Jakarta / KUL / Meppel

Selamat siang...

Mag toch nog wel één keertje in het Indonesisch...
Ben een beetje laat met m'n laatste stukje, m'n laptop was n.l. gecrashd... Altijd als je het niet kunt gebruiken gebeurt zoiets. Maar nu dan toch.
Ik zou zondagavond vertrekken vanuit Jakarta om 18.30. Maar dat werd meer dan een uur later. De vlucht (duurde 2 uur) ging goed, maar het betekende wel dat ik in Kuala Lumpur alleen maar tijd had voor een kop koffie! En ik had zo mooi 2,5 uur gepland om daar nog wat rond te neuzen, het is een heel mooi vliegveld. Maar goed, het was niet anders, ook al mooi dat ik die tijd tenminste had!
Op tijd vertrokken richting Nederland. Iedereen zegt/denkt altijd dat 12 à 13 uur zo lang is maar voor mij duurde het niets te lang. Zat mooi bij het gangpad, kon er uit zo vaak ik wilde. Heb alle foto's nog eens bekeken, daar was ik al een paar uur zoet mee! En je blijft aan het eten, op de eerste vlucht (van Jak. naar KUL) had ik al een warme maaltijd gehad en nu kreeg ik er weer één! Smaakte goed trouwens, 2 keer vis. Gelukkig toch ook nog wel wat geslapen / gedoezeld. En m'n laatste 2ehands boek uitgelezen. Dan is de reis zo voorbij! Vlak voor we landden was er nog een incidentje, er waren nogal wat kindertjes aan boord die redelijk goed hoorbaar waren. Eéntje sprong er met kop en schouders bovenuit, die heeft bijna de halve vlucht gehuild/gebruld/gekrijst. Zat in de rij naast me. Tegen het eind draaide een vrouw die ervoor zat zich op haar knieën om en ging even tekeer tegen het kind (van anderhalf) en de ouders. Die pikten dat niet en gingen tekeer terug maar gelukkig liep het allemaal met een sisser af en ging papa even ergens anders zitten... Gelukkig kan ik me redelijk goed afsluiten voor lawaai, de knop in m'n hoofd om en het stoort me niet meer.
Vanwege redelijk veel turbulentie (tenminste ik denk dat het daaraan lag) hadden we toch nog 3 kwartier vertraging. In plaats van om 5.55 landde ik pas tegen kwart voor 7.
Maar...daar stond wel m'n hele gezin op me te wachten: man, 2 dochters, 2 schoonzonen en m'n kleine cucu (kleinkind).
Dat was dus een prachtig weerzien! We hebben even koffie gedronken en zijn daarna met z'n allen naar den Haag gegaan. En vandaar weer naar ons Meppel...
Heel apart: het is zowel vreemd als vertrouwd om weer terug te komen. 's Middags een paar mensen langsgeweest, was wel heel leuk. En ik moest natuurlijk m'n sarong en kebaya aan! Ben heel blij dat ik nog een paar weken vrij ben, op zich went het natuurlijk weer heel snel maar met m'n hoofd ben ik nog heel vaak daar...
Ik zou in ieder geval tegen iedereen willen zeggen: als je zoiets zou willen doen, wacht dan niet tot later of tot je ouder bent o.i.d. maar doe het NU! Weet zeker dat je er nooit spijt van krijgt, ik ben zo blij dat ik gegaan ben! Heb een fantastische tijd gehad in een fantastisch land. En zoals ik geloof ik al eerder heb geschreven: dit was zeker niet de laatste keer dat ik daar geweest ben!
Voor nu: dit was m'n laatste blog stukje. Ik wil iedereen bedanken voor het lezen en zeker ook voor de reacties. Als je zo ver weg bent is het fijn om te merken dat er mensen met je meeleven!
Dus iedereen: terimah kasi en Indonesia: sampai jumpa lagi!