(origineel bericht op be-more.nl)

Afscheid bij Palm Tree en Capetown

Hallo,

Zaterdagmorgen was het mijn beurt om afscheid te nemen van de kinderen van Palm Tree. JJ stond al op mij te wachten. Na vele laatste knuffels met hem, de andere kinderen en Ros werd het tijd om te vertrekken. Maar niet voordat Peter m'n hartje met m'n boodschap in het "Palm Tree-kunstwerk" gehangen had. Toen kwamen de tranen. Nog even een laatste knuffel en dan kreeg van JJ het mooie geschenkje dat Ros aan alle vrijwilligers geeft.
Peter en Yvon brachten me naar de luchthaven, we dronken er nog een koffie hadden nog uitgebreid tijd voor een babbel. Ook van hen kreeg ik een waardevol geschenk. Ik zal het koesteren. Toen kwamen weer de tranen en ik snotterde nog toen ik het vliegtuig opstapte. Nu, 4 dagen later, is het vaak nog moeilijk. Gelukkig kan ik nog even terug.

In Capetown stond Hilde me al op te wachten en samen gingen we op zoek naar Clive, onze gids voor de komende dagen. We mochten bij hem en z'n vrouw, Celia, overnachten en werden rotverwend met allerlei lekker eten. Ook hadden we 's avonds vele gezellige gesprekken. Half in het Engels en half in het Afrikaans. Leuk!
We bezochten met Clive alle bezienswaardigheden van Capetown en de buurt. De Tafelberg, het oudste wijnhuis Groot Constantia (met proeverij!), Robbeneiland (waar we een rondleiding kregen van een oud-gevangene), Waterfront. Wat doet een Belg wanneer hij al meer dan een maand van huis is? Hij gaat een Orval drinken op het terras van een Belgisch café met uitzicht op de tafelberg! Zalig!
Ik heb mezelf overtroffen en heb de hele beklimming en afdaling gedaan van Kaap de Goede Hoop. We vroegen ons af waarom er zo weinig mensen op het pad liepen, maar het werd ons al snel duidelijk. Het was een hele klim, met heel veel wind, vele rotsen en soms lastige stukken. De afdaling was wat steiler maar onze inzet werd beloond want we kwamen vele Dassie's tegen. Ben in elk geval fier op mezelf.
Daarna reden we naar een strandje waar ontelbare pinguins leven. Leuk om te zien.
's Avonds een plateau fruit de mer eten in een restaurantje met zicht op het haventje van Simons Town.
Vanmorgen nog een uitgebreid bezoek gebracht aan de Kirstenbosch Botanical gardens. Heel mooi!!

Na een, voorzichtige rit van 150 km met ons gehuurde autootje (links rijden is echt wel wennen) zijn we nu aangekomen bij Luc en Hilde Uyttenhove, afkomstig uit Lokeren, die al 7 jaar het Ballinderry Guest House uitbaten. Prachtig! Foto's volgen later!
Al even in het zonnetje gelegen aan het zwembad, eindelijk wat rust.

Maar toch mis ik het leven op Palm Tree! Het contrast tussen Durban en Capetown is heel groot. Het doet pijn dat er in één land zo'n grote verschillen kunnen zijn. Ook al weet ik dat er in Capetown ook mensen in armoede leven en dat er in Durban ook rijken wonen.
Blijkbaar is er een groot verschil in het besturen van de verschillende provincie's. Ik vernam van Celia, die hoofd is van een openbare school, dat in haar school slecht 25 leerlingen per klas zitten. Ik weet dat wanneer de kinderen van Palm Tree naar een openbare school zouden gaan ze in een klas van 70 zouden terechtkomen. Daarom is het sponsorgeld van de vrijwilligers zo belangrijk zodat het schoogeld voor de privéschool kan blijven worden betaald. Hopelijk wordt het verschil tussen de verschillende delen van Zuid-Afrika in de loop der tijd toch wat weggewerkt.

We blijven hier nu in Robertson, midden in de wijnroute, tot vrijdag. Dan trekken we verder...

Groetjes,

Veerle

(origineel bericht op be-more.nl)