens van diverse bedrijven rijden in een carnavaleske optocht een aantal rondjes over het terrein terwijl er bijpassende muzak uit de luidsprekers schalt. Het is er erg vermakelijk om hier de markteconomie tot uiting te zien komen.

Enige honderden dikke, nog veel dikkere en ook moddervette worstelaars in strakke blauwe broekjes en open shirt (tegen deelname door vrouwen) betreden het veld: de eerste ronden van het worstelen is aangebroken. Elk paar worstelaars heeft een tweetal scheidsrechters. Na een hoop ceremonieel gedoe van zowel worstelaars als scheidsrechters gaan er diverse partijen tegelijk van start. De meeste zijn na een paar seconden al weer voorbij. De winnaar van iedere partij loopt in een soort van trage vogeldans een ererondje langs een viertal vlaggen. Dit gaat uren en uren door. Het is dan ook niet verwonderlijk dat het stadion langzaam leeg loopt. Lees verder

Volg ons ook op Facebook:

Khura Buri feestje

Annie Pam — Thu, 09 Feb 2012 12:29:27 GMT

8 februari

Tja, vandaag de 8e keer dat ik mijn verjaardag in Thailand vier. Maar ook hier ontkom je er niet aan dat je stiekempjes steeds wat ouder wordt.
�s Morgens bij het ontbijt hebben we binnenpret om een van de obertjes. Ja, obertjes, de mensen zijn hier in het algemeen toch een stuk kleiner. Dit is op zijn Brabants gezegd echt een erpelke. Maar het mooie is hij heeft een maat schoenen aan, niet te filmen. Ik denk dat hij pers� puntschoenen wilde. In elk geval moet hij bij elke stap zijn voet flink hoog optillen anders valt hij over zijn eigen schoenen. Het is dat het hier droog is anders had hij net zo goed zwemvliezen kunnen dragen.
We nemen alle tijd, zitten tot een uur of half vier op ons balkonnetje van alles en niets te doen. Ondertussen wordt ons bedje opgemaakt, de afwas gedaan etc. Wat een luizenleven.
We volgen een hele tijd een vogel die komt aanvliegen op het meertje. Hij duikt onder water om vervolgens pas een a anderhalve minuut later weer boven te komen. Blijkt even boven en hopla daar gaat hij weer. En dat zeker 10 tot 15 keer. Mooi om naar te kijken. Ook deze vogel hebben we terug kunnen vinden. Het is de Indische aalscholver (1). Omdat het hier zo mooi is nog maar een paar fotootjes om mijn lezers mee te laten genieten (2,3,4).

We maken aan het eind van de middag een wandeling een kleine 5 km verderop.
Weer die leuke en aardige reacties van de mensen bij een paar huisjes waar we langs komen. Het is duidelijk, ook hier leven de mensen van de opbrengsten uit rubber en palmolie. We wandelen door eindeloze plantages. We zien nog eens hoe de vruchtjes in trossen in de palmbomen groeien.(5). Bij een van de huisjes hangen rubberen vellen te drogen (6). Ik vind het heel opmerkelijk, tenminste nog nooit gezien, dat hier doerians aan rubberbomen groeien.
Op de terugweg, we merken het alle twee op, ontmoeten we voor het eerst twee chagrijnige Thai. Geen boeh of bah. Dat maakten we voor zover we ons kunnen herinneren nog nooit mee.

�s Avonds een verrassing na het eten. Een paar mensen van het personeel komen trots met een taartje binnen en zingen, samen met andere gasten die op dat moment in het restaurant zitten �Happy birthday to you ��(7). Mmm lekker en helemaal niet zoet, alhoewel (8). Vandaag bestel ik voor een keer na het eten een extra drankje. Aad en ik proosten op mijn verjaardag met een daiquiri. En ik mag wel zeggen een goed gevulde.

Als we terugkomen op onze kamer staat me een hele berg post te wachten. Werk aan de winkel (9). Iedereen die me feliciteerde, of het nou via facebook, skype, telefoon, mail, filmpje, kaart, wereldwijzer was, hartstikke bedankt.

Bijgesloten foto's

ETHIOPIE, een land vol verrassingen!

Yared Tour & Travel — Thu, 09 Feb 2012 11:22:41 GMT

Tijdens ons 10 jarig verblijf in Ethiopie hebben we veel door het land gereisd en dit deed ons besluiten om een reisorganisatie op te richten zodat we ook anderen kunnen laten genieten van al het moois wat Ethiopie te bieden heeft.
Schitterende en afwisselende landschapen, meer dan 80 ethische groeperingen en historische bouwwerken zorgen voor een interessante en afwisselende reis. Ethiopie is een land in ontwikkeling waar ook nog genoeg te doen valt als je betrokken wilt raken bij kleinschalige ontwikkelings projecten.
Kijk verder op www.yaredtour.com en laat je inspireren!

huurauto

RIK COPPENS — Wed, 08 Feb 2012 19:07:23 GMT

kan je mij jouw ervaringen vertellen met volgende autoverhuurbedrijven : E-autohuur en rentalcars

Mongolie | Worteltjestaart

bestemmingonbekend — Wed, 08 Feb 2012 18:57:58 GMT

bestemmingonbekend.nl

Midden op de Mongoolse steppe, ligt het weinig inspirerende Tsetserleg. In deze grauwe hoofdstad van de provincie Arhandgaj staan geen struiken en al helemaal geen bomen. Aan het einde van de hoofdstraat ligt een Boeddhistisch klooster met de onuitspreekbare naam Buyandelgeruulekh Khidd. Het is gebouwd in 1586 en heeft de vernielingen van de Communisten overleefd. Vanaf de heuvel kijken we uit over Tsetserleg, waarvan een tiental lage betonnen gebouwen het kleurloze centrum vormen. Daaromheen ligt een rommelig gebied vol omheinde woonerven, met agressieve honden en versleten hutten en tenten. Tot onze grote verbazing heeft zich in dit weinig aantrekkelijke oord een Engels echtpaar gevestigd, dat hier een bedrijf runt met de naam Fairfield Bakery. De bakkerij verkoopt een assortiment broodjes en gebak, waarvan het water je in de mond loopt. Een absolute aanrader is de versgebakken worteltjestaart. Een culinair orgasme na twee weken schapenvlees en zure yoghurt snoepjes.

Langzaam maar zeker hebben we genoeg van het rijden over de niet bestaande wegen van Mongoli�. Alles doet zo onderhand ook zeer. Dit is ook niet zo verwonderlijk, want aan comfort is er bij het ontwerp van de Russische minibus niet gedacht. Het rijden wordt echter niet saai. Het land is zo mooi en indrukwekkend dat je maar naar buiten blijft kijken. Het landschap is onveranderd leeg en kaal, waardoor je enorm ver kunt kijken en alle gevoel voor schaal is verdwenen. De Mongoolse steppe bestaat uit kort, geelgroen gras. In de nattere delen is het gras voller, groener en sappiger met daartussen een weelderige bloemenzee.

