-
Column Anne-Jitske: backpackers dream
Column Anne-Jitske: backpackers dream
“Jij kunt voor ons het vervoer regelen naar Halong Bay? Dat zou geweldig zijn!”, zei ik tegen de medewerker van het hotel waarin wij verbleven. “Maar het is wel een tour”, zei hij. “Kunnen wij ook een halve tour meegaan, zodat we op Cat Ba eiland verder onze eigen weg kunnen zoeken? Ja? Geweldig, doe ons die maar! Dankjewel!”
“Ik pas niet eens in deze bedden!”, zei Sergey toen we van Hué naar Hanoi met de slaapbus gingen. De bedden waren precies even lang als ik: 1 meter 60, waarbij ik nog last van mijn tenen kreeg als ik uitgestrekt ging liggen. Het was dertien uur met de slaapbus naar Hanoi en in die dertien uur heb ik bijna niet geslapen, maar wel dertien uur lang naar mooie sterren mogen kijken.
Niettemin was ik, evenals Sergey, erg brak toen we in Hanoi aankwamen. Onze bus was tot op matjes op de grond volgeboekt en ik had een aanzienlijk probleem met het Franse toilet in de bus. Ik kon mijn ogen moeilijk openhouden en moest erg nodig naar de wc. Maar voordat we doorgingen naar Halong Bay, mochten we even onze tijd verdrijven in een 'bevriend hotel van het hotel in Hué'. Daar ging ik uiteraard meteen naar het toilet en probeerde me er wat te wassen, ook al werd ik er in dat vieze kamertje wellicht niet veel schoner op. Na wat luttele uurtjes vechten tegen de slaap, was het zover: we konden onze reis naar Halong Bay vervolgen.
In onze bus zaten een Frans stel, wat Amerikanen en drie Nederlandse jongens. Zij waren wat aan het zwetsen, want “niemand in de bus verstond hen toch”, zei er één. Daarna draaide ik me uiteraard om om me voor te stellen. Ondanks dat het een aardig gezelschap leek, verloor ik het gevecht tegen mijn slaap.
Plots ontstond er wat lawaai en verandering in de situatie. Ik schrok wakker, maar er was niets aan de hand: we mochten overstappen op een bootje. Oké, prima, dacht ik met mijn slaperige hoofd. Ik ging ergens op het bootje staan en daar waar het gezelschap erg enthousiast werd toen de boot ging varen, ging ik een beetje lauw en nog niet helemaal wakker op een stoeltje zitten. Ik had al begrepen dat een ieder van het gezelschap net aan hun reis door Vietnam was begonnen en wij waren bijna op het eind van onze reis al ingewijd in het verwende reizigersschap: we hoefden niet zo nodig alles meer te zien.
Maar ineens werd ik wakker, of toch niet? Versuft knipperde ik wat met mijn ogen en waande me in 'The Lord of the Rings'. Was ik wel echt wakker? Overal waar ik maar keek, zag ik rotsen uit het water komen, zo ongelooflijk mooi! Gezien ik zo aan het zweten was en me hier ook zo bewust van was, wist ik dat het geen droom was. Uren en uren hebben we door deze sprookjesachtige omgeving mogen varen. Wat was dit een bijzondere manier om wakker te worden!
Onze reisleidster liet ons weten dat elk eilandje een eigen naam heeft. “Elk eilandje is vernoemd naar daar waar het op lijkt. Zo heb je hier de twee kussende kippen”. Daarna kwam ze naar ons toe en wilde ze checken of wij echt een halve tour met hen meegingen. “Ja”, zeiden wij, “en dan gaan we vanaf Cat Ba onze eigen weg”. Verwende backpackers hebben immers niet overal een tour bij nodig en kunnen best op eigen houtje dingen regelen. “Hebben jullie al wel een hotel?” Wij lieten weten dat we dat niet hadden, maar gewoon op de bonnefooi rond gingen snuffelen. “Oei”, zei ze, “de Vietnamezen hebben nu vakantie en zijn in grote getale naar Cat Ba gegaan. Ik weet niet of jullie wel zo makkelijk een hotel kunnen vinden”. “O, dat komt wel goed hoor”, zeiden wij. Ietwat vanuit de hoogte – alsof we al doorgewinterde reizigers waren – maar eigenlijk heel naïef lieten wij weten dat we ons geen zorgen maakten.
We waren aangekomen op Cat Ba en maakten een onvoorstelbare mooie rit over het eiland. Eenmaal helemaal wakker door al het moois dat we hadden gezien, kwamen we aan op het bebouwde gedeelte van Cat Ba en was het tijd om afscheid te nemen van ons reisgezelschap en een hotel te zoeken. Maar we wandelden zo backpackers nightmare binnen.
Wordt vervolgd...
