-
Re: Column Jaap: de weg die leidde tot ons leven in Turkije
 Origineel gepost door anne-jitske
Ik zie mij dit in de toekomst ook wel doen!  De grote sprong wagen en ervoor kiezen (wellicht met niet heel veel geld) om een totaal ander leven in een mooi land te leiden!  Is maar net welke keuze je wilt maken in je leven.
Enne, we laten de spanning oplopen en iedereen vol afwachting wachten op je volgende column!
Groetjes, Anne-Jitske
Ik ben ook nieuwsgierig naar de volgende column, De verwachtingen zijn hoog gespannen. Ik ga mijn best doen maar vindt het spannend.
sinds 17 maart 2010 leven wij in Turkije!
-
-
Re: Column Jaap: de weg die leidde tot ons leven in Turkije
hallo Jaap ik zal met plezier je colum lezen wij staan aan het begin van deze stap, we hopen dat we in maart/april daar kunnen wonen, dus als je tips hebt,heel heel graag, zeker op het gebied van belastingen Ned/turkeije, ziekenkas enz, ik hoor het graag van je. Groetjes yvonne en danny
-
-
Re: Column Jaap: de weg die leidde tot ons leven in Turkije
 Origineel gepost door jschoonh
Column Jaap: de weg die leidde tot ons leven in Turkije
Hallo ik ben Jaap, getrouwd met Mieke. Mieke haar leeftijd zit nog aan de goede kant van de 60 die van mij niet meer. Wij wonen voornamelijk in Turkije in de buurt van Alanya en doen dat nu ruim twee jaar. Onze woonsituatie is een beetje uit een reclame van een 'Zwitserleven' folder. Op dit moment schrijf ik dit stukje op mijn laptop, onder een parasol in de achtertuin van onze villa aan de rand van ons zwembad bij een temperatuur van ruim 35 graden. Ventilator erbij om te zorgen dat mijn oude laptop geen last van de warmte krijgt. Klinkt vervelend, niet?
Nog geen 60 jaar en dan de luxe van een gepensioneerd leven bleek, net als alles in je leven, een keus. Om jullie mee te nemen in hoe we tot die keus zijn gekomen, moet ik een klein stukje van mijn geschiedenis vertellen.
Ik was (ben) workaholic en dat heeft zijn tol geëist. Ik heb jaren met onuitputtelijke energie geleefd en was trots dat ik met 4 tot 5 uur slaap toe kon. Ik had in die tijd de idiote theorie dat de meeste mensen sterven in bed dus daar moet je zo min mogelijk komen. Voor veel mensen was ik niet helemaal van deze aarde, maar men maakte dankbaar gebruik van mijn energie en blijheid: als vader actief in de ouderraad op de lagere school van mijn kinderen en daar op het toneel gestaan. Was ook commissielid van de gemeente i.v.m een automatiseringsproject. Met twee dorpsgenoten in de nieuwe sporthal een badmintonvereniging opgezet en daar een aantal jaren diverse functies in het bestuur gehad. Hangglider piloot en surfer in de tijd dat deze sporten langzaam bekend werden. Zo kan ik in mijn cynisme nog even doorgaan, maar ik denk dat het plaatje wel duidelijk is. Het resultaat van op die manier leven betekende dat ik, enige jaren na mijn 40, instortte.
Ik heb een jaar nodig gehad om weer 100% op de been te komen. Maar ook de nieuwe situatie kreeg ik weer onder de knie. Ik ben tenslotte een echte Ram. Ik moest veel ontspannen en dan met mijn voeten in wisselbaden. Dat was goed voor de broodnodige rust. Laptop in de buurt en braaf met mijn voeten van het teiltje met heet water naar het koude water en weer terug. Ik kan je vertellen dat die wisselbaden helemaal geen re.. hielpen.
Ik kreeg hulp van diverse kanten. Het gevolg was dat ik geestelijk behoorlijk onder druk kwam te staan. Ik moest 'dit' en mocht 'dat 'niet en dat alles, terwijl ik graag veel voor anderen deed. Sterker nog, de dorpsschool kon niet buiten mij en mijn baas verlangde nu eenmaal dat ik minimaal 60 uur in de week werkte. In de praktijk waren het vaak meer uren. Ik was en ben ADHD en maakte daar maximaal gebruik van, zodat ik twee keer zoveel presteerde dan een ander in dezelfde tijd presteerde.