Het land staat helemaal 'vol' met de kuddes die van de Mongoolse nomaden zijn. Er staan nergens hekken, zodat de schapen, geiten, paarden, koeien, yaks en de kruising daartussen, overal vrij rond kunnen lopen. Zoals al eerder gezegd maken die kuddes voor een groot deel het landschap. De schaal wordt daardoor inzichtelijk. Het is daarnaast een erg mooi gezicht al die stipjes. Het langs rijden is ook erg grappig.�Regelmatig liggen de kuddes op de weg. Een hoop getoeter moet de beesten stimuleren om een andere plek te zoeken. De runderen boeit het echter allemaal niets en lopen bekakt een stukje verder. De schapen raken volledig in paniek en stuiteren de weg af. De geiten zijn koppig en nemen de tijd. Maar het mooiste zijn de grondeekhoorns. Er lopen er hier miljoenen. Ze zijn bijzonder grappig, want ze spelen veel of kijken rechtopstaand wat er allemaal aan de hand is. Wanneer we met de auto langskomen, ontstaat er paniek en duikelen ze allemaal richting hun holen. Het gaat vaak niet zo soepel en ze gaan vaak op hun bek, je ziet ze uitglijden, met elkaar in botsing komen en ondersteboven in de holen duiken. Lees verder

Mongoli�: Terkhiin Tsagaan Nuur

bestemmingonbekend — Wed, 08 Feb 2012 18:55:38 GMT

bestemmingonbekend.nl

Aamaa heeft een groot verantwoordelijkheidsgevoel. Hij wil er dan ook zeker van zijn dat we ergens staan, waarvan hij weet dat we er staan. De enige manier om dit te bereiken, is ons daar te brengen. Voor een ervaren chauffeur en met de Russische minibus, is geen weg te ruig en geen plek onbereikbaar. We klimmen over de eerste rij heuvels, waarna we diep in een trechtervorming dal worden afgezet op een plek met drinkwater en brandhout. We nemen afscheid van Aamaa die ons beloofd vanavond op te komen zoeken. Niet alleen voelt hij zich verantwoordelijk, bovenal vindt hij het plezierig om tijd met ons door te brengen.

Niet snel daarna brandt ons vuur en staat er een potje met eten te pruttelen. In de rust van deze vallei is het genieten van de warme zon en de grondeekhoorns die zich niet laten verleiden voor een close-up. Wanneer de buitentemperatuur voldoende is gestegen om thermiek te genereren, verschijnen de grote vogels in de lucht. Adelaren en gieren met een enorme spanwijdte, waarvan de schaduwen op de grond nog veel groter zijn. Het duurt niet lang als we vanuit de verte een paar paarden zien naderen. Niet veel later zien we dat het niet alleen paarden zijn. Het is een Mongoolse familie die langzaam maar zeker dichterbij komt. Ze stoppen naast onze tent en stijgen van hun paard. We begroeten elkaar met �sain baina uu?� en het daarop volgende �sain ta sain baina uu�. Helaas hebben we elkaar door de taalbarri�re niet zo heel veel meer te melden. Een kop thee is echter altijd lekker en goed om aan te bieden. Het bijpassende biscuittje wordt afgeslagen. Na de thee nemen onze gasten afscheid, stappen op hun paard en verdwijnen langzaam in de Mongoolse leegte. Lees verder

GEZOCHT Stageplek Toerisme Zuid Spanje (malaga)

Priscilla Batten — Wed, 08 Feb 2012 14:50:25 GMT

Beste mensen,

Ik ben een student aan het ROCvA. Hier volg in een opleding toerisme. Ik zoek voor een periode van 5 maanden een stage in Zuid Spanje. In de buurt van Malaga.

Mijn stage periode gaat in rond 1 mei 2012

Heeft u een stage plaats beschikbaar of weet u misschien waar ik zou kunnen zoeken (site, krant ect..) Laat het mij dan alstublieft weten!

Met vriendelijke groet,

Priscilla Batten

Van Chumphon naar Khura Buri

Annie Pam — Wed, 08 Feb 2012 12:40:02 GMT

7 februari verkassen

Het laatste ontbijt bij Cabanas Chumphon. Ik meen ineens te zien hoe de koffie hier warm wordt gemaakt en gehouden op een vrij primitieve manier. Dat kan toch niet waar zijn? In een ketel water die opgestookt wordt met kolen in een oude potkachel? Maar ja hoor dat is dus wel zo (1). Op de grote ketel met heet water staan twee kleinere potten en daarin hangt een filter met koffie. Even nog een klein vogeltje gefotografeerd dat zowaar bleef zitten en niet zoals gewoonlijk al vertrokken is voor ik de camera tevoorschijn kan halen (2). We hebben het nog terug kunnen vinden op internet ook. Het blijkt een, daar komt hij, Blanfords buulbuul te zijn. Ik geloof het direct.
Vandaag hebben we een aardige rit voor de boeg. Achteraf blijkt deze ook weer meer dan de moeite waard. Na Chumphon wordt het heuvelachtiger. Het landschap varieert wat meer, de zin �Moet je kijken hier wat mooi�, wordt tig keer uitgesproken. Het is weer genieten. We rijden door de zgn Isthmus of Kra. Dit is het smalste gedeelte tussen de Andaman zee en de Thaise golf tussen Chumphon en Kra Buri waarnaar deze streek is genoemd.
Opvallend vandaag dat we maar liefst 5 politie controleposten passeren. Geen enkel probleem. Aad hoeft zelfs zijn internationale rijbewijs niet te laten zien. Ik vermoed dat het alles te maken heeft met het feit dat we langs de Birmese grens rijden. Het is kennelijk duidelijk dat we toeristen zijn. De politie bestaat voor het grootste deel uit jonge jongens. Als deze mennekes moeten optreden mocht er zich iets voordoen nou ik vraag me af hoe dat gaat lopen.
Ik heb het al vaak gezien hier, maar het blijft bijzonder hoe de mensen ingepakt in dikke kleren in de hitte aan het werk zijn. Dit schijnt toch de beste beschutting tegen de warmte te geven. Alles wordt met de hand gedaan. Zelfs het aanmaken van het cement bijvoorbeeld. Ik vraag me af hoe lang er wordt gedaan over de bouw van een huis. Wat je bij ons ook zelden of nooit ziet zijn de vrouwen die meewerken aan lastige zware klussen in de bouw, op het land en aan de wegen. Vrouwen in Europa niet meer zeuren over emancipatie en zeker niet als het alleen maar gaat over �wel de lusten maar niet de lasten�. De situaties zijn eigenlijk niet te vergelijken en ik ben voorstander voor gelijkheid maar door de omstandigheden hier ga je wel relativeren.

Uh, we zijn dus op weg naar Khura Buri. Onze eerste stop is net na Kra Buri. Daar ligt de grot (Tham) Phra Khayana. Op de niet al te gedetailleerde kaart staat deze aangegeven. Dat moet de moeite waard zijn. En dat is het.
De vele Boeddhabeelden, maar vooral de kleine details boeien me (3,4,5,6,7). Terwijl we er rondkijken komen er twee mannen Boeddha even groeten, eer bewijzen. Een van hen kijkt naar wat de toekomst zal brengen. Bij een van de Boeddhabeelden staat een koker met stokjes waarop een getal staat. Door te schudden valt er een stokje uit. Op een groot bord zijn briefjes met voorspellingen aangebracht met ook een nummer erop. Vergelijk het nummer op het stokje met het getal op een van de briefjes en voila: dit staat je te wachten (8). Als we zuidelijker komen zien we dat hier meer moslims wonen.

Ondanks de bochtige route zijn we mooi op tijd (ca. 15.30 uur) bij het Kuraburi greenview resort. Hier blijven we 5 nachten. Alles en dan ook alles in de lobby, het restaurant etc is er van hout gemaakt. Behalve die ene muur van grote keien tussen de kamer en de badkamer. Het enige geluid dat doordringt is dat van vogels en een enkele gekko. We hebben een prachtig uitzicht vanaf ons balkon ((9). Ja, we zitten er heerlijk bij. Het is wel bijkomen van de reis. Een dut en �s avonds uit eten. Daartoe beperk ik me. En morgen, ja morgen gaan we weer een dagje lekker rust nemen. Als het klokje, nee de telefoon, 00.00 uur aangeeft, tja weer een jaartje ouder.

Bijgesloten foto's

181km klunen

bertschaak — Wed, 08 Feb 2012 12:31:38 GMT

181 km klunen

Hallo allemaal.
Toen ik van de week eens keek of er nog wat witlof in mijn witlofkuil zat, schoot er een muis uit. Alle witlof was verdwenen incluisief de witlofpennen. Mauro, de wegstuurresidente kat, (Ja, hij is er nog steeds) die achter mij aanliep zag de muis en greep hem direct met de bedoeling om eens even lekker op te smikkelen. Maar hij spuugde hem onmiddellijk weer uit onder het mompelen van �bah bitter�. Moraal van het verhaal. Katten houden van muizen maar niet van witlof en muizen houden van witlof maar daarentegen weer niet van zo katten.

