Java@Indonesië
Geplaatst op 06-07-11 om 15:30 door C J
BACKPACKEN 2010 Java
High in the sky.....
Na een dagje relaxen aan het zwembad, worden we 's avonds opgehaald door een busje. Hierin proberen we nog enige slaap te pakken, want dat is alles wat we deze nacht gaan krijgen.
Gewapend met een rugzak met 3 liter water, extra vesten, blarenpleisters, chocorepen voor extra energie en onze zaklampen lopen we 3 uur later tegen een steile weg omhoog door een pikdonker dorpje. We lopen nu al flink te hijgen en beseffen ons dat extra sporten niet verkeerd was geweest. Na een rustpauze gaat het echte werk beginnen, want nu zijn er geen wegen meer. Enkel struiken, bomen, zand, rotsen en stenen. Heel veel stenen. En dit alles behoorlijk steil omhoog. We wandelen en klimmen (en nemen rustpauzes, die we echt wel nodig hebben) een paar uur lang.
B heeft moeite met zijn conditie (geen!) en A heeft last van evenwichtsproblemen en wordt regelmatig een keer een duwtje omhoog gegeven.
Als we denken bijna op de top te zijn, blijkt er een nog hogere top achter te liggen. Welke je dus niet ziet in het donker. Ons hoofdlampje voegt toch wel erg weinig toe....
Dit stuk is alleen maar rotsen en losliggende stenen en erg stijl! We hebben regelmatig onze handen nodig om verder te komen. Al is het alleen maar omdat onze benen niet meer willen.
Allebei hopen we dat de ander zegt dat we ermee stoppen. Maar eigenwijs als we beide zijn gebeurt dat niet en slepen we elkaar er door heen.
Hoe hoger we komen, hoe lichter en warmer het begint te worden. We moeten opschieten willen we boven zijn voordat het zonnetje opkomt.
Natuurlijk lukt dit ons, waarna we zwaar onder de indruk zijn van het uitzicht.
Het was de moeite waard om onze nachtrust te missen, om 's nachts 4 uur lang, 2.9 km naar boven te klimmen, (spier)pijn te lijden en daarvoor nog te betalen ook.
Daar staan we dan! Boven op de top van de Merapi vulkaan. De meeste actieve vulkaan van Indonesië.
Alsof deze vulkaan schijnt te moeten bewijzen hoe actief hij (of is een vulkaan vrouwelijk??) wel niet is, komt hij enkele weken nadat wij op zijn top hebben gestaan tot uitbarsting.
We zien dan wel geen lava stromen, maar voelen wel veel hete/warme stenen, zien overal rook tussen rotsen doorkomen en ruiken de stank van zwavel.
We voelen ons ontzettend stoer en zijn erg trots op onszelf dat we dit gedaan hebben!
De dagen erna leven we in een soort rush van stoerheid gecombineerd met pijn, en moeten we het droogrek van onze kamer gebruiken als soort van rollator omdat we bijna niet vooruit komen door de spierpijn.
Het verkeer hier is best wel chaotisch, met giga veel brommers (met of zonder kooien kippen) en hier en daar een auto, vrachtwagen of fietstaxi die met z'n allen massaal alle kanten op lijken te rijden.
Zoals in veel Aziatische landen (die waar wij geweest zijn iniedergeval wel) is een brommer transportmiddel
nr 1.
Aan begrenzen, rollerbanken, flitsers, boetes en snelheidslimieten doen ze hier waarschijnlijk niet, want brommers rijden hier gerust 80-90 km per uur.
Leuk voor de snelheidsduivels onder ons....
en dus huurt B een scooter, waarna A achterop stapt.
Erg alert en enigszins suïcidaal rijden we even later door de chaos die Yogyakarta heet, om de dorpjes te verkennen en de Borobudur-tempel te bezoeken.
Weer een ervaring rijker!
High in the sky.....
Na een dagje relaxen aan het zwembad, worden we 's avonds opgehaald door een busje. Hierin proberen we nog enige slaap te pakken, want dat is alles wat we deze nacht gaan krijgen.