In het jaar van herstel van alle lichamelijk klachten heeft een medewerker uit een alternatief circuit mij eens heel boos gekregen. Nadat ik haar verteld had wat mijn omgeving allemaal van mij verlangde, heeft zij geantwoord dat IK daar verantwoordelijk voor was. Ik was verantwoordelijk voor alles wat mij overkomen was.
Vanaf dat moment is mijn leven (en ik) in een snel tempo veranderd. Mijn eerste vrouw nam de beslissing om haar eigen pad te gaan en ik moest mijn leven aanpassen aan de verantwoording van twee puberende kinderen die bij mij thuis bleven. Het bedrijf waar ik voor werkte, werd door het Amerikaanse moederbedrijf ontmanteld: ik stond op straat. Na ruim een jaar is mijn ex hertrouwd en had toen voldoende woonruimte, zodat de kinderen weer naar hun moeder gingen. Dat laatste heeft de grootste geestelijke klap in het hele verhaal gegeven en heeft veel energie gekost voor ik er bovenop was. Mieke is daar een flink element in geweest en we zijn al veel jaren gelukkig getrouwd.
Weer normaal aan de gang en weer werkend in mijn branche na een onrustige periode van twee jaar. Onderweg in de tijd heb ik wel aderlatingen gedaan en die hadden blijvende lichamelijke gevolgen. Ik had nog steeds moeite om werkend niet in mijn oude valkuilen te stappen. Ik wist dat wel, maar werken is zo... leuk. Met die mentaliteit komen er vanzelf steeds meer verantwoordelijkheden en werk op je bureau te liggen. Ik blijf daar moeite mee hebben om dat in goede banen te leiden.
Uiteindelijk heb ik besloten om maar gewoon te stoppen met werken. We hadden in 2003 een villa laten bouwen in de buurt van Alanya en we voelden ons daar erg thuis. Het werd steeds moeilijker om daar na twee of drie weken vakantie de deur weer op slot te doen. We hebben alles op een rijtje gezet en wat rekenwerk gedaan en met die gegevens een beslissing genomen: mits ons huis in Nederland verkocht kon worden, konden we een aantal jaar tot pensioen overbruggen en in Turkije gaan leven. Het heeft moeite gekost maar we hebben we ons huis verkocht en zijn met een beetje geld op de bank voornamelijk in Turkije gaan wonen. Het leven hier is nog steeds een stuk voordeliger dan in Nederland waardoor het financieel paste.
Sorry hoor, dit is wel een heel uitgebreide introductie van mijzelf. Maar het is de achtergrond van hoe en waarom we nu voornamelijk in Turkije leven.
Mijn idee is, om maandelijks een column over ons leven hier op het reisforum te plaatsen. Maar ik wil heel graag input van jullie hebben. Ik kan schrijven over ons leven hier en de dingen die we tegen zijn gekomen voor we hier werkelijk thuis waren. Ik kan ook schrijven over de korte reizen en de dingen die we daarmee beleven. Of de grote tegenstellingen die ik ervaar tussen de nieuwe bewoners van Turkije en mensen die daar thuis horen. Ik kan ook lekker roddelen over de bizarre huizenmarkt hier zonder namen te noemen, problemen bij het klussen hier en de leuke anekdotes die daarbij horen en nog veel meer. Kortom: ik vraag om suggesties, dingen die jullie graag over ons lezen en dan ga ik daar proberen iets mee te doen.
Meer lezen op:
Wereldwijzer Turkije Reisforum
Blog van Jaap
Hallo Jaap en Mieke,
Wat heb jij er een fantastisch verhaal van gemaakt.
Ik zie mij daar voor een groot deel helemaal in terug.
Ik weet niet waar je woont, wij wonen sinds 1 september 2011 in Mahmutlar.
Mijn vrouw heet Connie en zit ook nog aan de goede kant van de zestig.
