25 tot 28 maart 2010
Geplaatst op 29-03-10 om 22:51 door cleoveir
Donderdag werden we meegevraagd door Lien en Lieselot naar Palulu. Palulu is een stukje grond dat is opgekocht door een duitser, Paul, die hier is komen wonen nadat zijn dochter hier is blijven plakken. Het ligt aan een kreekje van zwart water en het is er heel basic. Geen elektriciteit en alles heeft hij zelf gebouwd. We gingen er donderavond naar toe met de brommer. Het was al donker, maar we wisten de weg. Bijna toegekomen krijgen we ineens een platte band, gelukkig waren we net bij een dorpje en wouden de mensen ons helpen om die te maken. Iets later was Paul er. We maakten er nog ons avondmaal klaar, luisterden naar Paul zijn verhalen en gingen dan in ons hutje waar onze hangmatten hingen. De volgende ochtend kregen we heerlijk ontbijt van gestoomd brood, een geheim receptje dat hij ons dan later toch heeft gegeven. Na een lang ontbijt gingen we eerst zwemmen in het kreekje en schoten met pijl en boog en later begonnen we groenten te snijden voor de pizza. Met een beetje hulp van Paul maakten we onze eigen pizza die dan werd gebakken in zijn zelfgemaakte steenbakoven. Super lekkere pizza. We kregen daarna ook nog een rondleiding van paul en gingen langs bij de indiaantjes waar we zelfgemaakte juwelen konden kopen. Jammer genoeg moesten we daarna al door, maar we zouden zeker nog is terugkomen.
Zaterdag vertrokken we om 6u met een hoop van 13 belgen naar Galibi. Eerst 4 uur rijden over een slechte weg, in Albina eten en vandaar nog 1,5u met de boot naar Galibi. Een hele belevenis, want het was stroomopwaarts dus al het water vloog in de boot. Op zee was het dan nog wilder en iedereen was kletsnet als we toekwamen. We hadden daar een huisje voor ons allen op het strand, wat wel iets minder was, was dat er een vogelspin op de buitenmuur zat. We kregen savonds ook nog eten, maakten het even gezellig, maar kropen tegen 10u in ons bed. Om half 1 snachts stonden we dan terug op en gingen met een gids het strand op, opzoek naar schildpadden. Dat was niet moeilijk want al vlug zagen we er. Het waren soepschildpadden van ongeveer 1,5 meter groot. Ze komen op het strand hun eieren leggen. Degene die aan het kruipen waren mochten we niet storen, maar er was 1 schildpad die net aan het leggen was. Volgens de gids is de schildpad dan in een soort trance en merkt ze niet dat we er zijn, dus konden we erbij gaan. We zagen de eitjes vallen. Ik denk dat we in het totaal wel 20 schilpadden hebben gezien. Tegen 3u kropen we weer in ons bed om om 6u weer op te staan. Het werd net klaar en we konden dan gaan kijken of er nog schildpadden waren zodat we ze beter konden zien. We hadden eigenlijk het geluk dat het stadje galibi was volgeboekt waardoor we in een huisje moesten dan op het strand bij de schildpadden stond. Anders konden we niet meer gaan kijken als het klaar werd. Iedereen liep in kleine groepjes en Jorik en ik hadden een schilpad gevonden en bleven vanop een afstand erbij. Ze was een put aan het graven om te leggen. Ik ben er de hele tijd bij gebleven. Ze legden dan haar eitjes en maakte er een hele berg over. Zalig was het bij zonsopgang om daar 2 uurtjes te zitten. Uiteindelijk was ze klaar en heb ik ze nog uitgeput de zee in zien gaan. Dit was echt al het mooiste van heel de stage. Later was er ontbijt en dan bracht de boot ons naar het stadje Galibi. Daar gingen we naar de zoo. Het is geen typische zoo. De eigenaar is een dierenvriend en wil de dieren (van welke het mogelijk is) de vrijheid geven, dus de meeste liepen los rond. Er waren 2 rode ibissen, 2 kapucijnaapjes, een doodskopaapje, 2 neusbeertjes, een stekelvarken, 2 bosvarken, 2 soorten luiaarden, schildpadden, vogelspin en een baby anacondaslang. De anaconda heeft in mijn nek gelegen. Bijzonder om de spieren te voelen, het is een wurgslang. De aapjes sprongen constant op ons en probeerden onze spullen af te nemen. Ze waren wel super lief en gaven ook knuffels. Ik heb ook de 2 luiaarden kunnen vasthouden. Echt opnieuw een bijzondere ervaring. Het was een beestig weekend. De rit naar huis was wel zwaar, maar het was het zeker waard. Ahja en zaterdag stonden we met onze stageopdracht ook in de krant. Een artikel over composteren waarin vermeld werd wat wij aan het doen zijn.
