Vervolg naar het Zuiden

...We vragen aan Nelson wat er gaande is. We maken ook duidelijk dat we graag voor het donker aan land zouden zijn.
Hij vertelt ons dat het kamp waar hij met ons naartoe wilt niet meer haalbaar zal zijn voor het donker. Maar hij heeft een oplossing. We zijn benieuwd.

Plots slaan we van op de dichtbegroeide kreek een nog smallere inham in waar de boot nog nauwelijks door kan. We horen Nelson en de bootsman iets roepen. We kijken om en zien daar aan de oever een dame en enkele kindjes kleren wassen en vissen vangen.
Onvoorstelbaar dat er mensen zijn op zo'n godvergeten plaats, maar een enorme opluchting!
We meren aan en laden al ons gerief uit het bootje. We krijgen veel bekijk van de kinderen. Zelf beseffen we nog steeds niet goed waar we aan begonnen zijn, laat staan waar we terecht gekomen zijn.

Eens alles uitgeladen is stappen we ietsje verder de jungle in en zien daar enkele hutjes.
We zijn blijkbaar in een kleine familie-nederzetting. Dit is een soort van buitenverblijf dicht bij een rivier of kreek waar een gezin uit het dorp soms voor enkele weken of maanden komt wonen.
Daar aangekomen stapt Nelson direct naar een oudere man. We vermoeden dat hij het dorpshoofd is. We zien hem een uitleg geven en weten niet goed hoe we ons tussentijds moeten gedragen. Al snel worden we omringd door een tiental kindjes die ons vragend en lachend aankijken.
Nelson komt terug onze richting uit. Onze vermoedens waren juist. De oudere man is de "kapitein" van de nederzetting. We zijn welkom en mogen hem gaan groeten.
We krijgen ook meteen een open hutje aangeboden waar we onze hangmatten in mogen ophangen.
Het is duidelijk dat we niet op een toeristische site zijn terechtgekomen. Voor de meeste kindjes waren wij de eerste blanken die zij zagen!
Nelson lacht en zegt "Jullie wouden toch back 2 basic hé? Echter dan dit zul je het niet vinden". En gelijk had hij.

Eens de hangmatten geïnstalleerd zijn maakt Nelson een kampvuur waarop we wat pasta klaarmaken. De kinderen hebben ons geen seconde uit hun ogen verloren. Wij waren echt entertainment voor hen zoals wij naar televisie zouden kijken. Echt een onbeschrijfelijke ervaring.
Ook de sterrenhemel waaronder we zitten is te mooi voor woorden. Het past perfect bij het hele tafereel. We praten nog wat na met Nelson rond het kampvuur vooraleer we uitgeput en toch nog altijd een beetje verbaasd de hangmat inkruipen.

Zaterdagochtend bij het eerste daglicht:

We worden wakker van de kinderen die lachend en spelend rond onze hut rennen. Dit duurt echter niet lang. De meisjes moeten mee met de vrouwen de kleren e.d. gaan wassen in de rivier. De jongens moeten mee met de mannen gaan werken op de kostgrond. Een kostgrondje is een soort van moestuin midden in de jungle. Om man te worden moet een jongen in staat zijn zo een kostgrondje te onderhouden.
Uit respect voor al de mensen in deze nederzetting mochten wij geen foto's van hen nemen. Wat begrijpelijk is.

Om onze back 2 basic verder te zetten gaan we ons wassen in de rivier. Nadien bespreken we met Nelson hoe onze dag er verder uitziet.
Hij stelt voor dat we een stukje terug varen op de kreek. Daar is er nog zo een nederzetting van de familie van onze bootsman.
Deze was veel kleiner dan diegene waar we overnacht hebben. Maar daarom niet minder interessant. De bootsman leidt ons deze maal op een kleine wandeling door de jungle naar zijn kostgrondje. Hier mochten we wel een aantal foto's nemen.
Hij baant zich een weg met zijn machete door het gewas. Ik heb het gevoel dat we in rondjes lopen. Gelukkig hebben we al vertrouwen in onze gidsen.
Plots staan we op een kleine open vlakte. Eigenlijk een kleine suikerrietplantage.
Best indrukwekkend. Zeker als je weet dat een grote nationale trots hier de Borgoe rum is.
We vervoegen onze terugweg op de kreek. Bestemming is Knini Paati(Nelson's eiland).
Deze tocht terug verloopt echter niet zonder problemen. Door het warme weer is de stand van het water fel gezakt. Zoals eerder vermeld zitten we niet op de meest bevaren kreek die je hier kan vinden. Dit geeft dus veel wildgroei, we zitten dan ook in de jungle. Maar een bepaald stukje waar we op de heenweg al moeilijkheden ondervonden zitten we nu vast.
Er is echt natuurlijke dam van takken, bladeren en lianen gevormd. De bootsman ziet geen andere manier dan terug zijn machete boven te halen. Na het half uurtje kapwerk is er een kleine doorgang gevormd langs de oever onder enkele bomen door.
"Dat zal misschien lukken", lacht Nelson.
We hoeven ons allen zo plat mogelijk in het bootje te leggen. Een paar force manoeuvres van de bootsman, een gebroken gaslampje, enkele schaafwondjes en veel verbrande 2tact later hadden we ons obstakel overwonnen. We hebben hier een heel leuk filmpje van, maar kunnen het via smallband jammer genoeg niet opladen.

Op weg naar Knini Paati hebben we verschillende kaaimannen kunnen zien. Het is hoogst uitzonderlijk om deze overdag te kunnen spotten. Georganiseerde kaaimantoers worden eigenlijk 's nachts georganiseerd en dan krijg je slechts wat blinkende ogen te zien. Wij hebben ze echt van een meter van ons bootje kunnen zien. Plots springt er een kaaiman in de rivier. We schrikken allemaal en leunen naar de andere kant waardoor ons bootje bijna kapseist. Nelson moet hard lachen, maar zegt wel dat we moeten opletten voor ons bootje.

Overdag zijn we dan nog enkele dorpjes gaan bezoeken en zijn we gaan zwemmen in de Sula's. Een soort stroomversnelling waarin we konden badden. Een natuurlijk bubbelbad.
Verder hebben we in het weekend ook nog ons eigen vissen gevangen en klaargemaakt Onze bootsman een rastaman leerde ons vissen met een stokje met een draad aan en het had succes. Cleo vangde 2 vissen, de bootsman 1 en Lore ook 1. Nelson was even weg met andere gasten. Aangezien de bootsman geen nederlands praat was het vissen in gebarentaal. We waren trots op onze vangst van 4 vissen. Toen Nelson terug kwam lachte hij met onze babyvisjes. Inderdaad we waren er echt slecht in, maar toch waren we tevreden over onszelf.

Nog een laatste nacht onder de sterrenhemel in de hangmat. Vervolgens kon de lange terugtocht naar de stad opnieuw beginnen.

Het was een onvergetelijke echte back 2 basic!

Bijgesloten foto's