Mijn naam is Hilbrand en zit aan de andere kant van de rode draad.
Misschien wel leuk om eens een afspraak te maken.
Mijn e-mail is: hilbrandberends@gmail.com
Laat maar eens iets horen.
vriendelijke groet van
Connie en Hilbrand.
-
-
-
-
Re: Column Jaap: de weg die leidde tot ons leven in Turkije
 Origineel gepost door yvonnedanny
hallo Jaap ik zal met plezier je colum lezen wij staan aan het begin van deze stap, we hopen dat we in maart/april daar kunnen wonen, dus als je tips hebt,heel heel graag, zeker op het gebied van belastingen Ned/turkeije, ziekenkas enz, ik hoor het graag van je. Groetjes yvonne en danny
Dag Yvonne en Danny,
Houd er rekening mee dat ik niet de specialist ben die je misschien zoekt. Ik kan wel de grove regeltjes hier uitleggen maar daarna moet je voor details naar een expert.
Wat heel veel uitmaakt is of je uit Nederland uitschrijft of niet (bij je huidige gemeente)
Als je uitschrijft:
Betaal je geen belasting meer in Nederland en heb je geen verplichte ziektekosten verzekering.
In Turkije ben je verplicht om je te verzekeren en dat doe bij een kantoor van de SGK. De premies zijn hier een stuk voordeliger maar gelden alleen voor staatsziekenhuizen anders moet je bij betalen of bij een ziekehuis van jullie keuzen bij verzekeren.
Je kan je alleen verzekeren als je een ikamet hebt. (verblijfs vergunning) Om die te krijgen heb je een geldig Nederlands paspoort nodig. De geldigheid van het ikamet is eind datum van je paspoort – 3 maanden of korter als jullie dat willen) Je moet bewijzen dat je financieel onafhankelijk bent. B.v. een bankrekening hier met voldoende kapitaal of bewijs van inkomsten als je gepensioneerd ben. Zover ik weet betaal je wel belasting over je pensioen aan Turkije, maar is een stuk minder dan in Nederland. Je moet ook een belasting nummer hebben en een verblijf adres. Bij koopwonig kun je dat bewijzen met je Tapu bij huur woning een huurcontract. Belastingnummer is eenvoudig op het belasting kantoor te halen.
Paspoort verlengen moet dan via de Nederlandse ambassade. Als je terug wil naar Nederland moet je inschrijven en ik heb gehoord dat het niet altijd even eenvoudig is maar ze moeten het accepteren je bent n.m.l. nog steeds Nederlander.
Als je nog niet gepensioneerd bent verlies je elk jaar dat je in het buitenland verblijft 2% AOW
Niet uitschrijven uit Nederland
Als je niet uit wilt schrijven blijf je ingezetene en betaal je belasting over je inkomsten in Nederland. (je betaalt altijd maar aan één kant belasting ook over je huis. Dus in Turkije of in Nederland). Je bent verplicht verzekerd in Nederland.
Als je een Ikamet hebt moet je laten zien bij het SGK dat je in Nederland verzekerd bent. (iedereen die verblijft in Turkije moet verzekerd zijn)
Je moet een adres hebben in Nederland en als dat bij een van de kinderen is moet je onderhuren en betalen zij daar belasting over. (bij mijn weten wordt dat nooit gecontroleerd.
Officieel moet je uitschrijven als je meer dan 8 maanden per jaar buiten Nederland verblijft. Er zijn uitzonderingen (bij mijn weten wordt dat ook nooit gecontroleerd als je maar af en toe je neus laat zien)
Eigenlijk ben je gewoon erg lang op vakantie en blijf je alle rechten en plichten in Nederland houden. Je betaalt hier als eigenaar van een woning vastgoed belasting. Ik weet van mensen die op basis daarvan bij de Nederlandse belasting hun woning niet meer in box 3 hebben staan. Volgens mij is dat niet terecht maar je kunt het altijd proberen.
Als je nog specifieke vragen hebt zal ik proberen die te beantwoorden, maar veel kun op internet vinden.
Jaap
Laatst aangepast door j&m : 06-09-12 om 20:18
sinds 17 maart 2010 leven wij in Turkije!
