Reisverhaal: Beroving Scenario's In Mexico...

[Hitchhiker]

There I was, all alone, sitting in the back of an old rusty pickup truck. Not knowing where I was going, but I only knew it was the wrong way. I also knew that the two big guys who picked me up alongside a dusty road, didn’t respond to my shouts. Was I going to be robbed? What would I do? Give my stuff or run?

It all started when I was on a hitchhiking adventure in Mexico’s state Oaxaca and going to Chiapas. After seeing the beautiful city, the mescal plantations and the Zapoteca city Monte Alban, I started hitchhiking to San Cristobal. My first ride was with an old Mexican who had no reverse, mirrors or rear window and I could see the road through the bottom of the car. He said that he could also drop me off at Yagul, another old Zapoteca site. Because it was on a Sunday I agreed, it was the Sunday-rule and the admittance was free. So I thought… the rules had been changed and no matter what I said, I had to pay to the rather big ticketsalesman. Angry as I was I walked away… I was on a tight 6 dollars a day budget! What was he thinking?

I climbed a rock and had a free entrance to the beautiful site high up in the mountains! After my walking around –which wasn’t that nice because the tense of being caught was bigger than the beauty of this site- I decided that it was time to move on to Chiapas, got a ride from a female guide and continued on to Salina cruz.

It was hard to get a ride on that road, but all of a sudden two big Mexican guys stopped to give me a lift, I saw them and thought: the balance of power is at their side, just tell them how you live and they will know that there is no pot of gold getting into their old pickup truck.
There was no change of talking, there was only place for me in the back of the pickup and thus no change of communicating.

My map told me it was a hard, big and fast road ahead, so I relaxed and enjoyed the sun and my 360 degrees view. Then all of a sudden, we got off the road and entered a small, dusty road to nowhere. Many attempts of asking, knocking on the window and even shouting didn’t help, they didn’t respond! Different types of scenes crossed my mind, one of them was that they were out to get my stuff. I knew I didn’t stand a change against them, so I summarized my options: jump out of the car and start running, fight or just give them my stuff…

My surprise was big when they got out of the car and showed me the beautiful lake “el Paraiso” and said: surprise! You look hungry, want something to eat?

Fear is your worst enemy!

[riemer]

Haha. Spannend verhaal leuke ontknoping.

[Emilio-of-Mexico]

Nou,ik vind het maar een miezerig verhaal : Mexico voorstellend als een land van overvallers en bandieten ; stiekum een archeologische site
binnendringen zonder betalen in een land met 50 miljoen armen ; gratis
hitch-hiking omdat hij maar een dagelijks budget heeft van 6 Dollar ;
ondanks alle gratis service tóch nog kritiek op het confort van medereizen
etc...etc... Ik kan maar één ding zeggen : als je NIKS wil uitgeven in een
land dat je bezoekt en tot de 3e wereld behoort, blijf dan THUIS !
Ik woon nu 5 jaar in Mexico en ben nog NOOIT overvallen !
Citaat : Yankee stay home !

[florisenmarco]

Joh, relax. Het was waarschijnlijk allemaal nieuw voor hem en afgaande op (niet ware) verhalen was voor hem het teken om goed uit te kijken.

Citaat: houd je ondoordachte mening voor je zonder iemand te veroordelen.

[Emilio-of-Mexico]

Nou, bedankt alvast voor je ''snelle veroordeling'' (iemand die ''ondoordacht
meningen spuit''...) Het is dank zij zulke dwaze, verzonnen verhaaltjes die
thuishoren in een zondags tweestuiver-detectiveverhaal en dank zij de
nog meer infantiele spaghetti-westerns van Clint Eastwood en consoorten,
waarin de Mexicaan met een afzichtelijke tronie stééds de rol speelt van
genadeloze en vunzige bandiet, dat eenvoudige geesten in Nederland
zich een beeld vormen van een natie die,- ondanks alle negatieve publiciteit -, uitblinkt in authenticiteit ! Ik wil hierover niet mee kwijt en
wil de zaak hierbij afsluiten, maar indien je pulpromanschrijver wil worden,
zet je tekst dan niet op een reisforum !

[Carolina]

*grin* Leuk verhaaltje! Dat is nu eens een ander type reisverslag dan je altijd leest!

Ik ben ook wel eens in dit soort situaties terecht gekomen. Hoewel ik niet naïef ben, onderneem ik graag spontaan dingen en ben ik goed van vertrouwen. Ik volg mijn gevoel. Meestal zit dat goed, maar het is toch altijd uitkijken geblazen!