Links bij deze column:
Wereldwijzer Vietnamforum
*Anne-Jitske is coördinator van de columns op Wereldwijzer. Daarnaast schrijft ze zelf columns over het forumbeheer van het Vietnam Reisforum op Wereldwijzer.
-
-
Re: Column Anne-Jitske: backpackers dream
Ik ben al benieuwd naar het vervolg….
-
-
Thanks!
-
-
Re: Column Anne-Jitske: backpackers dream
Leuk Anne- Jitske, ben benieuwd hoe het je verder is vergaan. Gelet op het woordje nightmare........
Ik heb onlangs een aantal reacties en ideeën gelezen over reizen in Vietnam.
Wat ik me afvraag is of het mogelijk is om in Vietnam een auto te huren. De vraag is natuurlijk eigenlijk of dit veilig is, hoe de wegen en het verkeer er zijn.
Kun je daar iets meer over zeggen. Wat zijn anders de beste mogelijkheden om door Vietnam te reizen? We denken er over om in januari a.s. een deel van onze vakantie in Vietnam door te brengen. In eerste instantie denken we vnl. aan het zuiden. Misschien dat we centraal Vietnam ook nog in ons reisplan opnemen. Ik denk daarbij aan Hoi An en Hue.
Een andere optie voor ons is om van Zuid Vietnam naar Phnom Penh te reizen en dan via Siem Raep naar Thailand. Daar willen we sowieso nog goede kennissen uit vorige reizen bezoeken. Ik weet niet in hoeverre jij Azië kent maar ik vroeg me af of je misschien wat meer overzicht hebt over gunstige verbindingen tussen het een en ander. Elke verdere info over het een en ander waar ik naar verwees is ook van harte welkom. Anders wordt het voor ons gewoon zelf verder zoeken op het internet hoor! Ik hoor hopelijk wat van je. Groetjes
-
-
-
anne-jitske wordt bedankt door:
-
Re: Column Anne-Jitske: backpackers dream
Buiten dat het erg verslavend is, is er is nog een groot nadeel als je dit soort reizen doet.
Je verandert, je begrijpt de agressiviteit in het Nederlandse verkeer niet meer, je kijkt met verbazing hoe er met modder gegooid word in het verkiezing debat circus.
Met andere woorden het verijkt je en leert je meer globaal de wereld in te kijken, beter beoordelen wat waardevol is.
Blijf nog maar even schrijven het is heerlijk om te lezen.
Jaap
sinds 17 maart 2010 leven wij in Turkije!
-
-
Re: Column Anne-Jitske: backpackers dream
Dank je! En dat wat jij hierboven beschrijft, is precies wat er met mij is gebeurd! Enne, ik ben er zeker ook verslaafd aan geraakt, hihi.
Groetjes, Anne
-
-
Re: Column Anne-Jitske: backpackers dream
nou was ik benieuwd naar het vervolg, lees ik volgens mij hetzelfde stukje opnieuw....wil je ons langer in spanning houden?? Ik ben net terug uit Vietnam, leuk om te lezen dus zo'n column.
groetjes, Hellen
Laatst aangepast door hellenrommers : 07-09-12 om 12:53
Reden: naam vergeten
-
-
Re: Column Anne-Jitske: backpackers dream
Wordt nog een klein maandje wachten op het vervolg 
Heb je een goede reis gehad?
Groetjes, Anne
-
-
Re: Column Anne-Jitske: backpackers dream
Ik heb net een boek uit over Vietnam: "Monsoon" van Di Morissey. Het is Engels en ik weet niet of er een NLse vertaling is. Het verhaal is een beetje dramatisch, niet erg realistisch en wat overdreven, maar makkelijk te lezen en het landschap (oa Halong Bay, Hoi An, Ho Chi Ming) wordt prachtig beschreven. Ik heb het gevoel dat ik in Vietnam ben geweest en de foto's in dit stukje maken het helemaal compleet. Ze schrijft over een oude blinde non die bovenop 1 van de eilanden in Halong Bay woont. Zou dat echt waar zijn?
-
-
Ik weet het niet, maar het boek klinkt heel interessant. Ik ga het eens opzoeken; bedankt voor de tip!
Groetjes, Anne
-
-
Re: Column Anne-Jitske: backpackers dream
 Origineel gepost door anne-jitske
Wordt nog een klein maandje wachten op het vervolg
Heb je een goede reis gehad?
Groetjes, Anne
ja, ik heb een super reis gehad in Vietnam. Het is een prachtig land en erg gemakkelijk te bereizen vind ik. Nog een paar dagen het land overdwars doorgereisd achter op de motor met een Vietnamees. Geweldig! Dat zijn de 'easy riders' van Vietnam. Laten je echt een heleboel van het land zien. groet, Hellen
-
|
.
|





|