de reis.....

Soms is een beslissing nemen ook een hele reis. En kun je onderweg ook letterlijk reisziek worden. Als je moet beslissen of het leven in nederland is wat je wil of je niet TE vaak een ¨is dit het nou¨ gevoel hebt. Een gevoel van hier niet meer thuis horen tussen de steeds harder wordende maatschappij, tussen de haat die steeds groter wordt tegenover de buitenlanders en tussen de ikke-ikke mensen allemaal.
Steeds vaker betrap ik mezelf op een intens verdrietig gevoel omdat ik het mijn man aandoe om hier te moeten wonen...voor mij. En tuurlijk weet ik dat dat niet zo is, maar als ik zie wat hij allemaal heeft achtergelaten in Turkije.... Mooie (warme) omgeving, ontzettende lieve familie (heb ik ook hoor), het werk wat hij ondanks de vele uren/dagen met plezier deed, heel veel vrienden en zoals hij zelf zegt toch een zorgelozer leven.
En wat heb ik hier; een hele zware baan die ik ondanks de geboorte van onze zoon nog steeds 4 dagen per week in wisseldiensten doe omdat we anders niet rondkomen, een familie die heel lief is maar toch veelal een eigen leven leidt (hoor soms maanden niets van ze ), weinig vrienden omdat het niet boterde tussen hun en mijn man ondanks pogingen van hem om ze voor zich te winnen, geldproblemen doordat mijn man hier geen knap werk kan vinden sinds de crisis.... Tja wat een balans is dat zo he...
Maar ja, met een koophuis die momenteel niet te verkopen is, zal het allemaal nog lang duren voordat we uberhaupt iets kunnen ondernemen. En daar wordt ik dus echt letterlijk ziek van... Gewoon ook geen kant op kunnen, bah