Column Bettina: visumperikelen

[Bettina51]

Column Bettina: visumperikelen

Drie weken na mijn aankomst in Ruwais, Verenigde Arabische Emiraten, kregen we bericht van het hoofdkantoor werkgever dat de papieren voor mijn visum binnen waren. Tot twee keer toe hadden we de aanvraag teruggekregen. De eerste keer omdat de handtekening van mijn man ontbrak op de sponsorverklaring. Deze was in het Arabisch: tsja, wisten wij veel... De tweede keer kregen we hem terug, omdat de gelegaliseerde kopie van de huwelijksakte niet voldoende was; het moest toch het origineel zijn. Dit duurde dan ook weer een paar dagen en tot overmaat van ramp waren ze op kantoor het dossier ‘kwijt’. Of we de aanvraag maar opnieuw wilden doen. Inmiddels weten we dat ‘kwijt zijn’ zoiets betekent als: vandaag hebben we ff geen zin. Het dossier kwam later alsnog boven water. Soms, vind ik, mag je best wel boos worden.

We moesten de volgende maandag om 8.00 uur op het hoofdkantoor zijn, dus zijn we om kwart voor zes weggereden naar Abu Dhabi over een eentonige snelweg van 250 km die vanuit Saoedi doorgaat naar Abu Dhabi en Dubai. Er wordt trouwens streng gecontroleerd op snelheid, bij 140 km per uur word je geflitst. Dan krijg je op vrijdagmiddag de bekeuring per sms binnen; heel modern hier. De meesten houden zich netjes aan de snelheid. Enkel de Saoedi’s rijden als idioten: die knipperen al in de verte en drukken je van de weg af met hun dikke auto’s. De flitscamera’s gebruiken ze om te checken hoe hard hun auto kan.

Nadat we op het hoofdkantoor de papieren opgehaald hadden, moesten we naar het ziekenhuis voor bloedonderzoek, x-ray en foto's. Ook nodig voor het visumproces. Daar was ik met een uur buiten en de uitslag zou ‘s middags bekend zijn omdat ik de vip short track deed, (extra betalen hehe). Anders zit je in een giga wachtzaal met twee uur wachttijd en heb je de uitslag pas na twee dagen. Maar alles is wederom heel modern: de modernste apparatuur en het personeel heel vriendelijk en behulpzaam. Grappig om iemand in een zwarte jurk met sluier te zien waar dan zo een wit jasje overheen zit. Vrouwen en mannen zitten overigens in aparte wachtkamers.

Vervolgens moest ik naar de Emirates ID Authorities voor vingerafdrukken, weer pasfoto’s inleveren, formulieren invullen, stempels halen. Dat van de pasfoto’s was wel dubbelop: ter plekke werden er nog eens pasfoto’s gemaakt. Daarna moest ik een registratieformulier overhandigen wat ik niet had. Mijn man, Sander, heeft direct het hoofdkantoor gebeld: “o ja, foutje vergeten, er kwam wel iemand persoonlijk ons begeleiden, Mr. Mohammed.” Een half uur later was Mohammed er, en moesten we naar een administratiekantoor een stuk verder in de stad. Daarmee waren we drie kwartier bezig – we moesten ook nog Dirhams bij pinnen – toen weer terug naar dat vingerafdrukgedoe. Het was het al een stuk drukker en behoorlijk warm: 43 graden en zoveel verkeer en nergens parkeerruimte. Bij het ziekenhuis stond men al driedubbel geparkeerd en dit hier was echt heel stressvol en ik voelde al een enorme hoofdpijn op komen zetten.

Er stond inmiddels een rij tot achter het gebouw en ik baalde al. Maar de security had het in de gaten: die zag mijn roze visa papieren en haalde me gelijk uit de rij en ik mocht naar een andere (vrouwen)balie – waar dus niemand in de rij stond – en na 5 minuten zat ik in de vrouwenwachtzaal en na kwartiertje buiten. Werkelijk alles is afgedrukt: elke vinger/ hand van alle kanten, en weer een foto gemaakt voor op het formulier. Het was 14.00 uur en de laatste stap: terug naar het hoofdkantoor en daar alle papieren en paspoort ingeleverd. Dus nu mag ik het land niet uit. Met een dag of 14 heb ik mijn paspoort met visum terug, en dan begint de volgende ronde. Dan krijg ik pas mijn Emirates ID, Arabisch rijbewijs (na verklaring echtgenoot dat ik mag rijden) en kan ik een bankrekening openen (echtgenoot moet hierbij aanwezig zijn!). Ik heb nu wel een tijdelijk Emirates ID – hiermee vervalt mijn toeristenvisum – die slechts 30 dagen geldig is.