Nu het iedere nacht rond de 25 graden vriest, is hier in Tsjechi� de 11merentocht-koorts weer toegeslagen. Dit is een zware wedstrijd over 199 km waarbij er 18 km geschaatst wordt en 181km gekluund, heuveltje op en heuveltje af. Wij hopen vanzelf op de tocht der tochten met sneeuwstormen en temperaturen ver onder nul, hongerige wolven en slapeloze beren, waarbij de helden van de watjes gescheiden worden.

Een cursus besteld voor de nieuwe website, ik kwam er in mijn eentje er toch niet helemaal uit. Maar nu, na veel lezen en proberen begin ik er heel langzamerhand de logica er van in te zien. Maar het is heel wat anders dan een gratis simpele website met vaste sjablonen en alleen een �admin� om het in te vullen. Maar dit is wel een leuke uitdaging

Maar we zijn deze week ook verder gegaan met het verfraaien van de toiletruimtes. Ook doorgegaan in mijn strijd tegen de siliconen. Aan de ene kant was het gedeeltelijk ingedroogd en aan de andere kant zit het nog muurvast. Dus alle aanrechtbladen uit de afwasruimte gesloopt, het geheel siliconenvrij gemaakt en daarna een goede cementvoeg terug geplaatst. De tegenwoordige aannemers mogen gek op siliconen zijn, sommige vrouwen ook alhoewel daar ook al een aantal er van teruggekomen is, maar van mij hoeft het niet meer.

Maar ook de tijd genomen om een paar keer een tintelfrisse wandeling te doen hier in het bos achter.
Het was een paar keer zo koud dat zelfs de vogels stil waren. Nu we over de sneeuw lopen kan je zien hoeveel mensen er in het bos komen en dat zijn er niet veel. Maar soms loop je op een paadje en dan denk je, hier komt toch nooit iemand en dan zie je opeens sporen van schoeisel. Dus er zijn meer �dewegwetendemensen� in het bos. Maar het is wel genieten met dit weer in de bossen. Nou ja, eigenlijk is het altijd genieten in het bos.

Onze koudste nacht deze week was min 26 maar in Kvilda, hier niet zover vandaan hebben ze min 38 gemeten maar daar is ooit min 56 gemeten. Een koudetrog in de �umava.
Daar ligt nu ook erg veel sneeuw maar hier zijn we tussen de buien doorgelaveerd. Weinig sneeuw en geen regen maar het kan nog komen. Toch hoop ik nog op een pak sneeuw, dan kunnen de langlauflatten weer uit het vet en lekker hier achter door het bos heen en ook de superslee wacht met smart om weer de hellingen af te stormen. Ja, ik geef het toe, het kind in mij is weer helemaal ontwaakt.

Tot Volgende week.
Bert
md.schaak@iol.cz

www.mlecnadraha.eu

http://nasamotach.come2me.nl

Twitter @MlecnaDraha

muziekscholen in mahmutlar part of antalya

christa2 — Wed, 08 Feb 2012 11:20:30 GMT

Hallo ik ben Christa en ik heb een vriend in Turkeye wonen, we willen graag samenleven, maar ik wil eerst de mogelijkheden vinden.
Ik zoek werk als gitaar lerares voor kinderen in musikscholen of priv� thuis les bij kinderen thuis lesgeven in mahmutlar part of antalya.

Ik hoop dat iemand mij kan helpen!!!!

Alvast heel erg bedankt.

Christa Erdtsieck

Mo Ku Nationaal Park Chumphon - Snorkeltrip

Annie Pam — Tue, 07 Feb 2012 15:38:54 GMT

6 februari

Vandaag voor een keer vroeg uit de veren. We zijn mooi op tijd. De chauffeur die ons ophaalt met de zgn. Songthaew is tegen Thaise gewoonte in zelfs een kwartier te vroeg. Hij brengt ons naar de Thipmarina pier voor een snorkeltoer langs de vele eilanden die voor de kust liggen en ook behoren tot het Mo Ku nationaal park Chumphon. We worden hartelijk ontvangen door onze gids Taiki die ons een kop koffie, thee aanbiedt. Nog voor vertrek zien we een paar ijsvogels. Aad maakt er een foto van (1). Jammer dat hij geen telelens bij zich heeft. En ik heb voor een keer mijn Cameraadje thuis gelaten. We zijn nauwelijks onderweg of ik heb daarvan spijt als haren op mijn hoofd. Kort na vertrek valt mijn mond haast open van verbazing. Ik heb hier al veel vissersboten gezien, maar wat hier in de haven ligt overtreft alles. We varen tussen honderden boten door. Het ene beeld is nog mooier dan het andere. Wat een leven hebben deze mensen. Hele families leven en werken aan boord van de schepen. Hier staat er een zich te wassen met het water dat hij uit een ton schept, daar zit een hele familie netten te maken (2) weer andere zitten in een klein donker hoekje op de grond met de hand een bordje leeg te eten. Nee dit is niet te beschrijven, dit moet je zien. Ik schreef net mooi, maar eigenlijk bedoel ik blij te zijn dat ik dit allemaal mag zien. Het levert veel respect voor deze mensen op. Hun getekende gezichten verraden de barre omstandigheden waarin zij vaak moeten werken op de oude schuiten. Wat zou dit een karakteristiek filmpje hebben kunnen opleveren. Ja dit laat een diepe indruk bij me achter. En ik zeg het nog maar eens, overal vrolijke, gemeende begroetingen. Later op zee trouwens ook (3).

Wij zijn maar met 4 mensen. Wij twee�n en een Duitser met zijn Thaise vriendje. Een van de vooroordelen die er over Thailand bestaan wordt door hun aanwezigheid een klein beetje bevestigd. Wij vieren houden wel 6 mensen aan het werk. Eerst de 2 chauffeurs die ons naar de pier hebben gebracht en straks weer op zullen halen, de gids en de kapitein met zijn twee hulpjes.
We worden de hele toer enorm verwend. Bij vertrek (4) krijgen we meteen frisdrank met een koek aangeboden. Steeds wordt de verse vruchtenvoorraad aangevuld en te pas en te onpas staan ze klaar met gekoeld water. Ik weet zeker dat ik nog nooit in mijn leven op een dag zoveel bananen heb gegeten. Zeker 15. Klein formaatje, maar lekker!
We varen eerst naar het eiland (Koh) Matta (5). We blijven daar een uur. Het is er prachtig snorkelen. Bij Koh Lawa krijgen we een lunch aangeboden. Wie wil kan daar ook nog zwemmen c.q. snorkelen. De twee hulpjes die mee zijn, zijn wat dat betreft ook enorme liefhebbers. Dat is aan alles af te lezen. Ze genieten. Er wordt een derde en laatste stop gemaakt bij het Koh Lang Ga Jiw (6,7). Daar krijgen we iets te zien van de vogelnestjes waarvan deze eilanden met name bekend zijn. Ze worden verzameld in de grotten waar de vogels nestelen en gebruikt in een speciale vogelnestjessoep. Schijnt een dure lekkernij te zijn. Dat verzamelen is nog een hele toer. Eerst zetten 2 tot 5 mensen een heel fijnmazig net (salen) op net boven de vloer van de grot. Dit om te voorkomen dat de nestjes uiteenvallen. De verzamelaars hangen aan touwen of klimmen langs rotsen of gebruiken eigengemaakte bamboetrappen om bij de nestjes te kunnen komen. Zij werken bij kaarslicht en gebruiken een speciaal mes (Yod Tor) om de nesten op een goede manier van de rotswand te kunnen halen. Altijd trots op het koningshuis in Thailand vertelt Taiki dat koning Rama V hier tweemaal is geweest. Ze laat ons de inscriptie zien die hij in een grot heeft achter gelaten. De houten afdakjes die we tijdens de tocht links en rechts op de eilanden zagen worden gebruikt voor beschutting van de �vogelnestjesplukkers�(8) .

