Interview met Maaike: Back-to-basic op het platteland van Cambodja

+ Reageren + Nieuw onderwerp
  1. #1
    Lid sinds
    31-10-2005
    Locatie
    Planeet Aarde
    Reacties
    551
    Blogposts
    4

     Interview met Maaike: Back-to-basic op het platteland van Cambodja

    Interview met Maaike: Back-to-basic op het platteland van Cambodja


    Maaike, op Wereldwijzer MaaikeH, had al eerder een maand vrijwilligerswerk in Cambodja gedaan. Ze verloor haar hart aan het land en ze besloot om nogmaals haar handen uit te steken in Cambodja, dit keer voor vijf maanden. Ze hielp de lokale bevolking met het geven van Engelse les, het organiseren van sportactiviteiten en het geven van lessen over hygiëne. Wereldwijzer vroeg haar alles over haar ervaringen.


    1. In welk land heb je gewerkt en wanneer?

    Via Cambodia-Dutch Organization heb ik 2,5 jaar geleden een maand vrijwilligerswerk gedaan op het platteland van Cambodja (circa 40 km. vanaf Siem Reap). Back to basic, samen met twee weeskinderen, in een houten huisje tussen de locals wonen was écht een bijzondere ervaring.

    Dit smaakte naar meer, dus ben 1,5 jaar geleden terug gegaan naar het schitterende Cambodja. Opnieuw heb ik vrijwilligerswerk voor Cambodia-Dutch gedaan. Dit keer heb ik 5 maanden meegeholpen om op het platteland van de arme, droge streek Takeo (circa 40 km vanaf de hoofdstad Phnom Penh) Engelse lessen, sport- en spel activiteiten en hygiëne lessen op te zetten.


    2. Ben je alleen of samen met iemand daar naar toe gegaan?

    De eerste keer ging ik alleen naar Cambodja, er waren nog twee andere vrijwilligers op het project. De tweede keer ging ik samen met de voorzitter van Stichting Cambodia- Dutch, omdat we samen een soortgelijk project in de streek Takeo gingen opzetten.




    3. Wat voor een soort werk heb je gedaan?

    Ik heb de lokale leraren (leergierige, gemotiveerde jongens uit het dorp, de armste, waarvan de familie geen land heeft, waarvan vader of moeder zijn overleden) geholpen met het voorbereiden en het geven van Engelse lessen. Daarnaast organiseerden we speldagen en besteedden we aandacht aan hygiëne. Zo moeten de kids aan het eind van de les tanden poetsen en handen wassen aan de waterpomp. Ze vonden het geweldig toen we haren gingen wassen met shampoo (een luxe artikel op het platteland, wat vele gezinnen zich niet kunnen veroorloven). Iedereen is zo enthousiast en wil dolgraag Engels leren. Daarom geven we ook les aan volwassenen en aan monniken.

    Ook wordt er geprobeerd de leraren hun kijk op de wereld te verbreden. Zo heb ik bijvoorbeeld de wereldkaart met ze bekeken. Dit was de eerste keer in hun hele leven dat ze een wereldkaart zagen! Van de meeste werelddelen hadden ze nog nooit gehoord en ook de buurlanden van Cambodja kenden ze niet van de kaart.

    Daarnaast brengen vrijwilligers eten naar arme gezinnen waarvan de ouders zijn overleden. De kids hoeven daardoor niet zelf op zoek naar eten waardoor ze de tijd hebben om naar school te gaan. Verder heb ik brillen op sterkte gesorteerd, kleding gesorteerd en uitgedeeld.

    Een jaar geleden heeft Cambodia-Dutch een health centre op het platteland geopend. Dit is echt een uitkomst, want nu kunnen al die mensen met ziektes en kwaaltjes gewoon naar een dokter. De lokale medische mensen worden ondersteund door vrijwilligers met een medische achtergrond.

    Van geld wat ik had ingezameld, heb ik o.a. waterfilters gekocht. Hierdoor hebben gezinnen schoon drinkwater gekregen, echt zo belangrijk! In de waterfilters bleef een hoop zand, modder en pulp achter, wat men anders drinkt.


