groepsreis Oeganda februari 2010
Geplaatst op 14-03-10 om 18:27 door dickenroeleke
Stichting Amuria heeft in februari haar eerste groepsreis georganiseerd. Met 12 enthousiaste deelnemers, waarvan er 8 uit Zeewolde kwamen, was dit een indrukwekkende ervaring.
De reis begon op 9 februari in Entebbe waar we in het donker aankwamen, maar de volgende ochtend bleek dat we in een paradijsje waren terechtgekomen. Prachtige, kleurige bloemen, vogelgeluiden, geuren die nog onbekend zijn. In Entebbe bezochten we een schooltje, waar we pennen uitdeelden, die we hadden gekregen van het bedrijf Pt. in Almere. Verder bezochten we een botanische tuin, die prachtig was, met een enorme verscheidenheid aan bomen, planten, bloemen, maar ook apen. Zo dichtbij dat we er prachtige foto’s van konden maken.
De reis voerde ons op 10 februari verder naar Jinja, waar Linda van der Linden- uit Zeewolde- woont met haar Oegandese zoontje Emanuel. We ontmoetten haar ’s avonds in een restaurant. De volgende dag bezochten we haar thuis. We konden die dag niet ons programma volgen omdat we terug moesten naar Entebbe om de bagage op te halen, die met de vlucht niet was aangekomen. Dat is natuurlijk balen, maar het werd wel een leuke dag, met een bezoekje aan een geweldige pizzeria.
Op 12 februari brachten we een bezoek aan Mabira Forest, een stuk origineel regenwoud, waar de meest bizarre bomen groeien. Een is er zo groot, dat we de hele groep nodig hadden om hem te “omarmen”. Aan het einde van de dag gingen we naar Amani Baby Cottage, het kindertehuis waar Linda werkt. Dit bezoek maakte veel indruk. Zoveel kleine kinderen, baby’s om te knuffelen, maar elk met een verdrietige achtergrond. Maar ook maakte het indruk dat er op deze plaats zo goed voor deze kinderen wordt gezorgd. Vervolgens aten we in een prachtig koloniaal huis, een restaurant met uitzicht over het Victoriameer, of Lake Victoria, zoals het in Oeganda wordt genoemd.
Telkens als we onderweg waren was er zoveel te zien, dat de ahh’s en ohhh’s, kijk daar ‘es, en heb je dat gezien, niet van de lucht waren. Alles is anders, ruikt anders, reageert anders. De hutjes langs de kant van de weg, overal onderweg van alles te koop gewoon langs de kant van de weg, van fruit en eten, tot meubels, vee, beltegoed en doodskisten aan toe. En alles wordt vervoerd op de fiets. Wij hadden er geen voorstelling van hoeveel er op één fiets past.
Dag 5 bracht de groep naar Soroti. Een plaats die een aantal uren noordelijker ligt. Dit was de uitvalsbasis voor de komende week, van waaruit we de hulp projecten uitvoerden.
We bezochten er een kerkdienst in een vluchtelingenkamp/sloppenwijk. Hier wonen mensen uit het gebied Amuria die zijn gevlucht voor het rebellenleger. Een echte luidruchtige Afrikaanse dienst was het. Deze kerk werd ook door en met ons geschilderd. Ook de school die hierbij hoort werd niet vergeten, zij kregen Engelstalige boekjes, schriften en pennen. Hiervoor hadden ze ongeveer niks. Ook kregen de kinderen kleren.
Verder brachten we een dag door in Amuria toen daar de certificaten worden uitgereikt aan 20 trainees, die door stichting Amuria zijn opgeleid tot kleermaker of meubelmaker. Deze mensen kregen allemaal behalve hun certificaat een set gereedschap of een naaimachine en een micro krediet, zodat ze kunnen starten met hun eigen business. Op deze dag liep de hele bevolking van het gebied uit om aanwezig te zijn. Honderden kinderen van de plaatselijke school (700 kinderen met 7 onderwijzers). Maar ook alle mogelijke lokale bestuurders, local chiefs genaamd, waren aanwezig. Het was een officieel gebeuren, en een belangrijke dag, en er volgden veel toespraken. We kregen er ook een lokale lunch aangeboden die we met onze handen aten. Ondertussen was er een voetbalwedstrijd aan de gang van de 2 teams die door sponsors in de voetbalkleren waren gestoken. Ook ballen en een beker waren gesponsord. Er was een officiële prijsuitreiking. Ook brachten we een bezoek aan een village, diep in the bush, waar we op 2 verschillende plaatsen kinderkleding konden uitdelen. Dankzij de gulle giften van veel moeders uit Zeewolde en van de overgebleven uitverkoop van FreeWear, konden we in totaal aan 550 kinderen een setje kleren geven. Dit was een geweldige ervaring. Ook hier mochten we met de hele groep weer blijven eten.