Ook bij dit eiland is het prachtig snorkelen. Over de verschillende snorkelplaatsen verspreid zien we o.m. zeekomkommers, zee-egels, mooi koraal, klein paarsachtig kwalletje, grote groenblauwe vis, gele-, oranje- noem maar op. Namen ken ik allemaal niet in elk geval waren er verschillende soorten vlindervissen te zien, groot en klein.

Ja fantastisch mooi om te zien, maar als ik zie hoe de gevangen vis hier in keurig gespannen touwtjes zo in de volle zon te drogen hangt lijkt me dat iets minder gezond. Alhoewel, ze zijn zo natuurlijk ongeveer al gebarbecued.

Op een gegeven moment merkt Aad op dat mijn rug aan het verbranden is. Je hebt niet in de gaten dat je met het snorkelen eigenlijk zo goed als helemaal op het water ligt. We zijn vlakbij de boot dus ik houd het dan maar voor gezien. Bovendien, ondanks dat je eigenlijk alleen maar hoeft te liggen en zo nu en dan een armslag hoeft te maken word ik er doodmoe van. Het is mooi geweest.
Dan is het nog zeker anderhalf uur terug varen naar de haven van Pak Nam. Dat is genieten van de mooie omgeving. Weer door die enorme massa boten en bootjes. En langs de inhammen en weelderige groei van het mangrove.

We hebben in het verleden al verschillende van dit soort tochten gemaakt. Dit is een uitschieter. Zo op het gemak, overal tijd genoeg en begeleiding die zelf volop meedoet en mee geniet. Trouwens de kapitein zelf is ook een mooi voorbeeld van die rust als Thaise gewoonte (9).

Na het thuiskomen het zeezout er onder de douche maar een goed afspoelen. Mijn haar voelt aan als een harde bezem. Oh, niet vergeten, dus maar meteen doen een sms-je naar de buurvrouw want die is vandaag jarig. Techniek ik heb er nooit veel van gesnapt en zal dat ook nooit doen. Aad heeft nog maar amper op de verzendtoets gedrukt of we hebben al weer een berichtje terug. Onbegrijpelijk. Daarna ga ik een uurtje plat.

We besluiten om alleen een toetje te bestellen vanavond. Een soort pannenkoek, jawel met banaan � en chocola. Paar potjes thee erbij en we zijn helemaal verzadigd.

Foto's bijlage later. Uploaden lukt niet. http://www.wereldwijzer.nl/images/smilies/mad.gif

Bijgesloten foto's

Met de camper door Portugal

handtamme — Tue, 07 Feb 2012 15:24:09 GMT

Wij, een stel van 62 jaar, zijn van plan om half mei voor 4 weken naar Portugal te gaan met onze camper.
We hebben al een aantal tips van vrienden gehad, die vorig jaar ' maanden rondgetrokken hebben. Alle tips voor bezienswaardigheden zijn echter welkom. Waar moeten we op letten en waar kun je veilig overnachten.

Wie nog tips heeft, we horen het graag.

Siberische winter

ronenmariken — Tue, 07 Feb 2012 08:59:15 GMT

Het kwik is gedaald tot min 15. Omdat we gisteren waren uitgenodigd bij Engelse vrienden in de buurt van Pionsat, een uur rijden vanaf Br�nazet, hadden we onze houtkachel in de steek moeten laten en was het huis koud toen we rond half zeven thuis kwamen.

Lees verder op Pleisterplaats Br�nazet

Indonesi� jayapura

Esthersophie — Mon, 06 Feb 2012 19:11:46 GMT

Hallo allemaal,
Is er iemand al eens in jayapura geweest.
Graag reacties.
Gr. Esther

Mo Ku Nationaal Park Chumphon - Mangrove

Annie Pam — Mon, 06 Feb 2012 15:02:05 GMT

5 februari

Vandaag gaan we naar het mangrovebos dat onderdeel uitmaakt van het Mo Ku Nationaal Park Chumphon.
In dit park bestaan verschillende ecosystemen naast elkaar. Koraalriffen, zand- en rotsstranden, zeegrassen, altijd groen blijvend bos, estuaria met specifieke omgeving en mangrove. Alles samen een overvloed aan prachtige natuur.
Mangrove is een landschap waar ik geen genoeg van kan krijgen, ik ben er helemaal verkikkerd op. Deze keer vaar ik er niet doorheen. Hier is over een grote lengte een loopbrug over de mangrove aangelegd (1). Een hangbrug overspant een rivier die dwars door het landschap stroomt. Links en rechts moeras, jonge plantjes, oudere struiken en bomen die hun tentakels hebben vastgezet in de drassige bodem (2 t/m 6). Het is het leefgebied van krabbetjes, varanen, makkaken en talloze waterdiertjes, insecten, vogels en planten (7). Ik hoop dat we tijdens deze vakantie in een van de nog te bezoeken parken een vroege tocht met een gids kunnen bespreken. Alleen zo krijg je meer van al dit moois te zien. Deze keer zit het niet mee. Maar even zo goed blijft het fascineren.

Giechelende Thaise meiden (8) in de buurt die willen weten of �papa en mama (wij dus) ook baby hebben�, zijn niet bevorderlijk voor de rust. Eerder storende maar zeker vrolijke en enthousiaste noten. Ook is een bruidspaar samen met vrienden druk in de weer met de fotoreportage. Aan het begin van de wandeling zien we hen in bruidskleren. Veel later op de terugweg in hun alledaagse kloffie.

Bijna terug bij de ingang nemen we een lekker ijsje en een blikje drinken. We vinden dat we het verdiend hebben. Zo voor wie ons echt mist, hier zijn we dan (9). En we zijn solidair. Jullie ijs, wij ook. Ja de weersomstandigheden in Nederland zijn bij ons doorgedrongen.

Bij de uitgang staat nog een uitzicht punt (10) aangegeven. Nou dat trek ik dus echt niet meer. Aad trouwens ook niet. Het is warm (we klagen niet) en hebben toch al wat afgesjokt. We rijden er wel even met de auto naar toe. Maar goed ook, het is een hele steile klim.

Terug in Cabanas gaan we naar het zwembad. Mooi groot bad van 75 meter lengte dat midden tussen de palmbomen ligt. Ik blog wat, Aad zwemt even en verder lekker niksen. Als het stilaan donker wordt vangen we steeds meer geluiden op van vogels, krekels, padden en kikkers. Dat zijn heerlijke, rustgevende geluiden. Je zit midden in de natuur dat is duidelijk.
Na het eten tijd voor internet, blog plaatsen, mail lezen en sturen.
Voor we naar bed gaan leggen we alvast de spullen voor morgen klaar. We moeten dan vroeg uit de veren. We hebben immers een boot- snorkeltocht geboekt.

Bijgesloten foto's

aupair in de provence gezocht

g.c.eickhoff — Sun, 05 Feb 2012 22:06:41 GMT

Bonjour,
We zijn een nederlands/duits gezin met 2 kinderen.
Wij zoeken een gezellige spontane meid, die het leuk zou vinden om vanaf medio april tot begin september als aupair bij ons te zijn. We hebben twee kinderen (Juna 8 jaar en Jako 5 jaar).
Wij wonen en werken op onze camping in een klein dorpje aan de voet van de Mont Ventoux, 5 km van Carpentras en 25 km van Avignon. De kinderen spreken nederlands, duits en frans.

Ook zijn wij op zoek naar iemand (bij voorkeur nederlands en frans sprekend) die het leuk vind om vanaf mei tot september in onze poolbar te werken.

Bij interesse graag mailen naar g.c.eickhoff@gmail.com

nog een paar weken

Hubert1 — Sun, 05 Feb 2012 16:33:59 GMT

zo nog een paar weekjes en dan vliegen we naar kathmandu.
we hebben daar in tamel voor de eerste 2 nachtten een hotelletje, en dan is het de bedoeling om eerst in chitwan op de olifant door het park te gaan, daarna richting basecamp pochara een trekking te maken en dan nog verder.
Zijn er nog lezers met tips, of adviezen graag.