-
-
Re: Column Jaap: de weg die leidde tot ons leven in Turkije
 Origineel gepost door Jadzia
Hai Jaap en Mieke,
Ik heb met belangstelling jou verhaal gelezen en dat hebt jij goed gedaan.
Ik ben nog nooit naar Turkije geweest maar het is erg leuk om te lezen dat het jullie goed gaat daar.Ik vraag mij af hoe jullie het doen wat het familieleven betreft, reizen tussen nederland en Turkije? Of hebben jullie daar een soort van nieuwe familie gevonden? Hebben jij en Mieke huisdieren? Zoja welke..er zijn daar veel zwerfhonden hebben jullie er een paar geadopteerd.
Schrijf eens over de natuur om jullie heen en de negatieve dingen die je tegen kwam tijdens de bouw van jullie huis/
Ik blijf jou lezen en wens jou en Marieke niks dan goeds ..  geniet lekker  Ps..foto`s van jullie huis en leefomgeving lijkt mij gezellig zo leren wij jou goed kennen..veel succes met het schrijven.
Groetjes van Jet uit nederland
Dag Jet,
Wij zijn bijna echte Turken en dat wil zeggen dat familie erg belangrijk is. We zijn ook moderne mensen en skypen wat af. (maakt veel verschil) Maar heel eerlijk we woonde niet echt dicht bij elkaar en je hebt mijn leventje gelezen. Betekende dat we wel veel contact hadden maar elkaar niet heel veel zagen. Tegenwoordig doe ik drie weken achter elkaar een wedstrijd met de kleinkinderen wie de grootste bom in het zwembad kan maken. Ik ben (in tijd) nu veel meer Opa dan in mijn werkende leventje. We hebben een redelijk groot huis en dat is regelmatig positief gevuld.
En ja we hebben hier meer vrienden / kennissen dan in Nederland om dezelfde reden we hebben tijd. Beter gezegd ik neem er nu tijd voor. De vrienden / kennissen is trouwens een bond gezelschap van gepensioneerde en ondernemers. En van veel nationaliteiten Turks, Zweeds, Engels, Duits en Nederlands. Ik zei al de dagen vliegen voorbij.
Ja we hebben een Poes op mijn privé site kom je daar een Blog over tegen. Zwerf honden is soms een probleem hier. Er wordt erg simpel gedacht over huisdieren en recentelijk had ik weer een pup van een week of 8 rond het huis lopen. Maar we willen geen honden meer, we reizen regelmatig en dan is dat niet altijd handig. Dus maar weer naar een kennel hier in de buurt gebracht. Om mijn geweten te sussen doneren we dan wat. En deze keer had ik nogal wat bouw materiaal over en daar gebracht. Ik heb beloofd om af en toe daar heen te gaan om te helpen.
De rest moet je of op mijn site lezen of geduld hebben tot het in een column verschijnt
Laatst aangepast door j&m : 06-09-12 om 20:38
sinds 17 maart 2010 leven wij in Turkije!
-
-
Re: Column Jaap: de weg die leidde tot ons leven in Turkije
 Origineel gepost door hilbrandberends1944
Hallo Jaap en Mieke,
Wat heb jij er een fantastisch verhaal van gemaakt.
Ik zie mij daar voor een groot deel helemaal in terug.
Ik weet niet waar je woont, wij wonen sinds 1 september 2011 in Mahmutlar.
Mijn vrouw heet Connie en zit ook nog aan de goede kant van de zestig.
Mijn naam is Hilbrand en zit aan de andere kant van de rode draad.
Misschien wel leuk om eens een afspraak te maken.
Mijn e-mail is: hilbrandberends@gmail.com
Laat maar eens iets horen.
vriendelijke groet van
Connie en Hilbrand.
Heb een mailtje gestuurd.
sinds 17 maart 2010 leven wij in Turkije!
-
-
Re: Column Jaap: de weg die leidde tot ons leven in Turkije
Als je uitschrijft:
Betaal je geen belasting meer in Nederland en heb je geen verplichte ziektekosten verzekering.