Ondertussen werd er een prachtig contact gelegd met een Health Centre in het midden van dit gebied, wat bij een volgende reis zal worden ondersteund door stichting Amuria. Dank zij de gift van de verloskundigen praktijk in Zeewolde konden we daar al matrasjes geven die we hadden gekocht voor de bedjes van de pasgeboren baby’s. Ook hadden we van hen materialen meegekregen, die zo welkom waren. Indrukwekkend om te zien was dat de ‘verpleegafdelingen’ waren gesitueerd in tenten die zo warm waren dat de patiënten buiten onder een boom lagen.
Het enige toeristische plekje in Soroti werd ook bezocht, de Soroti Rock. Een rots die uitsteekt in een verder volledig vlak gebied. Met het bijbehorende uitzicht over het stadje! Geweldig!
Nadat we een week hadden doorgebracht in dit gebied vertrokken we richting Mbale, dat ligt in het Mount Elgon gebied waar prachtige watervallen zijn, de Sipi Falls. Hier bleven we 2 dagen en trokken een dag uit voor een tocht door dit schitterende stuk natuur.
Daarna trokken we weer door richting Jinja, waar we overnachtten op een plek waar de Nijl kort daarvoor is ontsprongen uit het Victoriameer. Er zijn op die plek stroomversnellingen waar veel wordt geraft. Het is zelfs de nr.1 plek van de wereld wat raften betreft. We brachten daar 3 nachten door in de Nile Porch, een lodge met uitzicht over de Nijl, waar de apen door de bomen sprongen vlak voor onze huisjes. We hadden er een paar rustdagen en maakten nog een gezamenlijke boottocht over het Victoriameer naar de officiële oorsprong van de Nijl.
De laatste dag, die we naar keus konden invullen met luieren, helpen in het kindertehuis in Jinja, raften of paardrijden viel helaas in het water, letterlijk door een teveel aan regen.
Op de terugweg hadden we nog een stop in Kampala om souvenirs te kopen op een “craft-market”, en daarna vlogen we op 23 februari met de nachtvlucht weer naar Nederland.
Een deel van de groep maakte daarna nog een safari in het Murchison’s Falls Park en zij zijn –geheel onder de indruk daarvan- op zaterdag 27 februari weer aankomen in Nederland.
Alles bij elkaar was deze reis zo succesvol dat de volgende reis alweer in voorbereiding is. Deze reis zal plaatsvinden vanaf 15 juli 2010. Wie belangstelling heeft kan dit laten weten via de website www.amuria.nl op mailadres info@amuria.nl
De reis begon op 9 februari in Entebbe waar we in het donker aankwamen, maar de volgende ochtend bleek dat we in een paradijsje waren terechtgekomen. Prachtige, kleurige bloemen, vogelgeluiden, geuren die nog onbekend zijn. In Entebbe bezochten we een schooltje, waar we pennen uitdeelden, die we hadden gekregen van het bedrijf Pt. in Almere. Verder bezochten we een botanische tuin, die prachtig was, met een enorme verscheidenheid aan bomen, planten, bloemen, maar ook apen. Zo dichtbij dat we er prachtige foto’s van konden maken.
De reis voerde ons op 10 februari verder naar Jinja, waar Linda van der Linden- uit Zeewolde- woont met haar Oegandese zoontje Emanuel. We ontmoetten haar ’s avonds in een restaurant. De volgende dag bezochten we haar thuis. We konden die dag niet ons programma volgen omdat we terug moesten naar Entebbe om de bagage op te halen, die met de vlucht niet was aangekomen. Dat is natuurlijk balen, maar het werd wel een leuke dag, met een bezoekje aan een geweldige pizzeria.
Op 12 februari brachten we een bezoek aan Mabira Forest, een stuk origineel regenwoud, waar de meest bizarre bomen groeien. Een is er zo groot, dat we de hele groep nodig hadden om hem te “omarmen”. Aan het einde van de dag gingen we naar Amani Baby Cottage, het kindertehuis waar Linda werkt. Dit bezoek maakte veel indruk. Zoveel kleine kinderen, baby’s om te knuffelen, maar elk met een verdrietige achtergrond. Maar ook maakte het indruk dat er op deze plaats zo goed voor deze kinderen wordt gezorgd. Vervolgens aten we in een prachtig koloniaal huis, een restaurant met uitzicht over het Victoriameer, of Lake Victoria, zoals het in Oeganda wordt genoemd.
Telkens als we onderweg waren was er zoveel te zien, dat de ahh’s en ohhh’s, kijk daar ‘es, en heb je dat gezien, niet van de lucht waren. Alles is anders, ruikt anders, reageert anders. De hutjes langs de kant van de weg, overal onderweg van alles te koop gewoon langs de kant van de weg, van fruit en eten, tot meubels, vee, beltegoed en doodskisten aan toe. En alles wordt vervoerd op de fiets. Wij hadden er geen voorstelling van hoeveel er op één fiets past.
