Sin gooit haar leven om.
Tags buitenland, leven, turkije, verandering, werken
Mijn leven had alle ingrediënten om te slagen. Een lieve man, een mooie hoekwoning met grote achtertuin en leuke voortuin, paar katten en goed werk. Trouwen was geen kwestie van OF meer. Maar een kwestie van wanneer. Evenzo met kinderen!
Toch zat er iets niet lekker. Ik was onrustig en een bepaalde karaktereigenschap van mijn vriend stond mij niet aan. Zo erg zelfs, dat het mij deed beslissen de relatie te verbreken na 6 jaar samenzijn. Nog steeds gaan we goed met elkaar om, maar een relatie zit er even niet meer in.
Sin. Zonde. Ondeugd. Zo voel ik me momenteel ook wel. Ik heb een heel leven die veilig en vertrouwd was aan de wilgen gehangen. Toepasselijke naam misschien. Maar dat was niet de reden om voor deze naam te kiezen. Sin heeft een andere betekenis voor mij. Een naam.
Ik had door kunnen blijven gaan met wat ik deed. Opstaan, werken, thuiskomen, slapen, opstaan, werken, thuiskomen, slapen. Dag in dag uit. Maar dat wil ik niet meer. Ik wil niet meer zo'n standaard leven. Dat hou ik gewoon niet vol! Ik wil meer. Altijd al gewild. En daar is het nu tijd voor.
De tijd is aangebroken om te doen wat ik altijd al wilde doen. Reizen. Werken in het buitenland. Leuke dingen ondernemen die mijn leven weer wat spannender en aangenamer maken. Mijzelf ontwikkelen!
Ik zal diepe dalen kennen. Maar niet zo diep als ik die al heb gekend. Ik zal hoge pieken bereiken. Hoger dan ik ooit ben geweest. Ik zal onzekerheid kennen. Mijzelf vervloeken om mijn keuzes. Maar ik zal ook trots op mijzelf zijn. Om mijn lef. Ik zal me alleen gaan voelen. Maar ook veel mensen leren kennen. Ik zal nieuwe vriendschappen opbouwen en anderen verliezen.
Dat. Dat heb ik liever. Dan het leven wat ik nu ken. Liever dan de veiligheid en de vlakheid die het leven mij op dit moment biedt! Ik zit liever in een achtbaan. Dan in een draaimolen. Ik sla liever onbekende wegen in, dan iedere dag het zelfde rondje zien. Ik pak voor een keer.....liever een moeilijke weg dan een makkelijke?
Via deze blog wil ik mijn ontwikkelingen bijhouden en delen. Reacties, meningen en ervaringen zijn altijd welkom.
Mijn plannen heb ik voor dit jaar al uitgestippelt.
Ik vertrek in Augustus 16 dagen naar Turkije. Daar zal ik in zeer korte tijd proberen de vereiste duikdiploma's te halen. (Tenminste, wat het Open Water Dive certificate betreft)
Wanneer dat lukt, ga ik samen met een duikschool proberen een werkvergunning te krijgen. Zodat ik volgend seizoen of het seizoen erna, zelf als duikinstructrice voor ze kan gaan werken. Natuurlijk moet ik wel de examens halen, en veel meer ervaring op doen. Maar ik heb tijd, en dat is gunstig.
OF dat lukt weet ik niet. Het is héél moeilijk natuurlijk om een werkvergunning te krijgen. Maar ik heb in ieder geval één voordeel, en dat is dat ik Nederlandse ben. Ik zal gaan werken op een plek waar véél Nederlanders komen. Gezien er nu geen enkele Nederlander voor de duikschool werkt, zijn zij erg geïnteresseerd. Ik zou best wat extra omzet voor ze kunnen genereren. En dus is het de moeite waard om het te proberen.
Mocht Turkije niet lukken, dan zou ik dat echt heel jammer vinden. Het is een geweldig land waar ik mij heel erg thuis voel!
Gelukkig zijn er wel meer landen met duikscholen op de wereld, waar ik misschien wel een kans heb. Ik laat mij in ieder geval niet zomaar uit het veld slaan..Waar een wil is, is een weg
Wordt vervolgd! 