Omgeving Chumphon, Wat Chong Lom

Annie Pam — Sun, 05 Feb 2012 14:36:16 GMT

Chumphon 4 februari.

Poeh poeh wat een nacht. Ik lig al uren wakker als ik er om een uur of half vijf achterkom dat ik gisteravond vergeten heb mijn medicijnen in te nemen. Zou het dat zijn? Tja, dat moet wel. Ik neem nog maar een halve dosis. Uiteindelijk val ik in slaap en dan is het �s morgens moeilijk wakker worden. Aad heeft al een hele wandeling achter de rug als hij mij om 9.30 uur wakker maakt. Als ik wil ontbijten moet ik nu toch echt opstaan. Het lijkt wel alsof we het erom doen: we zijn weer de laatste bij het ontbijt. Er kan ook bijna niemand meer later komen want het is heel rustig zoals we al vermoedden.
Vannacht qua omgevingsgeluiden ook. Geen enkel geluid van wat voor beestje dan ook.
Zelfs niets te horen van de gekko die zich achter een plank in ons huisje heeft verschanst.
Ik moet mijn conditie wel bijhouden. We maken een wandeling langs het strand en later terug langs de lokale �detailhandelaren� langs de weg. Kleine uitspanningen die me blijven verbazen. Hoe kunnen de mensen in �s hemelsnaam zo wonen en hoe komen ze rond van het ongetwijfeld lage inkomen? Inkomsten uit de verkoop van de geroosterde stukken kip en/of drankjes die staan uitgestald of waarmee ze op en neer rijden door de straten. Hun openheid, vriendelijkheid en dankbaarheid maken dat je je soms bijna schaamt. Wat een fantastische mensen. Overal.
Op de terugweg naar het resort drinken we een kop koffie. Een pot thee wordt er gratis bij gezet. Voor overmorgen boeken we boeken in een klein kantoortje een tochtje naar de eilanden voor de kust. Dat verhaal komt later.
Terug in het resort kijken wij welke dingen ik thuis over deze omgeving heb opgeschreven. Niet al te veel. Een tempel staat op het lijstje van mogelijkheden: de Wat Chong Lom. Op internet is er niet veel informatie over te vinden. We besluiten toch om er heen te rijden. Het is een kleine 20 km van hier. Nou, daarvan krijgen we geen spijt. De route er naar toe is prachtig. We rijden door het binnenland in de omgeving van Chumphon. Overal rubberplantages, palmbomen (kokos en palmolie) die hier en daar over de weg hangen (1), bananenbomen en mooie vergezichten (2). We krijgen weer een inkijkje in lokale leefwijze. In een rustig tempo zie ik hier en daar iemand lopen. Op veel plaatsen zie ik hoe mensen die op de meest onmogelijke plekken liggen te slapen. Maar er wordt ook hard gewerkt. In de brandende zon legt een familie opnieuw een plantage aan. Er komen geen machines aan te pas. De grond wordt met een soort spa omgewoeld verder wordt alles met de hand gedaan: het bijeenschrapen van de bergjes waarop de kleine boompjes worden geplant en het planten zelf. En het is niet zomaar een kleine plantage. Het heeft zeker de afmetingen van een flink voetbalveld. Een kar met geplukte vruchten van een palmboom staat onbeheerd, achteloos achtergelaten langs de kant van de weg (3). Voor diefstal hoef je hier niet bang te zijn. Het lijkt erop dat veel boeren hier een eigen priv� rijstveldje hebben. Ik maak een klein filmpje om een indruk te geven van deze omgeving. Niet gemakkelijk met alle hobbels, dus geen super kwaliteit, maar vooruit.

You Tube

Ik leef met iedereen aan het thuisfront mee. De muziek onder het filmpje heet: "first snowfall". :vak02:

De tempel is prachtig (4). Niemand in de buurt. We nemen de tijd om alles goed te bekijken. De toegangstrap, een speciale offerruimte ter ere van een monnik , de fraaie versierselen, symbolen en beelden die om de tempel zijn aangebracht, de herinneringsplaatjes aan overledenen met de kleine offerpotjes ervoor (5), de drie verdiepingen hoge toren met de bellen en trom (6), de huisjes waar de monniken wonen (7), het crematorium en natuurlijk de tempel zelf. Gelukkig is hij open. We kunnen dus ook binnen de wandschilderingen, Boeddhabeelden etc. bekijken (8). Ik heb al heel wat tempels gezien van binnen maar elke keer zie je nieuwe accenten. Mooi. Deze tempel is er weer een die we kunnen toevoegen aan de lijst van een van de 40.000 tempels die Thailand telt en die we bezocht hebben (9).
Ik ga er zeker nog meer informatie over opzoeken.
Als we terugkomen zetten we eerst een kopje thee. Dan wil Aad nog even gaan zwemmen dus hopla naar het zwembad. Op weg daar naartoe maak ik nog even een paar foto�s van een heel speciale bloem die we eerder hier opmerkten (10). Nog nooit eerder gezien in Thailand. Apart. Mooi.
�s Avonds eten we aan het strand. Weer overheerlijk!
We proberen om via Skype de Annerieke en Stijn te bereiken, maar de verbindingen hier zijn erg slecht. Ik krijg, met hindernissen, nog net mijn blog geplaatst en 1 priveberichtje op facebook geplaatst. Dan gaat het systeem volledig plat.
In ons huisje drinken we nog wat en dan zit dag 10 er alweer op. Tot morgen.

Bijgesloten foto's

Van Thap Sakae naar Chumphon

Annie Pam — Sat, 04 Feb 2012 15:47:49 GMT

Ontbijt op het gebruikelijke tijdstip. Ik wil graag voor we vertrekken nog even het strand op hier (1). De afstand naar Chumphon is niet groot dus tijd voor nog een strandwandelingetje. Ik maak nog wat foto�s op het strand en de dieren die zich er in de buurt ophouden. Er loopt een kleine kudde koeien. Ik denk dat ze overal vlug weggestuurd worden want als we in de buurt komen gaan ze er als razende Roeltje vandoor. Koeien in de buurt betekent hier dat er ook witte reigers in de buurt zijn. En jawel hoor, klopt weer helemaal. Zij voeden zich met het ongedierte op de huid van de koeien. Zij zijn zo voorzien van eten en het vee houdt een schone huid.

Dan is het tijd om onze biezen te pakken. We rekenen af en nemen afscheid bij de receptie (2). Op de route naar Chumphon rijgen de kokosnootplantages zich aaneen. Na Bang Saphan Noi verandert het landschap langzaam in een omgeving met rubberbomen en palmbomen die vruchten produceren voor o.a. de cosmetische industrie. Ik zie steeds meer vrachtwagens rijden vol olijven die geperst worden tot palmolie.
In de buurt van Bang Saphan Noi houden we weer halt bij een amazon.koffiepunt.
Even daarvoor maakten we al een stop in Bang Saphan om een kleine wolkbreuk voorbij te laten trekken. De koffie daar was echt niet te zui�. drinken.
De volgend stop is het Namtok Kapo forest park (3). Daar ligt een kleine waterval (4) die we even bekijken. In de poel daaronder, wat een vies water, zwemmen kinderen in hun schooluniform (5). Na dit uitje gaan de alledaagse kleren aan en even later vertrekt de groep uiteraard in een open truck. Ik heb mijn wagen volgeladen, vol met��. Aad zet de auto een stukje verderop. Daar maken we een wandelingetje. We lopen langs een plek waar behoorlijk wat troep gedumpt is. Ik zie dat er eigenlijk alleen maar oude kleine tempeltjes (offerplaatsen) (6) inclusief alle dingen die je daarbij normaal aantreft: kleine beeldjes, flesjes drinken, etc. liggen (7). Heel typisch. Of dit toeval is? Ik weet het niet.