Zaterdag vertrokken we om 6u met een hoop van 13 belgen naar Galibi. Eerst 4 uur rijden over een slechte weg, in Albina eten en vandaar nog 1,5u met de boot naar Galibi. Een hele belevenis, want het was stroomopwaarts dus al het water vloog in de boot. Op zee was het dan nog wilder en iedereen was kletsnet als we toekwamen. We hadden daar een huisje voor ons allen op het strand, wat wel iets minder was, was dat er een vogelspin op de buitenmuur zat. We kregen savonds ook nog eten, maakten het even gezellig, maar kropen tegen 10u in ons bed. Om half 1 snachts stonden we dan terug op en gingen met een gids het strand op, opzoek naar schildpadden. Dat was niet moeilijk want al vlug zagen we er. Het waren soepschildpadden van ongeveer 1,5 meter groot. Ze komen op het strand hun eieren leggen. Degene die aan het kruipen waren mochten we niet storen, maar er was 1 schildpad die net aan het leggen was. Volgens de gids is de schildpad dan in een soort trance en merkt ze niet dat we er zijn, dus konden we erbij gaan. We zagen de eitjes vallen. Ik denk dat we in het totaal wel 20 schilpadden hebben gezien. Tegen 3u kropen we weer in ons bed om om 6u weer op te staan. Het werd net klaar en we konden dan gaan kijken of er nog schildpadden waren zodat we ze beter konden zien. We hadden eigenlijk het geluk dat het stadje galibi was volgeboekt waardoor we in een huisje moesten dan op het strand bij de schildpadden stond. Anders konden we niet meer gaan kijken als het klaar werd. Iedereen liep in kleine groepjes en Jorik en ik hadden een schilpad gevonden en bleven vanop een afstand erbij. Ze was een put aan het graven om te leggen. Ik ben er de hele tijd bij gebleven. Ze legden dan haar eitjes en maakte er een hele berg over. Zalig was het bij zonsopgang om daar 2 uurtjes te zitten. Uiteindelijk was ze klaar en heb ik ze nog uitgeput de zee in zien gaan. Dit was echt al het mooiste van heel de stage. Later was er ontbijt en dan bracht de boot ons naar het stadje Galibi. Daar gingen we naar de zoo. Het is geen typische zoo. De eigenaar is een dierenvriend en wil de dieren (van welke het mogelijk is) de vrijheid geven, dus de meeste liepen los rond. Er waren 2 rode ibissen, 2 kapucijnaapjes, een doodskopaapje, 2 neusbeertjes, een stekelvarken, 2 bosvarken, 2 soorten luiaarden, schildpadden, vogelspin en een baby anacondaslang. De anaconda heeft in mijn nek gelegen. Bijzonder om de spieren te voelen, het is een wurgslang. De aapjes sprongen constant op ons en probeerden onze spullen af te nemen. Ze waren wel super lief en gaven ook knuffels. Ik heb ook de 2 luiaarden kunnen vasthouden. Echt opnieuw een bijzondere ervaring. Het was een beestig weekend. De rit naar huis was wel zwaar, maar het was het zeker waard. Ahja en zaterdag stonden we met onze stageopdracht ook in de krant. Een artikel over composteren waarin vermeld werd wat wij aan het doen zijn.
Alle reacties 1
Reacties
-
Dag Cleo (en Jorik)
Wat ben ik blij dat jij altijd zo uitgebreid verslag geeft van al het mooie dat jullie daar mogen beleven. Ik reis in gedachten mee ...
Geniet van elk moment. Het is een goede compensatie voor al het schrijfwerk dat jullie misschien nog moeten afwerken.
Groetjes uit een nog steeds fris Vlaanderen !
GretaGeplaatst op 31-03-10 om 09:39 door gretatiels 