    4. Wat heeft je bewogen om naar dit land te gaan?

    Nadat ik mijn afstudeerproject in Indonesië had afgerond, besloot ik om nog een tijdje door Azië te reizen. Zo reisde ik door Cambodja. Dit schitterende land, de vriendelijke bevolking maar ook de armoede lieten een grote indruk op me achter. Tijdens het reizen voelde ik me regelmatig nutteloos, maar ook een verwende toerist. Ik had immers het voorrecht om te kunnen reizen, terwijl er veel mensen zijn die niet eens te eten hebben. Bovendien mistte ik tijdens het reizen het hebben van contacten met de lokale bevolking. Hierdoor ontstond het idee om vrijwilligerswerk in Cambodja te gaan doen.




    5. Heb je dit zelfstandig geregeld of via een organisatie?

    Ik heb dit zelfstandig geregeld door contact op te nemen met de bijbehorende stichting in Nederland. Stichting Cambodia-Dutch beantwoordt alle vragen van iedereen die een steentje bij wil dragen en organiseert elke laatste zaterdag van de maand een infodag.

    Het sprak me enorm aan dat Cambodia-Dutch een kleine non-profit organisatie is, die middels enkele projecten de lokale Cambodjaanse plattelandsbevolking rechtstreeks ondersteunt. Ik vind het belangrijk dat alle hulp en de vrijwilligersbijdrage, die puur kostendekkend is, rechtstreeks ten goede aan de plaatselijke bevolking komt.

    De combinatie van het helpen met lesgeven en het wonen in een eenvoudig huisje op het platteland, zonder allerlei luxe voorzieningen sprak me enorm aan. Hierdoor kon ik het échte, pure Cambodja ervaren.
    Kortom de keus om voor Cambodia-Dutch Organization vrijwilligerswerk te doen, was snel gemaakt, en het was een terechte beslissing bleek later. De organisatie schonk me veel vertrouwen en staat heel open tegenover het nemen van eigen initiatieven. Tijdens de wekelijkse vrijwilligersmeeting met Jan (Nederlander die de organisatie ter plekke met de lokale bevolking runt) bespraken we alles wat er reilde en zeilde.


    6. Wat is de leukste ervaring die je tijdens de reis hebt meegemaakt?

    Pfff, dat is zo’n moeilijke vraag! Ik heb namelijk zoveel leuke, bijzondere, onvergetelijke ervaringen aan Cambodja overgehouden! Het gaf me zoveel voldoening om al die lieve mensen en kids een klein beetje te kunnen helpen. Alles werd op een gegeven moment wel gewoon, terwijl het eigenlijk zo bijzonder was: de familie die rondom het vrijwilligershuis woonde waar ik ‘deel van uitmaakte’, de rituelen en gewoontes, alle ceremonies en wedding parties waar ik geweest ben, de ziekenhuisbezoeken met de kids, het uitdelen van waterfilters en kleding, het geven van medicijnen en brillen…

    Elke dag genoot ik van de kids hun enthousiaste begroeting: “Hello teacher, how are you?” en de bijbehorende knuffels en high fives. Terwijl de meeste kinderen in het begin juist een beetje bang waren omdat ze nog nooit westerlingen hadden gezien, en geen Engels konden spreken. Het was niet alleen bijzonder om de kids te zien groeien, maar ook het zelfvertrouwen van de leraren groeide. Voorheen hadden ze nog nooit les gegeven, laat staan in het Engels. De samenwerking met hen was super!




    7. En de minst leuke ervaring?

    Er gebeuren zulke heftige dingen. Ik had me bekommerd om een jongetje met een gedragsstoornis, waardoor hij ook niet naar school kan gaan. Het is hartverscheurend om er mee geconfronteerd te worden hoe men met hem omgaat. Hij wordt bijvoorbeeld 'the crazy kid' genoemd. Als hij zich niet gedraagt zoals anderen willen (wat vaak gebeurt want hij leeft in z'n eigen wereldje) dan wordt er een tak uit een boom gerukt waarmee hij wordt geslagen. De bevolking verklaarde mij voor gek dat ik me zo om dit lieve jochie bekommerde. Hoe ouder hij wordt, hoe lastiger het gaat worden. Kinderen met een beperking zullen nooit voor inkomsten voor het gezin kunnen zorgen, hun familie doet hen dan meestal ‘weg’, en wat er dan met deze kinderen gebeurt, wil je echt niet weten.