Dag 5 bracht de groep naar Soroti. Een plaats die een aantal uren noordelijker ligt. Dit was de uitvalsbasis voor de komende week, van waaruit we de hulp projecten uitvoerden.
We bezochten er een kerkdienst in een vluchtelingenkamp/sloppenwijk. Hier wonen mensen uit het gebied Amuria die zijn gevlucht voor het rebellenleger. Een echte luidruchtige Afrikaanse dienst was het. Deze kerk werd ook door en met ons geschilderd. Ook de school die hierbij hoort werd niet vergeten, zij kregen Engelstalige boekjes, schriften en pennen. Hiervoor hadden ze ongeveer niks. Ook kregen de kinderen kleren.
Verder brachten we een dag door in Amuria toen daar de certificaten worden uitgereikt aan 20 trainees, die door stichting Amuria zijn opgeleid tot kleermaker of meubelmaker. Deze mensen kregen allemaal behalve hun certificaat een set gereedschap of een naaimachine en een micro krediet, zodat ze kunnen starten met hun eigen business. Op deze dag liep de hele bevolking van het gebied uit om aanwezig te zijn. Honderden kinderen van de plaatselijke school (700 kinderen met 7 onderwijzers). Maar ook alle mogelijke lokale bestuurders, local chiefs genaamd, waren aanwezig. Het was een officieel gebeuren, en een belangrijke dag, en er volgden veel toespraken. We kregen er ook een lokale lunch aangeboden die we met onze handen aten. Ondertussen was er een voetbalwedstrijd aan de gang van de 2 teams die door sponsors in de voetbalkleren waren gestoken. Ook ballen en een beker waren gesponsord. Er was een officiële prijsuitreiking. Ook brachten we een bezoek aan een village, diep in the bush, waar we op 2 verschillende plaatsen kinderkleding konden uitdelen. Dankzij de gulle giften van veel moeders uit Zeewolde en van de overgebleven uitverkoop van FreeWear, konden we in totaal aan 550 kinderen een setje kleren geven. Dit was een geweldige ervaring. Ook hier mochten we met de hele groep weer blijven eten.
Ondertussen werd er een prachtig contact gelegd met een Health Centre in het midden van dit gebied, wat bij een volgende reis zal worden ondersteund door stichting Amuria. Dank zij de gift van de verloskundigen praktijk in Zeewolde konden we daar al matrasjes geven die we hadden gekocht voor de bedjes van de pasgeboren baby’s. Ook hadden we van hen materialen meegekregen, die zo welkom waren. Indrukwekkend om te zien was dat de ‘verpleegafdelingen’ waren gesitueerd in tenten die zo warm waren dat de patiënten buiten onder een boom lagen.
Het enige toeristische plekje in Soroti werd ook bezocht, de Soroti Rock. Een rots die uitsteekt in een verder volledig vlak gebied. Met het bijbehorende uitzicht over het stadje! Geweldig!
Nadat we een week hadden doorgebracht in dit gebied vertrokken we richting Mbale, dat ligt in het Mount Elgon gebied waar prachtige watervallen zijn, de Sipi Falls. Hier bleven we 2 dagen en trokken een dag uit voor een tocht door dit schitterende stuk natuur.
Daarna trokken we weer door richting Jinja, waar we overnachtten op een plek waar de Nijl kort daarvoor is ontsprongen uit het Victoriameer. Er zijn op die plek stroomversnellingen waar veel wordt geraft. Het is zelfs de nr.1 plek van de wereld wat raften betreft. We brachten daar 3 nachten door in de Nile Porch, een lodge met uitzicht over de Nijl, waar de apen door de bomen sprongen vlak voor onze huisjes. We hadden er een paar rustdagen en maakten nog een gezamenlijke boottocht over het Victoriameer naar de officiële oorsprong van de Nijl.
De laatste dag, die we naar keus konden invullen met luieren, helpen in het kindertehuis in Jinja, raften of paardrijden viel helaas in het water, letterlijk door een teveel aan regen.
Op de terugweg hadden we nog een stop in Kampala om souvenirs te kopen op een “craft-market”, en daarna vlogen we op 23 februari met de nachtvlucht weer naar Nederland.
Een deel van de groep maakte daarna nog een safari in het Murchison’s Falls Park en zij zijn –geheel onder de indruk daarvan- op zaterdag 27 februari weer aankomen in Nederland.
Alles bij elkaar was deze reis zo succesvol dat de volgende reis alweer in voorbereiding is. Deze reis zal plaatsvinden vanaf 15 juli 2010. Wie belangstelling heeft kan dit laten weten via de website www.amuria.nl op mailadres info@amuria.nl
Alle reacties 0
