Wandelen in Graubünden, Zwiterland: De Piz Clünas

[Jeroen]

Wandelen in Graubünden, Zwiterland: De Piz Clünas

Gisteren aangekomen bij Robinson Schweizerhof. Ik was benieuwd. Twee keer ben ik bij de Franse concurrent Club Med geweest. De eerste keer in Agadir, Marokko, beviel erg goed. Kinderen waren mee en we hadden een super tijd. De tweede keer, bij Club Med Opio in de Provence, viel het erg tegen. Sowieso geen Nederlandse kinderen, maar de GO's, de Club Med medewerkers, deden ook geen enkele moeite om de kids bij de rest van de kinderen te betrekken. Als je kindje geen Frans spreekt, dan haken de GO's aldaar af.

Nu zonder kids naar Robinson. In Zwitserland, Vulpera (nabij Scuol). Met een goede vriend van me, zonder kids. Op het programma: wandelen.

Na wat overleg besloten we vanochtend niet met een door Robinson georganiseerde wandeling mee te gaan, maar zelf een 'lichte route' te doen om erin te komen. Wat dan natuurlijk weer uitmondt in een stevige klim. Op naar het plaatsje Ftan, auto parkeren en met de stoeltjeslift naar boven. En dan richting de Piz Clünas. Goed in de gaten houden wanneer het tijd is om terug te gaan, want half vijf gaat de laatste rit terug met de stoeltjeslift. Mis je die, dan mag je nog eens minstens een uur naar beneden lopen.

Met de stoeltjeslift dus naar boven en lopen maar. Na honderd meter wandelen zat ik er al helemaal doorheen. Hijgen en kloppende slagaders. Had ik nou zo'n slechte conditie? Regelmatig op de tennisbaan en minstens 1x per week hardlopen is blijkbaar toch te weinig?

Het bleek gelukkig allemaal wel mee te vallen. Het klimmen en de enigszins ijle lucht op ruim 2.000 meter, daar moest m'n lichaam even wennen. Later, op de stukken waar het toch aardig steil omhoog ging en we een stuk hoger zaten, boven de 2.500 meter, werd het wel weer wat lastig. Uiteindelijk bereikten we na 2,5 uur gelopen te hebben, de Piz Clünas, het hoogste puntje van de Clünas op 2.793 meter. Het had nog wat sneller gekunt als we niet een afslagje hadden gemist (niet handig dat het bordje ten opzichte van het pad aan de andere kant hing, waardoor je niet zag wat erop stond, terwijl de andere bordjes wel goed hingen) en daardoor omliepen/omklommen.

Maar wat een heerlijk gevoel als je na een laatste stuk klauteren op het hoogste punt bent beland. Boterhammen tevoorschijn en genieten maar. Fantastisch uitzicht over de besneeuwde Alpen van meer dan 3.000 meter. En nu nog terug.


Links bij dit artikel:

- Zwiterland Forum
- Informatie over Graubünden op Wikipedia

[HenrietteCB]

Vast n voldaan gevoel na die klim, leuk verhaal!