Om een uur of vijf komen we bij het volgende resort �Chumphon Cabanas� aan. Niet luxueus, maar wel met alle faciliteiten. Wat ons betreft voldoende. Een beetje �ouwe meuk� misschien. Die term? Een iemand kent hem zeker. In elk geval weer heerlijk rustig, direct aan het strand, met een groot zwembad en met een uitstekend restaurant.
Samen lopen we nog even door het resort. Alles is hier eco opgezet, super aangelegd. Prima. Er is zelfs een �plearn garden�: een heel uitgebreid complex waar je al spelende van alles over het verbouwen van voedsel etc. kunt leren (play + learn = plearn). Een van de mensen van de bewaking laat alvast zien hoe de rijst uit de halmen wordt gepeld/gedraaid.

Tijdens het eten moet ik even terug naar ons huisje. De muggen trekken ten aanval en ik heb mijn antimuggenstick niet bij me. Ah, de bekende geluiden van de padden en vogels, mooi.
Jammer dan, de sleutel breekt af en het duurt even voordat ik een nieuwe heb. Het is trouwens een slot met gebruiksaanwijzing. Andersom denken. Links draaien om op slot te doen, naar rechts om te openen en de sleutel er verkeerd om insteken. Ach klein foutje: het slot zit omgekeerd in de deur gemonteerd. Mijn eten is inmiddels beetje koud, maar smaakt nog prima. We zijn op tijd terug in onze "hut". Nog wat foto�s overzetten op Maccie. Het is mooi geweest voor vandaag. Om 21.30 kruip ik onder de dekens.
http://www.wereldwijzer.nl/images/smilies/zon02.gif

Bijgesloten foto's

Dankbaar

ronenmariken — Fri, 03 Feb 2012 11:00:09 GMT

Ook hier in Frankrijk is het koud, vannacht strenge vorst, � 13, een dikke laag sneeuw beschermt de planten. Leer verder....

Reizen door tanzania

sannegruntjes — Fri, 03 Feb 2012 10:23:23 GMT

Hallo,

Wij willen deze zomer naar tanzania en zanzibar gaan.
We willen daar rond gaan reizen met de auto maar we kunnen over aantal dingen weinig informatie vinden:
Mag je met je eigen auto in de parken rond rijden?
Hoe duur is het om op zo'n park te camperen?
Welke campings zijn aan te raden in serengeti en ngorongoro en ook nog een beetje betaalbaar?

Ik hoop dat iemand hier antwoord op weet!

Groetjes

Wandelen

ronenmariken — Fri, 03 Feb 2012 09:13:32 GMT

Op mijn gloednieuwe wandelschoenen ga ik voortaan elke week een wandeltocht maken mat vriendin Brigitte uit het dorp. Vorige week hebben we 14 kilometer gelopen bij Voussac, een prachtige wandeling waar je gehuchten tegenkomt die echt ver van de bewoonde wereld liggen.

lees verder.....

Uitstapje Prachuap Khiri Khan

Annie Pam — Fri, 03 Feb 2012 04:05:17 GMT

2 februari
We ontbijten nog net voor �sluitingstijd�, 10.00 uur. Ik haal mijn muziekpartijen tevoorschijn en ga er mee aan de slag. Beetje bijhouden kan geen kwaad. De concerten staan er aan te komen. Na de koffie rijden we richting Prachuap Khiri Khan. Ik wil graag naar onder meer de Wat Khao Chong Kasjok, de zgn. apentempel. Onderweg is goed te zien dat hier veel mensen van de kokosplantages leven. Langs de hele route is het een en al kokosboom. Er rijden veel vrachtwagens bhumivol (laat de Thai het niet horen) kokosnoten. En voor wie Thailand kent vol is dus ook echt vol! Ik snap niet dat we pas een keer een ongeluk zagen met een omgeslagen vrachtwagen.
Bij de tempel is het een en al aap. Van alle kanten komen ze aangerend zodra ze in de gaten hebben dat iemand iets te eten heeft. Als Aad de auto heeft geparkeerd en we naar de tempel lopen wordt hij door verschillende mensen aangesproken. Wij slechteriken denken dat de Thai ons eten voor de apen willen aansmeren. Niets blijkt minder waar. Uiteindelijk begrijpen we dat ze ons waarschuwen voor de apen en ons aanraden om de auto te verplaatsen omdat deze de auto wel eens zouden kunnen beschadigen. Terwijl Aad de auto verplaatst voer ik met handen en voeten een gesprekje met een aantal vrolijke dames die me trots hun kinderen laten zien. Een baby van 4 maanden wordt zachtjes heen en weer gewiegd in een hangmatje als het even protesteert. Ja moeder op stap dan allemaal mee, ongeacht de leeftijd.
Wat zijn de apen brutaal. Een van de beesten probeert een zak bananen uit mijn hand te trekken. Ik geef me niet zomaar gewonnen, een Thai jaagt het beest weg en zijn vrouw doet de bananen netjes een voor een in een nieuwe plastic zak. Brutaal ja, maar aan de andere kant ook aandoenlijk. (1). De tempel is prachtig. Vooral de groene kleuren die zijn gebruikt spreken me aan. Het blijft indrukwekkend te zien hoeveel stukjes bladgoud er door de mensen geofferd zijn in de loop der tijd. (2). De restanten van gebrande kaarsen vormen grote formaties als stalagmieten in druipsteengrotten. Nog fraaier vind ik de speciale veel kleinere kaarsenstandaard die ik vaak terugzie in de tempels hier (3). In een van de tempelgebouwen is een dienst bezig (4). Daar gaan we maar niet naar binnen. Als ik weer voorbij de vrouwtjes bij hun kraam kom staan ze klaar voor een fotosessie. Ik geef niet alles prijs qua foto�s. Aan de overzijde van de weg ligt boven op de rotsen de Wat Khao Chong Kasjok met een klooster (5). De 300+ treden naar boven zijn teveel van het goede. Ik ga een stukje mee omhoog om een mooi overzicht te krijgen van de Wat Thammikaram Worawihan (6). Het laatste woord geeft aan dat er iets van koninklijke invloed, ondersteuning is.

We kijken op de terugweg kort nog even in het aquarium van het King Mongkut Memorial Park of Science and Technology. De entreeprijs is zeggen en spreken 20 bath, iets meer dan 50 eurocent. En dat voor een park waar je je de hele dag zou kunnen vermaken. Oh nog een tip voor wie thuis wat aanslag in zijn/haar zwembad heeft: Bekijk het filmpje even. ☺

You Tube

Op de heenweg heb ik een amazon.koffie (onze benaming voor de plek voor goede cappuccino in Thailand) gezien. Deze liggen altijd bij een tankstation. Omdat je hier om de weet ik hoeveel km. een u-bocht kunt maken om aan de andere kant van de weg te komen, rijden we er graag 3 a 4 km. voor om. Heeeerlijk, we nemen er meteen maar twee.
Dan zien we iets wat we geen van twee�n ooit eerder hebben gezien: een vrachtwagen helemaal volgeladen met ijsklontjes. Niet verpakt, nee zo los op de wagen.
Nog iets heel typisch maar wel leuk. De verrijdbare afsluiting bij een spoorwegovergang (7).
Eerder op de dag hebben we wel een trein zien passeren, maar een spoorwegwachter, echt op zijn Thais, was er in geen velden of wegen te bekennen. Dus waarom die hekken er nu staan????
Overal op de weg liggen honden, vaak een paar bij elkaar. Zij bewegen in hetzelfde tempo als hun baasjes (als ze die tenminste hebben). Lekker sloom wegslenteren als je de claxon gebruikt. Hetzelfde geldt voor de alleen rondlopende of kleine kudde koeien.