In Turkije ben je verplicht om je te verzekeren en dat doe bij een kantoor van de SGK. De premies zijn hier een stuk voordeliger maar gelden alleen voor staatsziekenhuizen anders moet je bij betalen of bij een ziekehuis van jullie keuzen bij verzekeren.
Hoi, toch even een correctie. Je kunt jezelf pas na 1 jaar verblijf in Turkije verzekeren bij het SGK. je betaalt per maand ongeveer 90 euro. Normaal is de verzekering inkomensafhankelijk maar dat geldt alleen maar voor de Turken zelf. Je wordt in ieder geval als Nederlander automatisch in de hoogste schaal ingedeeld. Mocht je NL verlaten hebben kun je her en der een particuliere verzekering afsluiten voor 1 jaar. Deze informatie heb ik van het SGK hier in Kusadasi, ongeveer 1 week geleden. Er staat ook wat geschreven op de website van de NL ambassade.
Mocht ik er alsnog naast zitten,dan graag een reactie.
Groet Ed
-
-
Re: Column Jaap: de weg die leidde tot ons leven in Turkije
Off topic.!! 
Ed ik lees net dat je in de omgeving van kusadasi woont.
Toevallig wilde ik morgen 3 weken kusadasi boeken vanaf 7 oktober. Maar klopt het dat het dan nog goed strandweer is?? Normaal gaan we eerder.
-
-
Re: Column Jaap: de weg die leidde tot ons leven in Turkije
 Origineel gepost door sjeeske
Off topic.!! 
Ed ik lees net dat je in de omgeving van kusadasi woont.
Toevallig wilde ik morgen 3 weken kusadasi boeken vanaf 7 oktober. Maar klopt het dat het dan nog goed strandweer is?? Normaal gaan we eerder.
Overdag is het een graadje of 30 met af en toe een fris briesje. 's-avonds hebben sommige al een vestje nodig. Maar voor het strand, nog steeds prima weer :-)
-
-
Re: Column Jaap: de weg die leidde tot ons leven in Turkije
Ja het is pas begin september nu. Maar vanaf 7 okt kan ik dus ook nog rekenen op prima weer normaal gesproken??
Zou ik je website link misschien mogen? Denk dat daar wel wat van de omgeving van Kusadasi opstaat.
-
-
Re: Column Jaap: de weg die leidde tot ons leven in Turkije
 Origineel gepost door edge123
Als je uitschrijft:
Betaal je geen belasting meer in Nederland en heb je geen verplichte ziektekosten verzekering.
In Turkije ben je verplicht om je te verzekeren en dat doe bij een kantoor van de SGK. De premies zijn hier een stuk voordeliger maar gelden alleen voor staatsziekenhuizen anders moet je bij betalen of bij een ziekehuis van jullie keuzen bij verzekeren.
Hoi, toch even een correctie. Je kunt jezelf pas na 1 jaar verblijf in Turkije verzekeren bij het SGK. je betaalt per maand ongeveer 90 euro. Normaal is de verzekering inkomensafhankelijk maar dat geldt alleen maar voor de Turken zelf. Je wordt in ieder geval als Nederlander automatisch in de hoogste schaal ingedeeld. Mocht je NL verlaten hebben kun je her en der een particuliere verzekering afsluiten voor 1 jaar. Deze informatie heb ik van het SGK hier in Kusadasi, ongeveer 1 week geleden. Er staat ook wat geschreven op de website van de NL ambassade.
Mocht ik er alsnog naast zitten,dan graag een reactie.
Groet Ed
Ik zei al ik ben geen expert en dat ik alleen de grove uitleg zou geven. Maar brengt wel een vraag, ben je één jaar onverzekerd als je uitschrijft?
Uiteraard kun je dan voor een jaar particulier verzekeren. Particuliere verzekeringen worden door de SGK niet als verzekering geaccepteerd wat zou betekenen dat je het alleen als overbrugging doet?.
sinds 17 maart 2010 leven wij in Turkije!
-
-
Re: Column Jaap: de weg die leidde tot ons leven in Turkije
 Origineel gepost door jschoonh
Ik zei al ik ben geen expert en dat ik alleen de grove uitleg zou geven. Maar brengt wel een vraag, ben je één jaar onverzekerd als je uitschrijft?