Dank je voor het delen van dit leuke, originele verhaal Hitchhiker!

Liefs,
Carolina

[U-Nes]

Hehe,hoe je het keert of draait,het blijft altijd en één op de twéé verhaal

[wstut]

Leuk verhaal. In elk land bestaan slechterikken dus ook in Mexico en als Hitchhiker ben je altijd een makkelijke prooi waar dan ook in de wereld.

Wouter

[pedro1984]

There I was, all alone, sitting in the back of an old rusty pickup truck. Not knowing where I was going, but I only knew it was the wrong way. I also knew that the two big guys who picked me up alongside a dusty road, didn’t respond to my shouts. Was I going to be robbed? What would I do? Give my stuff or run?

It all started when I was on a hitchhiking adventure in Mexico’s state Oaxaca and going to Chiapas. After seeing the beautiful city, the mescal plantations and the Zapoteca city Monte Alban, I started hitchhiking to San Cristobal. My first ride was with an old Mexican who had no reverse, mirrors or rear window and I could see the road through the bottom of the car. He said that he could also drop me off at Yagul, another old Zapoteca site. Because it was on a Sunday I agreed, it was the Sunday-rule and the admittance was free. So I thought… the rules had been changed and no matter what I said, I had to pay to the rather big ticketsalesman. Angry as I was I walked away… I was on a tight 6 dollars a day budget! What was he thinking?

I climbed a rock and had a free entrance to the beautiful site high up in the mountains! After my walking around –which wasn’t that nice because the tense of being caught was bigger than the beauty of this site- I decided that it was time to move on to Chiapas, got a ride from a female guide and continued on to Salina cruz.

It was hard to get a ride on that road, but all of a sudden two big Mexican guys stopped to give me a lift, I saw them and thought: the balance of power is at their side, just tell them how you live and they will know that there is no pot of gold getting into their old pickup truck.
There was no change of talking, there was only place for me in the back of the pickup and thus no change of communicating.

My map told me it was a hard, big and fast road ahead, so I relaxed and enjoyed the sun and my 360 degrees view. Then all of a sudden, we got off the road and entered a small, dusty road to nowhere. Many attempts of asking, knocking on the window and even shouting didn’t help, they didn’t respond! Different types of scenes crossed my mind, one of them was that they were out to get my stuff. I knew I didn’t stand a change against them, so I summarized my options: jump out of the car and start running, fight or just give them my stuff…

My surprise was big when they got out of the car and showed me the beautiful lake “el Paraiso” and said: surprise! You look hungry, want something to eat?

Fear is your worst enemy!

well iff you look like e gringo yes its normal the duchts looks like gringos

[pedro1984]

Nou,ik vind het maar een miezerig verhaal : Mexico voorstellend als een land van overvallers en bandieten ; stiekum een archeologische site
binnendringen zonder betalen in een land met 50 miljoen armen ; gratis
hitch-hiking omdat hij maar een dagelijks budget heeft van 6 Dollar ;
ondanks alle gratis service tóch nog kritiek op het confort van medereizen
etc...etc... Ik kan maar één ding zeggen : als je NIKS wil uitgeven in een
land dat je bezoekt en tot de 3e wereld behoort, blijf dan THUIS !
Ik woon nu 5 jaar in Mexico en ben nog NOOIT overvallen !
Citaat : Yankee stay home !

ik ook niet en het bevald me priema die gringos willen aleg goed koop net als die moslims bij jou thuis

[JadeLoves2Backpack]

Hee "Emilio-uit-Mexico" ,
ik ben een student uit amsterdam en ik moet komende week een presentatie geven over mexico samen met een paar mede-studenten. Mijn taak is om wat te vertellen over het sociale leven in mexico en de verschillen in sociale omgang met nederland, maar aangezien ik zelf nog nooit in Mexico ben geweest kan ik daar niet zoveel over vertellen. Mijn vraag is:

Zou jij me hier wat over kunnen vertellen?
Misschien heb je een persoonlijk verhaal of iets wat je hebt mee gemaakt(wat je misschien niet gewent bent uit nederland). Hoe zijn (familie)feestjes, begravenissen,bruiloften,omgang tussen ouders en kinden familie-leden, enz.

Ik hoop dat je me kunt helpen (een beter beeld te geven van het sociale leven in Mexico).

Groetjes,
Jade