Als we weer bij ons huisje komen heeft zich naast ons een Thaise familie gevestigd. Alles bij elkaar 9 a 10 mensen, op 1 na allemaal vrouwen. Ik ben benieuwd hoeveel er vanavond hier slapen. Een van de vrouwen woont in Oostenrijk en komt voor 2 maanden naar hier om haar familie te bezoeken. Ze komt oorspronkelijk uit Hua Hin. Als het avond wordt en de muggen zich melden zet de man heel sociaal een wierookstok bij ons neer. Wat zorgen ze toch goed voor ons. Mensen, mensen wat kunnen wij hier veel van leren.
Het eten later smaakt weer erg lekker en spicy. Voor 10 euro, drank inbegrepen, kunnen we er weer tegen tot morgenvroeg. Oh, uhm, dit is speciaal voor jullie; we krijgen nog een heerlijk bord fruit op de koop toe. Wat een service. Het kan niet op. Toch vertrekken we hier morgen. Maar ik weet zeker dat we verderop tijdens onze reis ook allerhartelijkst ontvangen zullen worden.

Bijgesloten foto's

Regenseizoen?

Manaschjawin — Wed, 01 Feb 2012 15:35:29 GMT

Hallo, wat zijn de ervaringen die de meeste van jullie hebben met dit seizoen?
Wij willen in december een maand gaan rond toeren in Indonesi�.

Thap Sakae

Annie Pam — Wed, 01 Feb 2012 14:59:15 GMT

We zitten nu in de buurt van Thap Sakae. De plaatsnaam is afgeleid van een legende over een oude man (Ta Kae) die zich ver terug in de geschiedenis hier vestigde en een ascetisch leven leidde. Thap staat voor klein huisje, zijn cottage dat hij hier oprichtte.

Het resort heeft in totaal maar 18 huisjes. Ik denk dat er op dit moment buiten ons nog 3 andere gasten zijn. We hebben een prachtig plekje. Bij het zwembad met voor en opzij een uitzicht over zee. Het doet me een klein beetje denken aan de vakanties vroeger op campings in Frankrijk. Maar stukken rustiger, wat heet? Een en al rust.

31 januari totaal knock out, uitgewoond. Dat betekent dus echt een dagje rust nemen.
Ik onderneem niet meer dan een kleine wandeling. Wel weer een geluk bij een ongeluk: we komen toevallig terecht op het terrein van een tempel. De kleine huisjes die er staan bieden onderdak aan de monniken (1). In een kleine werkplaats werkt een jonge monnik aan cementen ornamenten voor de grote ingangspoort van het tempelcomplex (2). We krijgen uitleg van een oude monnik die er rondloopt (3). De grote figuren worden eerst gemaakt van glasfiber en later gevuld met cement. De mallen voor de kleinere ornamenten worden ook door de monnik zelf gemaakt. Echt monnikenwerk! Het manneke heeft zelfs een speciale opleiding gevolgd in Bangkok om dit werk te kunnen doen. Hoeveel tijd dit gaat kosten zal moeten blijken. Niet te schatten. We zijn bij de Wat (tempel) Nam Tha Wararam.

De volgende dag nemen we het er ook nog van, rust�. Op ons dooie gemak lekker bij het zwembad dat we helemaal voor onszelf hebben (4). Later op de dag rijden we even naar het dorp, zo�n 4 kilometer verder op. Thap Sakae is een leuk plaatsje (5). De bewoners van deze streek leven hoofdzakelijk van de visvangst en de opbrengst van de kokospalmen. Dat het geen vetpot is zag ik gisteren aan de �woning� van een visser direct aan het strand (6). Te gek maar eigenlijk begint dit een "vertrouwd" beeld voor me te worden. Toch maar tussen haakjes want echt wennen zal dit denk ik nooit. De verbazing is hoogstens een klein beetje minder.

Zo we hebben weer een voorraadje tussendoortjes ingekocht. Twee keer per dag eten is meer dan genoeg. Heel veel is er in het resort niet te krijgen. Maar het eten is er perfect.

Bijgesloten foto's

Bangkok - Hua Hin

Annie Pam — Wed, 01 Feb 2012 04:31:49 GMT

Vandaag, maandag 30 januari, vroeg uit de veren. Ons wordt aangeraden om maximaal om 7.30 uur de taxi te nemen naar het centraal station Hualamphon. Dit in verband met het drukke verkeer. Dat kennen we van Bangkok uit eerdere reizen en afgelopen vrijdag hebben we daar een staaltje van meegemaakt.
Nou daar staan we dan. We nemen de taxi wat aan de late kant maar dat is geen enkel probleem. Deze doet er zeggen en spreken 25 minuten over en wij zijn meer dan een uur te vroeg op het station. Bij aankomst worden we direct wegwijs gemaakt. We worden naar het juiste loket en spoor van vertrek verwezen. Er wordt wel raar opgekeken. We zijn te laat voor de trein naar Hua Hin. Nee hoor, wij willen met de trein van 9.20 uur. Goh, een toerist die niet de de express. met airco neemt maar de ordinaire boemel. Hoe lang dit gaat duren? Minimaal 4 uur. Maar we krijgen waar voor ons geld. De rit gaat ons 44 baht, is omgerekend iets meer Dan 1 euro kosten. Ongelofeloos. Op het station is het rustig. Iedereen zit op zijn gemak te wachten of loopt in rustig tempo door de hal. De enige die je ziet rennen is zo af en toe een toerist.

You Tube

Ondertussen drinken we koffie. Hmmm heerlijk, hier kan menig stationsrestauratie in Nederland nog van leren. We weerstaan de verleiding om meteen van allerhande lekkers te kopen.
Voor de trein vertrekt (niet verwacht maar keurig op tijd) maak ik een gezellig babbeltje met een Thaise vrouw. Ze vraagt tussen neus en lippen door of we misschien of huwelijksreis zijn. Uh, nee, dat is even geleden.
Tot aan de rand van Bangkok is het inderdaad een boemel. De trein stopt vaak en rijdt met lage snelheid. Absurd te zien hoe in de buitenwijken de daken van de �huizen� de trein bijna raken. De mensen hier wonen tegen de spoorlijn.
Op de route staan maar liefst 33 stops aangegeven. Het zijn er zelfs meer. Maar we zitten rustig en genieten van al het typisch Thaise: de huisjes, de vergezichten met rijstvelden in de verschillende stadia, de bananenplantages, de brommertaxi�s die klaar staan bij de stations, tempels die we passeren en natuurlijk de Thai zelf. Een bont gezelschap. De verzorging in de trein is ook prima. Continu wordt er drinken, etenswaren en fruit te koop aangeboden. Ook daar kunnen wij Nederlanders een puntje aanzuigen.
We arriveren in Hua Hin zo�n kleine drie kwartier te laat. Het werd al met al dus bijna 5 uur boemelen. Omdat het adres waar we de auto gaan ophalen niet zo gek ver van het station ligt, besluiten we te lopen. Even een stop bij een restaurantje om wat te drinken. Dat denken we tenminste. Als we worden �opgesloten� door een tropische regenbui eten we er maar meteen. Tsjonge wat een water.

You Tube

Op een gegeven moment drijven helmen en weet ik al niet meer door de straten. Het is niet de enige consequentie. We zitten hier nu eenmaal in de tropen en er komen ook wat minder aangename dingen door het wassende water naar boven. Ik zal niet in detail treden want dan ken ik iemand die niet meer verder leest. Maar het is bruin (nee geen kak), het heeft 6 pootjes en is ontzettend snel.

Op naar het kantoor van Avis. Dan de grote verwarring. Sofitel Central, Sofitel Centara? Bij het aan ons opgegeven adres zat jaren geleden een agentschap van de autoverhuurder. We zitten in elk geval helemaal verkeerd. Na veel gepraat wil men ons wel komen ophalen. Maar goed ook want het is nog een eind uit de buurt. Ineens is de boot helemaal aan en de pijp leeg. Verder maar geen verslag meer over vandaag. Lijkt me beter. Met enkele uren vertraging komen we aan in resort Rocky Point in Tap Sakae.