Uiteraard kun je dan voor een jaar particulier verzekeren. Particuliere verzekeringen worden door de SGK niet als verzekering geaccepteerd wat zou betekenen dat je het alleen als overbrugging doet?.
Ja, ben je dus onverzekerd. SGK accepteert na 1 jaar geen enkele andere verzekering. Er zijn uitzonderingen maar dat impliceert wel dat je ingeschreven moet zijn in Nederland. Hier de link naar de NL ambassade voor de volledige uitleg: Ambassade
-
edge123 wordt bedankt door:
-
Re: Column Jaap: de weg die leidde tot ons leven in Turkije
Ieder mens maakt fouten en moet er lering uit trekken,ik heb ook periodes gekend van 60 a 80 uur werken,streberig en ambiteus maar heb mezelf nooit n het werken verloren,er is meer dan werken alleen en ik heb geleerd om nee te zeggen in mijn omgeving,het kwartje is gevallen nadat er kwaadaardige cellen bij me ondekt waren,geopereerd en volledig hersteld,50 jr worden was voor mij het moment om voor mezelf te kiezen,ook een relatie breuk,vele rechtzaken volgde,vooral boosheid om leugens,alles gewonnen en spijt dat ik me ooit met die man ingelaten had.Inmiddels net als jij een lieve partner gevonden,we zijn al weer 7 jr samen en zijn pensioen staat bijna voor de deur,over twee jaar en we willen beide in de toekomst in een warm land gaan wonen,misschien eerst een jaartje hier en daar huren voor we de definitieve beslissing zullen nemen.Zal je volgen,veel zon plezier,groet Leonie
-
-
Re: Column Jaap: de weg die leidde tot ons leven in Turkije
En persoonlijk vind ik zulke beslissingen dan ook welverdiend en superstoer!
Groetjes, Anne
-
-
Re: Column Jaap: de weg die leidde tot ons leven in Turkije
 Origineel gepost door leonie hazenberg
Ieder mens maakt fouten en moet er lering uit trekken,ik heb ook periodes gekend van 60 a 80 uur werken,streberig en ambiteus maar heb mezelf nooit n het werken verloren,er is meer dan werken alleen en ik heb geleerd om nee te zeggen in mijn omgeving,het kwartje is gevallen nadat er kwaadaardige cellen bij me ondekt waren,geopereerd en volledig hersteld,50 jr worden was voor mij het moment om voor mezelf te kiezen,ook een relatie breuk,vele rechtzaken volgde,vooral boosheid om leugens,alles gewonnen en spijt dat ik me ooit met die man ingelaten had.Inmiddels net als jij een lieve partner gevonden,we zijn al weer 7 jr samen en zijn pensioen staat bijna voor de deur,over twee jaar en we willen beide in de toekomst in een warm land gaan wonen,misschien eerst een jaartje hier en daar huren voor we de definitieve beslissing zullen nemen.Zal je volgen,veel zon plezier,groet Leonie
Leonie,
Ik verwarde je in eerste instantie met iemand waar ik intiem mee correspondeer. De combinatie kanker, en daarna scheiding met veel hindernissen. En weer een relatie waar je een eerlijke plek in hebt gevonden.
Geeft ook aan dat we zelden uniek zijn in onze verhalen. Wakker worden ver na je 40ste is ook zoon onderwerp. Waarom willen we het allemaal zelf ervaren?
Ik gun je van harte dezelfde 2e helft va je leven als waar wij nu mee bezig zijn. Het is een groot cadeau en ik verbaas mij er bijna dagelijks over. Bijna alle mensen waar we mee omgaan hebben een verhaal met zwaarte punten en het lijkt wel of wij al die zwaarte punten op hebben mogen ruimen.
Leef meer intuïtief de vermeende zekerheden zijn erg subjectief en worden meestal zwaar overschat.
Beter spijt te hebben van dingen die je gedaan hebt dan achterom te kijken en spijt krijgen van de dingen die je niet meer kunt doen.
Jaap
P.S.