Samengevat: ik had dus een andere procedure, omdat de eerste stap is overgeslagen, want ik was al hier. Normaal krijg je eerst een toelatingspapier dat je überhaupt de UAE binnen mag en daarmee moet je op de luchthaven een irisscan doen en vervolgens krijg je dat roze papier. Het roze papier had ik nu gekregen, en dus ging ik me weer afvragen of die irisscan dan wel zo nodig is? Maar hier moet je je niet teveel afvragen. De regels worden ter plekke bedacht en aangepast. ‘s Avonds kregen we netjes van het hoofdkantoor bericht dat mijn paspoort op weg is naar het ministerie want mijn ‘fitness certificate’ was in orde.

Op donderdag kwam telefoon van het hoofdkantoor dat mijn registratie was aangekomen en dat ik de medische onderzoeken kon doen. De paniek sloeg even toe. Maar na een paar telefoontjes bleek het loos alarm. Was ik nog verbaasd?

Ik vond dit hele proces heel moeilijk en heb een traantje gelaten: wat als mijn paspoort weg is en wie weet wanneer ik het dan terugkrijg en misschien raakt het kwijt, en als er wat gebeurt en we direct naar Nederland moeten in een noodgeval? Het is zoiets simpel als een paspoort, maar het is wel iets dat exclusief bij jou hoort en nu ik het niet bij me heb voel ik me verre van prettig.

Laatste bericht van hoofdkantoor was dat het snel in orde zou komen...... InshaAllah .....!!

De volgende column hoop ik als ingezetene van de Verenigde Arabische Emiraten te schrijven...

Links bij dit artikel:
Verenigde Arabische Emiraten forum

*Bettina is voor een paar jaar geëmigreerd naar Ruwais in de Verenigde Arabische Emiraten voor het werk van haar man. Ze schrijft hierover columns voor Wereldwijzer.

[HenrietteCB]

Hoi Bettina,
Bureaucratie ten top, ook weer hier. Wel bijzonder om mee te maken en vooral ook dat je man overal voor moet tekenen. Lijkt me vreemd te ervaren dat je die vrijheid kwijt bent. Ik kijk al uit naar je volgende reisverslag met paspoort in de hand.
Groetjes henriette

[anne-jitske]

Fingers crossed dat je maar snel ingezetene van de UAE mag zijn!

Groetjes, Anne

[GoYvon]

Poeh, wat een gedoe zeg!
Interessant om te lezen, dat zeker!

[Mopperpot]

Column Bettina: visumperikelen

Drie weken na mijn aankomst in Ruwais, Verenigde Arabische Emiraten, kregen we bericht van het hoofdkantoor werkgever dat de papieren voor mijn visum binnen waren. Tot twee keer toe hadden we de aanvraag teruggekregen. De eerste keer omdat de handtekening van mijn man ontbrak op de sponsorverklaring. Deze was in het Arabisch: tsja, wisten wij veel... De tweede keer kregen we hem terug, omdat de gelegaliseerde kopie van de huwelijksakte niet voldoende was; het moest toch het origineel zijn. Dit duurde dan ook weer een paar dagen en tot overmaat van ramp waren ze op kantoor het dossier ‘kwijt’. Of we de aanvraag maar opnieuw wilden doen. Inmiddels weten we dat ‘kwijt zijn’ zoiets betekent als: vandaag hebben we ff geen zin. Het dossier kwam later alsnog boven water. Soms, vind ik, mag je best wel boos worden.

We moesten de volgende maandag om 8.00 uur op het hoofdkantoor zijn, dus zijn we om kwart voor zes weggereden naar Abu Dhabi over een eentonige snelweg van 250 km die vanuit Saoedi doorgaat naar Abu Dhabi en Dubai. Er wordt trouwens streng gecontroleerd op snelheid, bij 140 km per uur word je geflitst. Dan krijg je op vrijdagmiddag de bekeuring per sms binnen; heel modern hier. De meesten houden zich netjes aan de snelheid. Enkel de Saoedi’s rijden als idioten: die knipperen al in de verte en drukken je van de weg af met hun dikke auto’s. De flitscamera’s gebruiken ze om te checken hoe hard hun auto kan.

Nadat we op het hoofdkantoor de papieren opgehaald hadden, moesten we naar het ziekenhuis voor bloedonderzoek, x-ray en foto's. Ook nodig voor het visumproces. Daar was ik met een uur buiten en de uitslag zou ‘s middags bekend zijn omdat ik de vip short track deed, (extra betalen hehe). Anders zit je in een giga wachtzaal met twee uur wachttijd en heb je de uitslag pas na twee dagen. Maar alles is wederom heel modern: de modernste apparatuur en het personeel heel vriendelijk en behulpzaam. Grappig om iemand in een zwarte jurk met sluier te zien waar dan zo een wit jasje overheen zit. Vrouwen en mannen zitten overigens in aparte wachtkamers.