Bijgesloten foto's

pas afgestudeerde vroedvrouw zoekt buitenlands project

astrid2 — Tue, 31 Jan 2012 12:32:24 GMT

ik zit nu in mijn laatste jaar vroedkunde en wil na mijn studies in het buitenland gaan werken.
Ik ben dus op zoek naar een gezondheidsproject liefst in zuid-amerika, india,...

Ons mooie filmpje

Kurhula Lodge — Tue, 31 Jan 2012 09:17:54 GMT

Eindelijk is het er dan: ons promotie filmpje voor Kurhula Lodge

Een week lang hebben we hier in oktober 2011 de film crew over de vloer gehad. Het weer wilde niet echt meewerken, met veel wolken en weinig licht als gevolg, Ieder moment dat de zon kwam moest dan ook optimaal benut worden. Gelukkig lieten de dieren zich wel van hun goede kant zien en hebben onze gasten tijdens de game drive zelfs een luipaard mogen bewonderen.

De producer wilde ons graag zelf in het filmpje hebben, dus met zenuwen voor de camera. Na vele, vele takes is hier dan het eindresultaat en we zijn er bere trots op.

http://youtu.be/1iXdsDK2fDg

De start van onze reis naar Amerika, de voorbereiding

AlfredJan — Mon, 30 Jan 2012 18:14:40 GMT

Onze reis via Jan Doets in oktober geboekt zodat wij voor de camper en auto de vroegboekings korting konden krijgen. Nu aan de voorbereiding en via Trips en Streets van Microsoft de route bepaalt die wij gaan rijden.

Bangkok vervolg

Annie Pam — Mon, 30 Jan 2012 16:03:16 GMT

Het is ondertussen zondag de 29e. Gisteravond hebben we beneden in het hotel gegeten. Na wat dubben hebben we gekozen voor een buffet. Veel keuze, lekker eten. We hebben nog een heel klein ommetje gemaakt en later nog even via de skype met Annerieke wat gebabbeld. Dan is het bedtijd.
Ik ben vannacht een paar keer wakker geweest maar al met al nog niet zo slecht geslapen. Om 9 uur het bed uit, gedoucht en ontbeten.
Aad boekt een fietstoer voor vanmiddag bij Recreational Bangkok Biking: �the colors of Bangkok�. We hebben in een van onze eerdere reizen al eens een fietstocht gemaakt. Deze ging vnl door de Chinese wijk.

Deze toer is compleet anders. Aan de hand van wat aantekeningen, de foto�s en een paar filmpjes vertel ik mijn verhaal. De real story is veel en veel uitgebreider, maar het is onmogelijk om alles, inclusief indrukken, weer te geven.
We zijn ruim op tijd op het vertrekpunt. In de wachtruimte hangen ingelijste krantenartikelen uit veel verschillende landen over deze activiteit. Opvallend daartussen een grote foto van Alexander en Maxima (1). Dit doet me vermoeden dat het toch vnl de Hollanders zijn die de fietstoer maken.
Onze gids is Auddy. We hebben geluk: alleen wij hebben geboekt. Dat is toch heel wat beter dan dat je met een grote groep op stap gaat. Het vertrekpunt ligt in Zuid Bangkok.
Als eerste stoppen we bij een klein bedrijfje waar T-shirts worden gemaakt (2).
Vervolgens stoppen we bij een markt waar enkel particulieren, allemaal zonder vergunning, vanuit hun kleine kraampje wat proberen te verkopen. Triest gezicht, de markt ligt onder de snelweg. Zo zitten ze in ieder geval droog en aan de andere kant ook beschermd tegen de warmte van de zon.

Even verderop komen we bij een dok waar verschillende grote schepen liggen aangemeerd. Vandaar, (altijd even doen in Bangkok) nemen we een longtailboat, naar de overkant. We steken de Chao Praya rivier over. De toer gaat verder op Bang Kachao, het eiland aan de overkant. Het is ca. 34 vierkante km groot. Alle voorzieningen als elektriciteit, school, tempel etc. zijn er aanwezig. Maar het is een levensgroot verschil met het leven aan de wal. Van de drukte in de stad naar rust en stilte hier. Als we gaan fietsen rijden we langs/door bananen- en kokospalmplantages. Dit zijn meteen de belangrijkste inkomensbronnen voor de mensen hier. Beide plantensoorten hebben een jaar nodig om op te groeien tot vruchtendragende bomen. Daarna kan er elke 2 maanden worden geoogst.

You Tube

We fietsen over smalle betonnen paden die vaak over het water liggen (3,4). Op het eiland ligt een prachtig park dat we doorkruisen. Onze gids koopt wat visvoer. Er zwemt een ontelbaar groot aantal vissen in de vijver in dit park (5)
�Mr. 10 minutes� zo noemen mensen Auddy vaak, brengt ons naar een restaurant waar we een typisch Thaise maaltijd met noedels, kip en gewokte groenten krijgen voorgezet. Het smaakte heerlijk, maar eerlijk gezegd zou ik hier zelf nooit afgestapt, naar binnen gegaan zijn. Wat een ongeorganiseerde bende (6).
Het smalle �fietspad� gaat wat meer van mijn concentratie vragen. Het bochtenwerk wil op een bepaald moment niet meer lukken. Toch maar afstappen. Alles beter dan in het vieze water terecht komen. En wie weet wat zich daar allemaal in ophoudt.
Op de weg terug stoppen we nog bij een Boeddhistische tempel, de Wat Pakeb, waar we een kijkje nemen. Deze tempel is ca. 200 jaar geleden gebouwd in opdracht van Rama II.
Mooi en indrukwekkend zoals altijd. Ik ben vooral weer onder de indruk van de prachtige muurschilderingen (7). Wat we nooit eerder zagen zijn enorme bij de tempel neergelegde boomstammen. Boeddhisten geloven dat daarin de boze geesten schuilen. Ik heb nooit precies gekeken of gehoord hoe de mensen in de tempel eer bewijzen. Auddy legt het uit. 3 keer wordt er gegroet: eenmaal voor Boeddha, eenmaal voor hen die de leer verspreiden en eenmaal voor de monniken. Afhankelijk van wie men groet worden de handen , in de vorm van een lotus gevouwen, op een bepaalde hoogte gehouden. Voor de borst de groet voor de gewone man, op hoogte van de mond voor Boeddha en monniken, op het hoofd voor de koning. We krijgen naast het verhaal van het gevecht tussen Garuda en de naga nog veel details voorgeschoteld. ��

Terug bij de pier moeten we nog even op de longtailboat wachten. Ik maak nog wat foto�s. Een oude vrouw zit met haar koopwaar, een paar verfrommelde worstjes op een stapel zandzakken. Die zijn er een aantal weken geleden neergelegd bij de dreigende watersnood. Dit gebied werd niet getroffen in tegenstelling tot het noorden van Bangkok. De Thai kennende zullen die zakken er voorlopig, of misschien wel voor altijd blijven liggen (8). De vrouw zit overigens ook nog precies zo daar als enkele uren geleden. Heel gebruikelijk voor een Thai.

Terug aan de wal nemen we kort nog een kijkje bij een Thai boxing school. Ik ben niet zo�n ruzie maker of vechtjas maar dit is toch wel indrukwekkend. Wat een power hebben die jongens en wat een discipline. Bij toeval maken we net een klein stukje van de training van de kampioen bij. Pfffffft. Nou ga lekker je gang.

You Tube

Het laatste stukje terug lopen we met de fiets aan de hand letterlijk door de leefruimte van enkele families. Pover, heel povertjes.
Tijdens de hele route worden we enthousiast begroet. Overal zwaaiende kinderen.

Ja we hebben weer 2 heel verschillende kanten van Bangkok gezien deze paar dagen.
Hightech en eenvoud, dure glazen appartementengebouwen en huisjes van slechts enkele zinkplaten en teak. Drukte en stilte. Snelheid en rust. Multinationals en handelaren die niet meer te bieden hebben dan een paar eieren, worstjes, vruchten, o.i.d.

p.s. eerste twee foto�s hebben jullie nog tegoed van gisteren.

Bijgesloten foto's