Toch zat er iets niet lekker. Ik was onrustig en een bepaalde karaktereigenschap van mijn vriend stond mij niet aan. Zo erg zelfs, dat het mij deed beslissen de relatie te verbreken na 6 jaar samenzijn. Nog steeds gaan we goed met elkaar om, maar een relatie zit er even niet meer in.
Sin. Zonde. Ondeugd. Zo voel ik me momenteel ook wel. Ik heb een heel leven die veilig en vertrouwd was aan de wilgen gehangen. Toepasselijke naam misschien. Maar dat was niet de reden om voor deze naam te kiezen. Sin heeft een andere betekenis voor mij. Een naam.
Ik had door kunnen blijven gaan met wat ik deed. Opstaan, werken, thuiskomen, slapen, opstaan, werken, thuiskomen, slapen. Dag in dag uit. Maar dat wil ik niet meer. Ik wil niet meer zo'n standaard leven. Dat hou ik gewoon niet vol! Ik wil meer. Altijd al gewild. En daar is het nu tijd voor.
De tijd is aangebroken om te doen wat ik altijd al wilde doen. Reizen. Werken in het buitenland. Leuke dingen ondernemen die mijn leven weer wat spannender en aangenamer maken. Mijzelf ontwikkelen!
Ik zal diepe dalen kennen. Maar niet zo diep als ik die al heb gekend. Ik zal hoge pieken bereiken. Hoger dan ik ooit ben geweest. Ik zal onzekerheid kennen. Mijzelf vervloeken om mijn keuzes. Maar ik zal ook trots op mijzelf zijn. Om mijn lef. Ik zal me alleen gaan voelen. Maar ook veel mensen leren kennen. Ik zal nieuwe vriendschappen opbouwen en anderen verliezen.
Dat. Dat heb ik liever. Dan het leven wat ik nu ken. Liever dan de veiligheid en de vlakheid die het leven mij op dit moment biedt! Ik zit liever in een achtbaan. Dan in een draaimolen. Ik sla liever onbekende wegen in, dan iedere dag het zelfde rondje zien. Ik pak voor een keer.....liever een moeilijke weg dan een makkelijke?
Via deze blog wil ik mijn ontwikkelingen bijhouden en delen. Reacties, meningen en ervaringen zijn altijd welkom.
Mijn plannen heb ik voor dit jaar al uitgestippelt.
Ik vertrek in Augustus 16 dagen naar Turkije. Daar zal ik in zeer korte tijd proberen de vereiste duikdiploma's te halen. (Tenminste, wat het Open Water Dive certificate betreft)
Wanneer dat lukt, ga ik samen met een duikschool proberen een werkvergunning te krijgen. Zodat ik volgend seizoen of het seizoen erna, zelf als duikinstructrice voor ze kan gaan werken. Natuurlijk moet ik wel de examens halen, en veel meer ervaring op doen. Maar ik heb tijd, en dat is gunstig.
OF dat lukt weet ik niet. Het is héél moeilijk natuurlijk om een werkvergunning te krijgen. Maar ik heb in ieder geval één voordeel, en dat is dat ik Nederlandse ben. Ik zal gaan werken op een plek waar véél Nederlanders komen. Gezien er nu geen enkele Nederlander voor de duikschool werkt, zijn zij erg geïnteresseerd. Ik zou best wat extra omzet voor ze kunnen genereren. En dus is het de moeite waard om het te proberen.
Mocht Turkije niet lukken, dan zou ik dat echt heel jammer vinden. Het is een geweldig land waar ik mij heel erg thuis voel!
Gelukkig zijn er wel meer landen met duikscholen op de wereld, waar ik misschien wel een kans heb. Ik laat mij in ieder geval niet zomaar uit het veld slaan..Waar een wil is, is een weg
Wordt vervolgd! Alle reacties 2
Reacties
-
Wouw! dit verhaal - jou zinnen, jou gevoel - mijn gedachte! heel veel punten in dit verhaal komen overeen met wat ik wil, en hoe ik in het leven sta -.
go for it!Geplaatst op 09-07-09 om 13:49 door Jasmijn-saft 
-
Wat een mooi verhaal van je!
Succes met alles wat je in de toekomst gaat doen , en hopelijk gaat dat allemaal lukken....
Groetjes DicleGeplaatst op 17-08-09 om 13:09 door Dicle