Gewapend met een rugzak met 3 liter water, extra vesten, blarenpleisters, chocorepen voor extra energie en onze zaklampen lopen we 3 uur later tegen een steile weg omhoog door een pikdonker dorpje. We lopen nu al flink te hijgen en beseffen ons dat extra sporten niet verkeerd was geweest. Na een rustpauze gaat het echte werk beginnen, want nu zijn er geen wegen meer. Enkel struiken, bomen, zand, rotsen en stenen. Heel veel stenen. En dit alles behoorlijk steil omhoog. We wandelen en klimmen (en nemen rustpauzes, die we echt wel nodig hebben) een paar uur lang.
B heeft moeite met zijn conditie (geen!) en A heeft last van evenwichtsproblemen en wordt regelmatig een keer een duwtje omhoog gegeven.
Als we denken bijna op de top te zijn, blijkt er een nog hogere top achter te liggen. Welke je dus niet ziet in het donker. Ons hoofdlampje voegt toch wel erg weinig toe....
Dit stuk is alleen maar rotsen en losliggende stenen en erg stijl! We hebben regelmatig onze handen nodig om verder te komen. Al is het alleen maar omdat onze benen niet meer willen.
Allebei hopen we dat de ander zegt dat we ermee stoppen. Maar eigenwijs als we beide zijn gebeurt dat niet en slepen we elkaar er door heen.
Hoe hoger we komen, hoe lichter en warmer het begint te worden. We moeten opschieten willen we boven zijn voordat het zonnetje opkomt.
Natuurlijk lukt dit ons, waarna we zwaar onder de indruk zijn van het uitzicht.
Het was de moeite waard om onze nachtrust te missen, om 's nachts 4 uur lang, 2.9 km naar boven te klimmen, (spier)pijn te lijden en daarvoor nog te betalen ook.
Daar staan we dan! Boven op de top van de Merapi vulkaan. De meeste actieve vulkaan van Indonesië.
Alsof deze vulkaan schijnt te moeten bewijzen hoe actief hij (of is een vulkaan vrouwelijk??) wel niet is, komt hij enkele weken nadat wij op zijn top hebben gestaan tot uitbarsting.
We zien dan wel geen lava stromen, maar voelen wel veel hete/warme stenen, zien overal rook tussen rotsen doorkomen en ruiken de stank van zwavel.
We voelen ons ontzettend stoer en zijn erg trots op onszelf dat we dit gedaan hebben!
De dagen erna leven we in een soort rush van stoerheid gecombineerd met pijn, en moeten we het droogrek van onze kamer gebruiken als soort van rollator omdat we bijna niet vooruit komen door de spierpijn.
Het verkeer hier is best wel chaotisch, met giga veel brommers (met of zonder kooien kippen) en hier en daar een auto, vrachtwagen of fietstaxi die met z'n allen massaal alle kanten op lijken te rijden.
Zoals in veel Aziatische landen (die waar wij geweest zijn iniedergeval wel) is een brommer transportmiddel
nr 1.
Aan begrenzen, rollerbanken, flitsers, boetes en snelheidslimieten doen ze hier waarschijnlijk niet, want brommers rijden hier gerust 80-90 km per uur.
Leuk voor de snelheidsduivels onder ons....
en dus huurt B een scooter, waarna A achterop stapt.
Erg alert en enigszins suïcidaal rijden we even later door de chaos die Yogyakarta heet, om de dorpjes te verkennen en de Borobudur-tempel te bezoeken.
Weer een ervaring rijker!
Alle reacties 5
Reacties
-
Geweldig dit...ik ben nieuw op wereldwijzer.nl en zit ff te bladeren door de blogs etc...kom ik dit tegen. Zelf ga ik met mijn broer in september dit jaar naar Indonesië/Bali en ben heel benieuwd welk avontuur het ons zal brengen....whihoeewwwww
Greetz,
CocoGeplaatst op 10-07-11 om 12:58 door Cocofee 
-
Ben je in Selo begonnen?