Vervolgens moest ik naar de Emirates ID Authorities voor vingerafdrukken, weer pasfoto’s inleveren, formulieren invullen, stempels halen. Dat van de pasfoto’s was wel dubbelop: ter plekke werden er nog eens pasfoto’s gemaakt. Daarna moest ik een registratieformulier overhandigen wat ik niet had. Mijn man, Sander, heeft direct het hoofdkantoor gebeld: “o ja, foutje vergeten, er kwam wel iemand persoonlijk ons begeleiden, Mr. Mohammed.” Een half uur later was Mohammed er, en moesten we naar een administratiekantoor een stuk verder in de stad. Daarmee waren we drie kwartier bezig – we moesten ook nog Dirhams bij pinnen – toen weer terug naar dat vingerafdrukgedoe. Het was het al een stuk drukker en behoorlijk warm: 43 graden en zoveel verkeer en nergens parkeerruimte. Bij het ziekenhuis stond men al driedubbel geparkeerd en dit hier was echt heel stressvol en ik voelde al een enorme hoofdpijn op komen zetten.

Er stond inmiddels een rij tot achter het gebouw en ik baalde al. Maar de security had het in de gaten: die zag mijn roze visa papieren en haalde me gelijk uit de rij en ik mocht naar een andere (vrouwen)balie – waar dus niemand in de rij stond – en na 5 minuten zat ik in de vrouwenwachtzaal en na kwartiertje buiten. Werkelijk alles is afgedrukt: elke vinger/ hand van alle kanten, en weer een foto gemaakt voor op het formulier. Het was 14.00 uur en de laatste stap: terug naar het hoofdkantoor en daar alle papieren en paspoort ingeleverd. Dus nu mag ik het land niet uit. Met een dag of 14 heb ik mijn paspoort met visum terug, en dan begint de volgende ronde. Dan krijg ik pas mijn Emirates ID, Arabisch rijbewijs (na verklaring echtgenoot dat ik mag rijden) en kan ik een bankrekening openen (echtgenoot moet hierbij aanwezig zijn!). Ik heb nu wel een tijdelijk Emirates ID – hiermee vervalt mijn toeristenvisum – die slechts 30 dagen geldig is.

Samengevat: ik had dus een andere procedure, omdat de eerste stap is overgeslagen, want ik was al hier. Normaal krijg je eerst een toelatingspapier dat je überhaupt de UAE binnen mag en daarmee moet je op de luchthaven een irisscan doen en vervolgens krijg je dat roze papier. Het roze papier had ik nu gekregen, en dus ging ik me weer afvragen of die irisscan dan wel zo nodig is? Maar hier moet je je niet teveel afvragen. De regels worden ter plekke bedacht en aangepast. ‘s Avonds kregen we netjes van het hoofdkantoor bericht dat mijn paspoort op weg is naar het ministerie want mijn ‘fitness certificate’ was in orde.

Op donderdag kwam telefoon van het hoofdkantoor dat mijn registratie was aangekomen en dat ik de medische onderzoeken kon doen. De paniek sloeg even toe. Maar na een paar telefoontjes bleek het loos alarm. Was ik nog verbaasd?

Ik vond dit hele proces heel moeilijk en heb een traantje gelaten: wat als mijn paspoort weg is en wie weet wanneer ik het dan terugkrijg en misschien raakt het kwijt, en als er wat gebeurt en we direct naar Nederland moeten in een noodgeval? Het is zoiets simpel als een paspoort, maar het is wel iets dat exclusief bij jou hoort en nu ik het niet bij me heb voel ik me verre van prettig.

Laatste bericht van hoofdkantoor was dat het snel in orde zou komen...... InshaAllah .....!!

De volgende column hoop ik als ingezetene van de Verenigde Arabische Emiraten te schrijven...

Links bij dit artikel:
Verenigde Arabische Emiraten forum

*Bettina is voor een paar jaar geëmigreerd naar Ruwais in de Verenigde Arabische Emiraten voor het werk van haar man. Ze schrijft hierover columns voor Wereldwijzer.

Voor zover ze een modern land willen worden zijn ze nog behoorlijk laks met dit soort dingen.
Al dat werk voor niks alleen maar omdat ze te lui zijn om hun werk goed te doen.
Dat soort personeel moet gelijk ontslagen worden en mensen goed opleiden.
Het is altijd makkelijk gezegd.(zo gaat het nou eenmaal hier en je moet je niet teveel dingen afvragen) nou dat moet je dus wel want als het hier niet goed gaat lopen ze meteen te schreeuwen en kan je ook die uitspraak gebruiken.Gelijke rechten is al helemaal niet van toepassing met al die verschillende regels in landen met hun eigen gebruiken dus waarom zou je nog moeite doen..Dit soort landen zijn leuk voor een vakantie maar verder blijf je een buitenstaander.