Nu ik dit terug lees realiseer ik me dat het allemaal erg filosofisch klinkt maar ik meen het 100% dus ik laat het gewoon staan. Houd er alleen rekening mee dat ik een erg nuchtere Hollandse vent ben
sinds 17 maart 2010 leven wij in Turkije!
-
-
Re: Column Jaap: de weg die leidde tot ons leven in Turkije
Gefeliciteerd Jaap ! er zijn heel wat mensen die zoiets zouden willen ,maar niet durven ,jullie /jij hebt het GEDAAN ,ik hoop ooit ook nog eens zelf de stap te zetten, 't wordt alleen geen Turkije maar een ietsepietsie verderop ,veel succes ,maar vooral veel genieten NU ! Hartelijke groetjes ,Ella
-
-
Re: Column Jaap: de weg die leidde tot ons leven in Turkije
 Origineel gepost door Ella58
Gefeliciteerd Jaap ! er zijn heel wat mensen die zoiets zouden willen ,maar niet durven ,jullie /jij hebt het GEDAAN ,ik hoop ooit ook nog eens zelf de stap te zetten, 't wordt alleen geen Turkije maar een ietsepietsie verderop ,veel succes ,maar vooral veel genieten NU ! Hartelijke groetjes ,Ella
Dank je Ella,
En in dit geval is het jullie, als je zo iets doet als echtpaar moet je dat ook echt doen als paar. Ten minste als je, je relatie ook belangrijk vindt.
Volgens mij Sri Lanka J zolang het een plek is waar je thuis komt maakt de afstand niet uit volgens mij
sinds 17 maart 2010 leven wij in Turkije!
-
-
Re: Column Jaap: de weg die leidde tot ons leven in Turkije
Hoi Jaap ,nee wordt geen Sri lanka ,we hebben onze zinnen op Indonesie gezet aangezien mijn vriend indo is ,is dat voor hem meer voor de hand liggend en mij maakt het niet uit zo lang het maar de 'Tropen' zijn en ik kan me overal 'thuis' voelen ,thuis is waar je hart is en dat heeft nooit echt in het nederlandse klimaat gelegen .....
Ik denk dat ik begrijp waarom je zegt dat je het als paar dan ook "samen" moet doen ,want zoiets kan en zware wissel op je relatie trekken met alles wat je tegenkomt ,ik geloof wel dat het je verbintenis ook nog dieper kan maken en het belangrijkste is (denk ik)dat je het dan ook allebei ieder voor zich moet willen ,ongeacht je relatie want als je zoiets alleen voor je partner zou willen doen weegt alles ook veel zwaarder wat niet zo vlot verloopt als je zou willen ...vandaar mischien ook mijn vraag ; zijn er momenten geweest (door omstandigheden of reacties van buitenaf ) dat julie hebben gedacht ,we doen het maar niet of waren we er maar nooit aan begonnen en hoe hebben jullie dat dan opgelost ?...alvast bedankt voor je reactie ,
groetjes ,Ella
-
-
Re: Column Jaap: de weg die leidde tot ons leven in Turkije
 Origineel gepost door Ella58
Hoi Jaap ,nee wordt geen Sri lanka ,we hebben onze zinnen op Indonesie gezet  aangezien mijn vriend indo is ,is dat voor hem meer voor de hand liggend en mij maakt het niet uit zo lang het maar de 'Tropen' zijn en ik kan me overal 'thuis' voelen ,thuis is waar je hart is en dat heeft nooit echt in het nederlandse klimaat gelegen .....