    Ook zo heftig: ik was met een baby’tje van ruim een jaar oud met het syndroom van down naar het ziekenhuis geweest. De arts constateerde “a big heart problem” waar ze in Cambodja niets aan kunnen doen. Het baby’tje heeft een levensverwachting van twintig jaar en met het syndroom van down heb je in Cambodja totaal geen leven. Dit kindje zou in Nederland een toekomst kunnen hebben. Ik had haar dolgraag mee naar huis willen nemen.

    Ik ben meerdere keren met een 15-jarig meisje met een groot gezwel in haar gezicht naar het ziekenhuis geweest. Haar wang, mond en gehemelte zijn inmiddels al vergroeid en ze dreigt ook haar oog kwijt te raken. Er was goede hoop dat een Amerikaans team van artsen haar zou kunnen opereren. Twee dagen ervoor werd ze opgenomen in het ziekenhuis (op een 6-persoonskamer waar 15 mensen lagen). De bewuste dag: vier uren gewacht en binnen een minuut hadden de Amerikanen gesteld dat ze op dat moment niets voor haar konden betekenen. De operatie was te riskant, het vergt veel transplantaties en tijd, die had het artsenteam niet en Cambodjanen zijn er niet deskundig genoeg voor. Het meisje haar wereld stortte in en ze barstte in tranen uit. Emoties toon je niet in Cambodja. Toen haar ouders zeiden dat ze niet zo moest huilen, heb ik haar maar in mijn armen genomen en getroost. Ondertussen zijn we, nu 1,5 jaar later, en groeit het gezwel snel door. We zijn nog druk bezig om artsen te vinden die haar wel kunnen opereren.


    8. Wat zijn de grootste (cultuur) verschillen tussen Nederland en het land waar je gewerkt hebt?

    Het verschil met Nederland is enorm groot! Het bleef voor mij moeilijk om te moeten accepteren in wat voor erbarmelijke situaties sommige mensen leven: ze hebben nauwelijks een dak boven hun hoofd, geen geld om te kunnen eten, smerig drinkwater, geen/ kapotte kleding en geen medische zorg en daarnaast ook nog eens een verschrikkelijke geschiedenis (Pol Pot) achter de rug. Maar ondanks dit alles, zijn de mensen ongelofelijk lief en gastvrij. Ze zijn boeddhistisch en willen alles voor je doen om het je naar de zin te maken.




    9. Wat heb je daar geleerd, wat voor jou heel waardevol is?

    Westerlingen klagen veel, eigenlijk alleen maar over onbelangrijke dingen in het leven. Terwijl wij feitelijk niets, maar dan ook écht helemaal niets, hebben te klagen! Ook wij hadden toevallig op een heel andere plek, zoals de vuilnisbelt die ik in Cambodja heb bezocht, geboren kunnen worden…

    Water pompen om te douchen, water filteren, afwassen bij de pomp, vuurtje maken om op te koken, de zaklamp die onmisbaar geworden was: ik vond het heerlijk om helemaal back to basic op het Cambodjaanse platteland te wonen! Luxe als elektriciteit, een computer, een tv, een goed bed, etc. zijn echt niet nodig om gelukkig te zijn! Ik voelde me in een houten huisje op het platteland misschien nog wel gelukkiger dan thuis in Nederland waar ik van alle gemakken ben voorzien.

    De buurvrouwen en kinderen uit het dorp die langs komen, spelende kinderen in de tuin, de koeien, kippen en varkens die rondom het huis lopen… Door op het Cambodjaanse platteland te wonen, realiseerde ik me pas waar het in het leven écht om draait. Ik probeer tegenwoordig ook zo weinig mogelijk te plannen en zoveel mogelijk met de dag te leven.