Ik heb dat in 2003 wel gedaan.
Selo ligt op de noordwest helling en is een prima uitgangspunt.
Ik weet natuurlijk niet hoeveel schade de Merapi daar heeft aangericht.
Weet je daar iets van?
In januari 2012 ga ik weer.
Ik weet nog wel dat ik om 02:00 uur 's morgens met een lokale gids naar boven liep.
Stikkedonker.
Ik rookte toen nog zware van Nelle.
Eenmaal boven om 06:00 uur een adembenemend gezicht.
Wat me tegen viel was dat toen ik boven kwam een stuk of 10 jappanners met vette cameras om hun nek tegenkwam.
Deze waren via de zuid as met een busje gebracht.
Herken je iets van mijn verhaal?
groet
PeterGeplaatst op 09-10-11 om 08:40 door peterdij
-
DE Merapi de indrukwekkendste vulkaan op Java
DAG COCO ben je nu al geweest?
DE Merapi beklommen?
groet
PeterGeplaatst op 09-10-11 om 08:46 door peterdij
-
Hey goodmorning Peter,
Ben net een week terug in Nederland.....oooeeff wat heb ik veel gezien in die korte tijd. Je doelt op de Bromo...we kregen om 00.00 uur de wake up call...01.30 in de car, drie uur onderweg om de zon op te zien komen, aangekomen in het donker overstappen in een jeep, en natuurlijk steekgeld, ...eenmaal op de plek nog een stuk in het donker de heuvel op lopen...wachten..en genieten...wat je ziet maar vooral voelt kan je alleen beschrijven wanneer je er bent geweest...Ik werd stil..de kleurenpracht en toen na al dat moois een zon die in volle kracht de 8 graden opvoerde naar ...warm. De Merapi ligt achter de Bromo naast nog een andere vulkaan..helaas naam van kwijt...maar we hebben google
....de Merapi hebben we beklommen..250 treden van as na een doodvermoeiende tocht om alleen al daar aan te komen. Toch op eigen kracht, geen gebruik maken van die vaak verwaarloosde paarden. Geweldige ervaring,...okay, ik was doodop maar de foto's zijn meer dan alles waard, wel heel gevaarlijk want je staat dus met tig man op het randje van een hele diepe vulkaan..en actief.
Groetjes Coco ...en ooowww ik ga nog een keer terug!!!!!Geplaatst op 09-10-11 om 09:09 door Cocofee
-
Hoi Peter,
Ik heb echt geen idee meer hoe het dorpje heet waar we gestart zijn. Ik weet dat het op de helling lag en dat we daar al begonnen met het naar boven lopen.
Wat leuk dat je de Merapi ook hebt beklommen!
Helemaal knap dat je dat hebt gedaan terwijl je zware shag rookte. Het was toch wel een hele klim hoor. Ik denk dat wij er ook zeker 4 uur over hebben gedaan om op de top te komen.
Het uitzicht is inderdaad adembenemend. Gelukkig waren wij alleen met het groepje waarmee we naar boven gingen en zijn we verder niemand tegen gekomen. Alleen een paar locals die op teenslippers probeerden boven te komen. Ik kan me niet herinneren dat er een mogelijkheid was om met een busje boven te komen. Vooral het laatste stuk moesten wij echt handen en voeten gebruiken om de rotsen op te komen, met een busje en paarden niet te doen.
De schade na de laatste uitbarsting weet ik niet precies.
Ik heb wel begrepen dat er meer dan 100 doden zijn gevallen en dat er dorpjes vernietigd zijn.
Wonen op een vruchtbaar stukje vulkaan brengt natuurlijk de nodige risico's met zich mee.
Wanneer je in 2012 terug gaat, ga je dan weer de Merapi beklimmen?
Wel een heerlijk vooruitzicht om die kant op te gaan. Ben wel een beetje jaloers, haha.
Heel veel plezier gewenst & laat me horen of je de Merapi op bent geweest.
Groetjes CJGeplaatst op 09-10-11 om 19:19 door C J