Ik denk dat ik begrijp waarom je zegt dat je het als paar dan ook "samen" moet doen ,want zoiets kan en zware wissel op je relatie trekken met alles wat je tegenkomt ,ik geloof wel dat het je verbintenis ook nog dieper kan maken en het belangrijkste is (denk ik)dat je het dan ook allebei ieder voor zich moet willen ,ongeacht je relatie want als je zoiets alleen voor je partner zou willen doen weegt alles ook veel zwaarder wat niet zo vlot verloopt als je zou willen ...vandaar mischien ook mijn vraag ; zijn er momenten geweest (door omstandigheden of reacties van buitenaf ) dat julie hebben gedacht ,we doen het maar niet of waren we er maar nooit aan begonnen en hoe hebben jullie dat dan opgelost ?...alvast bedankt voor je reactie ,
groetjes ,Ella
Dat is precies wat ik bedoelde en nee er is bij ons geen twijfel geweest. Maar het is bij ons een langzaam proces geweest. We hebben zonder verder al duidelijke plannen te hebben een huisje laten bouwen. Zelfs met de belofte aan elkaar dat het niet zou betekenen dat we elke vakantie daar door zouden brengen. De praktijk was dat we daar zoveel als mogelijk heen gingen. Soms echte tranen als we daar weer weg gingen. We hadden dan ook inmiddels een leven en vrienden hier die afscheid kwamen nemen als we weer naar Nederland gingen.
Uiteindelijk de plannen naar voren getrokken en een soort van thuis gekomen. (ik meer dan Mieke)
Een kleine crises hier gehad na 3 maanden of zo. De overgang was erg groot, beide een druk leven met veel mensen en verantwoordelijkheden en in eens in Turkije en 24 uur met elkaar achter één voordeur. Die crisis heeft precies 1 week geduurd
sinds 17 maart 2010 leven wij in Turkije!
-
-
Re: Column Jaap: de weg die leidde tot ons leven in Turkije
Dankjewel ,dat je dat wilde delen met me ,ik heb alles nog eens doorgelezen wat je (tussen alles door) hebt geschreven en vindt het geweldig dat je van zoveel 'problemen ' en verdrietige gebeurtenissen tot zoiets positiefs bent gekomen en ja ook dat is eigen verantwoordelijkheid nemen ,we hebben altijd een keus in hoe we omgaan met de dingen die ons 'overkomen' om daar het beste en zelfs iets moois van te maken ...
Ik wens jou en Mieke heel veel mooie dagen toe en blijf intussen je Column's volgen hoor !
-
-
Re: Column Jaap: de weg die leidde tot ons leven in Turkije
 Origineel gepost door Ella58
Dankjewel ,dat je dat wilde delen met me ,ik heb alles nog eens doorgelezen wat je (tussen alles door) hebt geschreven en vindt het geweldig dat je van zoveel 'problemen ' en verdrietige gebeurtenissen tot zoiets positiefs bent gekomen en ja ook dat is eigen verantwoordelijkheid nemen ,we hebben altijd een keus in hoe we omgaan met de dingen die ons 'overkomen' om daar het beste en zelfs iets moois van te maken ...
Ik wens jou en Mieke heel veel mooie dagen toe en blijf intussen je Column's volgen hoor !
Zie het wel in verhouding...! één column in een heel leven met een samenvating van minder plezierige dingen. Maar in die ruim 60 jaar zijn nog veeeel meer leuke dingen gebeurt. Ik heb ergens geschreven we zijn zo rijk als de zee diep is. 4 kinderen, 4 kleinkinderen, 4 partners, gaat allemaal in blijheid met elkaar om. Komen allemaal met graagte hier en dan hebben we nog een hele rij zussen, vrienden en andere familie die dat ook doen.
sinds 17 maart 2010 leven wij in Turkije!
-
-
Re: Column Jaap: de weg die leidde tot ons leven in Turkije
Ik zie het wel in het grote geheel hoor Jaap en ook dat is een kunst om zoveel mensen om je heen te hebben en te houden ,dat zegt iets over hen ,maar ook over jou ......hahaha je ontkomt toch niet aan mijn complimentjes hoor ,ontvang ze dus maar gewoon voor deze keer
-
-
Re: Column Jaap: de weg die leidde tot ons leven in Turkije
 Origineel gepost door Ella58
Ik zie het wel in het grote geheel hoor Jaap en ook dat is een kunst om zoveel mensen om je heen te hebben en te houden ,dat zegt iets over hen ,maar ook over jou ......hahaha je ontkomt toch niet aan mijn complimentjes hoor ,ontvang ze dus maar gewoon voor deze keer 
OK zal er niet meer aan toevoegen
Dank je
sinds 17 maart 2010 leven wij in Turkije!
-
|
.
|





|