    10. Zou je het ooit nog eens doen? Zo ja, in hetzelfde land of in een ander land?

    Ja, absoluut! Het is me beide keren zo ontzettend goed bevallen, dus ik zou een derde keer ook zeker weer vrijwilligerswerk voor Cambodia-Dutch willen doen. Ik hoop dit najaar een maand naar Cambodja terug te kunnen. Ik kan écht niet wachten om al die lieve, bekende kinderkoppies weer te zien en om weer mijn handen uit mijn mouwen te steken!

    Ik heb later tijdens het reizen uit interesse ook andere projecten in andere Aziatische landen bezocht, maar ik heb echt mijn hart verloren aan Cambodja…


    11. Heb je tips voor anderen die ook van plan zijn om te gaan werken in dit land?

    Ik kan het iedereen aanraden om vrijwilligerswerk te doen! Doe het niet met als hoofdreden om jezelf te verrijken, maar doe het om je steentje bij te dragen aan de wereld. Help de lokale bevolking op hun manier. Wees altijd respectvol en vriendelijk en gedraag je naar hun normen en waarden. Lees je van te voren dan ook goed in.


    Links bij dit interview:

    - Vrijwilligerswerk forum
    - Cambodja forum

    .
    Laatst aangepast door Wereldwijzer : 13-10-11 om 13:16

  2. #2
    Lid sinds
    03-03-2011
    Reacties
    5

     Re: Interview met Maaike: Back-to-basic op het platteland van Cambodja

    Hoi Maaike,

    Wat een mooie verhalen allemaal! Ik ga in januari 2012 een rondreis maken door Zuid-Oost Azië en zou graag mezelf ook graag willen inzetten voor een vrijwilligersproject. Maar wat ik me nou afvraag is: waarom heeft Cambodja jou juist zo aangegrepen? En waarom heb je voor Cambodja-Dutch gekozen?

    Groetjes, Minou

  3. #3
    Lid sinds
    18-11-2007
    Reacties
    12

     Re: Interview met Maaike: Back-to-basic op het platteland van Cambodja

    Hallo Minou,

    Super dat je in Azie gaat reizen! Het is er echt heerlijk, super mooi en veilig! Waar ga je overal naar toe?

    Cambodja heeft mij aangegrepen door haar puurheid. Ik heb inmiddels heel veel landen in Zuid-Oost Azie gezien, maar Cambodja is echt zo puur en er heerst zoveel armoede. Als je door het land reist zie je overal armoedige bamboo hutjes, naar mijn idee veel meer dan in andere landen. De bevolking heeft zo'n heftige geschiedenis achter de rug, maar de mensen zijn zo lief en gastvrij. Ook sprak het me heel erg aan dat Cambodja nog niet zo toeristisch is als bijvoorbeeld Thailand of Maleisie.

    Ik heb destijds voor Cambodia-Dutch gekozen, omdat ik daar vrijwilligerswerk op het platteland kon gaan doen, en dus het echte, pure Cambodjaanse leven zou proeven. Het sprak me niet aan om elke dag vrijwilligerswerk te doen en dan 's avonds in een guesthouse in de stad te slapen. Daarbij kwam dat Cambodia-Dutch een heel kleinschalige organisatie is en niet commercieel te werk gaat, dat vond ik een prettig gevoel. Daarnaast is de vrijwilligersbijdrage puur kostendekkend en laag, wat natuurlijk ook meespeelde in mijn beslissing om voor Cambodia-Dutch vrijwilligerswerk te gaan doen.

    Mocht je meer van mijn ervaringen willen lezen, kijk dan op: www.maaikehiemstra.waarbenjij.nu
    Je kunt me natuurlijk ook altijd nog een berichtje sturen!

    Groetjes,
    Maaike


+ Reageren + Nieuw onderwerp




STEL EEN VRAAG | ALLE ACTIVITEIT - ACTIEVE TOPICS




Over ons
Ons Team
Helpdesk
Persberichten
Samenwerkingen
Aanmelden
Gratis Forumaccount
Reisaccount